Γιώργος Τσιούνης

Η ΔΕΗ και οι… ΑΛΛΟΙ!!

2012-02-03T02:08:00.002+02:00

Διακόσιες χιλιάδες καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος, διακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά, επιχειρήσεις, καταστήματα, βιοτεχνίες, βιομηχανίες κλπ. είναι τα «θύματα» των εναλλακτικών παρόχων, που εισέπρατταν από τους πελάτες την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος και, αντί να πληρώνουν την ΔΕΗ, κατέθεταν τα χρήματα σε τράπεζες της Ελβετίας!
Και βέβαια οι 200.000 καταναλωτές ρεύματος, δεν είναι μόνον «θύματα» των εναλλακτικών παρόχων. Είναι και «θύματα» της επιπολαιότητας της ΔΕΗ, της αρμόδιας αρχής και της ανυπαρξίας, της πλήρους διάλυσης του κράτους και των υπηρεσιών του, της διοίκησης!
Προφανώς, χωρίς να εξεταστούν λεπτομερώς και σε βάθος οι δυνατότητες, η οικονομική επιφάνεια και η ποιότητα, από κάθε πλευρά, των προσώπων που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για «υποκατάσταση» της ΔΕΗ, βάσει των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΕ, το «μπάχαλο» της ελληνικής διοίκησης, του ελληνικού κράτους, επέλεξε κάποιες εταιρείες, κάποιους επιχειρηματικούς σχηματισμούς για να τους αναθέσει το πολύ σοβαρό και υπεύθυνο έργο να εισπράττουν τους λογαριασμούς κατανάλωσης ρεύματος, φόρους, ειδικά δημοτικά τέλη, εισφορές κλπ. και να αποδίδουν τα χρήματα στις αρμόδιες κρατικές αρχές, στη ΔΕΗ, στο ίδιο το κράτος που αντιμετωπίζει δεινή κρίση.
Και αυτές τι έκαναν;
Απλούστατα, αντί να πληρώνουν τη ΔΕΗ για την αξία του ρεύματος που πουλούσαν, έβγαζαν τα χρήματα, τεράστια ποσά, σε τράπεζες της Ελβετίας!!
Και η συνέχεια;
Νέο «μπάχαλο» από το παραλυμένο μας κράτος, από την ανύπαρκτη ουσιαστικά διοίκηση, από τη ΔΕΗ!
Ουδείς είναι σε θέση να δώσει σαφείς και έγκυρες επίσημες οδηγίες στους 200.000 καταναλωτές για το τι μέλλει γενέσθαι!
Πέραν του ότι η ηλεκτροδότηση δεν πρόκειται να διακοπεί, τουλάχιστον προς το παρόν, ουδείς πληροφορεί τα θύματα, τους διακόσιες χιλιάδες καταναλωτές, επιχειρήσεις, καταστήματα, σπίτια, βιομηχανίες και βιοτεχνίες, που εξαπατήθηκαν με τις… ευλογίες του κράτους και της ΔΕΗ, τι θα γίνει μετά το τρίμηνο που όρισε η ΔΕΗ. Πως οι καταναλωτές, χωρίς ταλαιπωρίες και έξοδα θα επιστρέψουν σ’ αυτήν.
Δεν μας πληροφορεί η ΔΕΗ, ούτε ο διαχειριστής ΔΕΣΜΗΕ, ούτε η Ρυθμιστική Αρχή, η ΡΑΕ, ούτε κανένας άλλος αρμόδιος τι θα γίνει με τα χρήματα που έχουν δώσει οι «πελάτες» των δύο εταιρειών που καταργήθηκαν για εξόφληση της κατανάλωσής τους, για προκαταβολές έναντι και το σπουδαιότερο και πιο σημαντικό για την εξόφληση του ειδικού τέλους για τα ακίνητα, το λεγόμενο «χαράτσι».
Που πήγαν και που πηγαίνουν εν ολίγοις τα χρήματα των 200.000 εξαπατηθέντων και μάλιστα τώρα, εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και στερήσεων;
Που πήγαν; Τι έγιναν;
Πήγαν στην Ελβετία στους λογαριασμούς αυτών που μας έταξαν…φθηνότερο ρεύμα και μας κορόιδεψαν;
Και γιατί η ΔΕΗ και οι άλλοι αρμόδιοι δεν μας εξήγησαν εγκαίρως, αλλά ούτε και τώρα μας εξηγούν, πως είναι δυνατόν οι μεσολαβούσες και καταργηθείσες εταιρείες να αγόραζαν ρεύμα από τη ΔΕΗ και να το πουλούσαν φθηνότερα; Δηλαδή πλήρωναν από την τσέπη τους, για την ψυχή του πατέρα τους;
Είναι βέβαιο πως κάποια «κομπίνα» γινόταν και γίνεται σε βάρος των αθώων και ταλαιπωρημένων οικονομικά, τον τελευταίο καιρό πολιτών.
Στο μεταξύ οι δύο «εταιρείες» που καταργήθηκαν, οι οποίες κατηγορούνται και για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, γιατί, αντί να αποδίδουν, ως όφειλαν, στη ΔΕΗ την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος που εισέπρατταν, την μετέφεραν σε λογαριασμούς τους στην Ελβετία (!), μπήκαν στο στόχαστρο της εισαγγελίας.
Ήδη, διεξάγεται προκαταρκτική εξέταση, σύμφωνα με το πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Παν. Νικολούδη. Ως ύποπτα κλήθηκαν να καταθέσουν 12 στελέχη των εταιρειών και της ΔΕΣΜΗΕ.
Τώρα, ακούστε, διαβάστε υπεύθυνες απαντήσεις των… αρμοδίων και υπευθύνων για την πρωτοφανή κατάσταση που δημιουργήθηκε στην παροχή ρεύματος, στους ενδιαφερόμενους, στα 200.000 θύματα των «εταιρειών» και τα δικά τους θύματα.

1)Που πρέπει να εξοφλήσω το λογαριασμό που έχω από τον προηγούμενο προμηθευτή;
Αναμένονται σχετικές οδηγίες, πιθανόν θα ανακοινωθεί κάποιος τραπεζικός λογαριασμός.

(Δηλαδή απάντηση ΜΗΔΕΝ)

2)Είχα υπογράψει διακανονισμό με την προηγούμενη εταιρεία. Τι κάνω;
Τυχόν εκκρεμούσες οφειλές δεν θα της αρνηθεί η ΔΕΗ.

(Μακάρι αλλά…)

3)Που θα εξοφλήσω το τέλος ακινήτων που έπρεπε να πληρώσω;
Στην εφορία της περιοχής σας, ακόμη κι αν δεν έχει πληρωθεί ο λογαριασμός του ρεύματος.

(Αρχίζουν οι ταλαιπωρίες…)

4)Θα μου επιστραφεί η προκαταβολή που κατέβαλα στον προηγούμενο προμηθευτή;
Είναι δικό του θέμα - δεν μπορεί να επιστραφεί από τη ΔΕΗ.

(Φέσι μέχρι τ’ αυτιά)

5)Τι δικαιολογητικά χρειάζονται για την υπογραφή νέου συμβολαίου με τη ΔΕΗ;
Πρόσφατος λογαριασμός, αστυνομική ταυτότητα ή διαβατήριο, αποδεικτικό ΑΦΜ, αντίγραφο ενοικιαστηρίου θεωρημένο από ΔΟΥ, αποδεικτικό εξόφλησης του συνόλου των δόσεων του τέλους ακινήτου μέχρι σήμερα. Εφόσον το νέο συμβόλαιο παραμείνει στο ίδιο όνομα, δεν απαιτείται έλεγχος ηλεκτρολόγου (εξοικονομείται δαπάνη 90 – 150 ευρώ).

Νέα έξοδα, νέες ταλαιπωρίες…Τι χρειάζονται όλα αυτά τα δικαιολογητικά; Η ΔΕΗ τα έχει και γιατί νέο συμβόλαιο; Για μια νέα «κονόμα»; Ευκαιρία για να τα ξαναπιάσει η ΔΕΗ;
ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ και ΝΤΡΟΠΗ των λοιπών αρμοδίων και του κράτους!!
Κύριε Υφυπουργέ Μανιάτη, μόνον σε σας ελπίζουν τα 200.000 θύματα των δύο εταιρειών και της ανύπαρκτης διοίκησης, του ανύπαρκτου κράτους!
Πάντως, και οι δύο εταιρείες που έχουν βάλει σε μπελάδες και ουκ ολίγες ταλαιπωρίες τις 200.000 των καταναλωτών που δεν φταίνε σε τίποτα, προσφεύγουν στα δικαστήρια εναντίον της ΔΕΗ.
Πρόκειται για την “ENERGA” και την “HELLAS POWER”, οι οποίες θα προσφύγουν, όπως ανακοίνωσαν και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Σύμφωνα πάντως με τις προβλέψεις του ν. 4001/2001, παρέχεται χρονικό διάστημα μέχρι τρεις μήνες προκειμένου οι καταναλωτές – «θύματα» να επιλέξουν τον προμηθευτή της αρεσκείας τους, συμπεριλαμβανομένης και της ΔΕΗ, και να προβούν σε σύναψη σχετικής σύμβασης.
Για το διάστημα αυτό οι καταναλωτές τιμολογούνται, όπως ορίζει ο νόμος, με το αντίστοιχο της ΔΕΗ.

ΑΡΜΟΣΤΗΣ

Υ.Γ. Κάποιο γερμανικό κτήνος, εκπρόσωπος μάλιστα της γερμανικής κυβέρνησης, πρότεινε να τοποθετηθεί στην Ελλάδα… ΑΡΜΟΣΤΗΣ για να εξασφαλισθεί η επιστροφή των χρημάτων που μας δανείζουν!

Απαντάμε στον άθλιο χιτλερικό ναζιστή γερμαναρά, ότι μάλλον εμείς πρέπει να στείλουμε ΑΡΜΟΣΤΗ στο Βερολίνο για να εξασφαλισθούν τα δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων που μας χρωστούν από τον πόλεμο και την κατοχή.
Και… μόλις τα εισπράξουμε, θα αγοράσουμε ολόκληρη τη Γερμανία!!!

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΝΟΗΣΗ ΑΠΟΣΤΟΜΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

2012-01-29T21:46:00.003+02:00

Η επιστολή που έστειλαν καθηγητές πανεπιστημίων απ΄ όλο το κόσμο στον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα, είναι νομίζουμε η καλύτερη απάντηση στις γελοιότητες που κάνουν οι Σκοπιανοί.

Γελοιότητες που απλά αποδεικνύουν ότι δεν "πατάνε" καθόλου γερά στα ξυλοπόδαρα που τους έχουν βάλει να στέκονται.

Όλο το κείμενο της επιστολής και οι υπογραφές, για να καταλάβετε ότι οι ελληνικές θέσεις είναι δυνατές.

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα
Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Λευκός Οίκος
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’.
Αυτή η πράξη όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.

Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Ας κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων. (Η τεκμηρίωση αυτών των δεδομένων που απεικονίζονται εδώ με έντονα γράμματα, βρίσκεται στο http://macedonia-evidence.org/documentation.html).

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα ‘δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες’.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία. Αντίθετα, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες Έλληνες βρίσκονταν για τουλάχιστον 2500 χρόνια εκεί ακριβώς όπου είναι η σύγχρονη ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας. Ακριβώς η ίδια σχέση ισχύει για την Αττική και τους Αθηναίους Έλληνες, το Άργος και τους Αργείους Έλληνες, την Κόρινθο και τους Κορίνθιους Έλληνες κ.ο.κ.

Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.

Ακόμα και πριν από τον Αλέξανδρο Α΄οι Μακεδόνες τοποθετούσαν τις προγονικές τους ρίζες στο Άργος και πολλοί από τους βασιλείς τους χρησιμοποιούσαν την κεφαλή του Ηρακλή—του κατεξοχήν Έλληνα ήρωα-- στα νομίσματά τους.
Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία—έγραψε το έργο του Αρχέλαος προς τιμήν του μεγάλου θείου τού Αλέξανδρου και το έγραψε στα ελληνικά. Όσο βρισκόταν στη Μακεδονία, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα τις Βάκχες, επίσης στα ελληνικά. Κατά συνέπεια, το Μακεδονικό κοινό μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουγαν.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο πιο ελληνικά από όλα τα ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου δεν επιτρεπόταν σε μη-Έλληνες να αγωνιστούν. Ακόμα πιο σημαντικό, ο Φίλιππος ορίστηκε διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων στους Δελφούς το 346 π.Χ. Με άλλα λόγια, ο πατέρας του Μέγα Αλέξανδρου και οι πρόγονοί του ήταν εξολοκλήρου Έλληνες. Η ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Δημοσθένης και η πρεσβεία του από την Αθήνα όταν επισκέπτονταν τον Φίλιππο επίσης το 346 π.Χ. Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης, πήγε να σπουδάσει για περίπου 20 χρόνια στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄. Μιλούσαν Ελληνικά στην σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα κοντά στη Νάουσσα στην Ελληνική Μακεδονία.

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.
Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας’; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;

Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά ‘Μακεδονικές’ αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ‘ Μακεδονία’ ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Με εκτίμηση,

NAME TITLE INSTITUTION
Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh ( USA )
Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz
(Germany )
Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas ( USA )
Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze ( Italy )
Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)
Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University ( USA )
Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)
Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame ( USA )
Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University , Los Angeles ( USA )
Francis Cairns , Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA )
John McK. Camp II , Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens ( Greece )
Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge ( UK )
Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki ( Finland )
William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK )
Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College , Oxford ( UK )
Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College ( USA)
Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College ( USA )
Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston ( USA )
Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University ( USA )
Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis ( USA )
Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University ( USA )
Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln ( Germany )
Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)
Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto ( Canada )
John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia ( USA )
Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University ( USA )
Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University , Long Beach ( USA )
Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne ( Switzerland )
Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College , City University of New York ( USA )
Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University ( USA )
Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria ( Egypt )
R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg ( Germany )
Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece )
Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University ( USA )
Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College ( USA )
Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University ( UK )
R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege ( USA )
John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal , and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts ( Canada )
Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK )
Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University , Halifax , N.S. ( Canada )
Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany )
Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster ( Germany )
Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA )
Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University , Hamilton NY ( USA )
Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario ( Canada )
Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany ); German Archaeological Institute, Berlin ( Germany )
Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA ( USA )
Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California , Berkeley ( USA )
Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton ( USA )
Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland , College Park , MD ( USA )
Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University ( USA )
Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona ( USA )
Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens ( Greece )
Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)
Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University ( USA )
Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany )
Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston ( USA )
Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri ( USA )
Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College , Williamstown , MA ( USA )
Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College ( USA ) and Affiliated Professor, University of Washington ( USA )
Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick ( Canada )
Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA )
Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California , Irvine ( USA )
Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University ( USA )
Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)
Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf ( Germany )
Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University ( USA )
Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen ( Germany )
Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France ( Paris )
Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University ( USA )
Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College , City University of New York ( USA )
Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens ( Greece )
Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University ( USA )
Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University
Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. ( Germany )
Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich ( Switzerland )
David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA )
Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA )
Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna ( Austria )
Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University ( USA )
Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington ( USA )
Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin ( Germany )
Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College ( USA )
Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California , Los Angeles ( USA )
Francis M. Lazarus, President, University of Dallas ( USA )
Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College ( USA )
Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly ( Greece )
Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas ( USA)
Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland )
Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal ( Canada )
Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford ( UK )
Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly ( Greece )
Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas , USA
Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California , Berkeley ( USA )
Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University ( USA )
A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)
John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto ( Canada )
Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College ( USA )
Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University , Dayton , Ohio ( USA )
Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University
Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California , Berkeley ( USA )
Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly ( Greece )
James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)
James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA )
Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University ( USA )
Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany )
Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany )
Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California , Berkeley ( USA )
Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University ( USA )
Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany )
David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University ( USA )
Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University ( USA )
Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia ( USA )
Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University ( USA )
Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University , New York ( USA ).
Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom ( Italy )
James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA )
Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin , Madison (USA )
John Maxwell O'Brien, Professor of History, Queens College , City University of New York ( USA )
James J. O'Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina , Chapel Hill ( USA )
Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania ( USA )
Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)
Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary ( USA )
Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California , Irvine ( USA)
Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly ( Greece )
Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA )
Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA )
Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University ( USA )
Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University ( Canada )
Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK )
Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University ( USA )
Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec ( Canada )
Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly ( Greece )
John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California ( USA )
David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan ( USA )
Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College ( USA )
Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University ( Canada )
William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill ( USA )
John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago ( USA )
Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne ( Switzerland )
Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University ( USA )
Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill ( USA )
Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County ( USA )
Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA )
Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont ( USA )
Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA )
John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire , ( USA )
Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)
Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)
Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)
Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens ( Greece )
Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh ( UK )
Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California , Riverside (USA )
Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)
Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München ( Germany )
Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany )
Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich ( Germany )
Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach ( USA )
Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America ( USA )
James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA )
Marilyn B. Skinner  Professor of Classics,  University of Arizona (USA)
Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University ( USA )
Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill ( USA )
Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada )
Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University ( USA )
Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge ( UK )
Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece ).
Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California , Berkeley ( USA )
Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)
Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter ( England )
Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California , Berkeley ( USA )
Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington ( USA )
Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University ( USA )
David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee ( USA )
James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College
Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland
Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens ( Greece)
Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr. ,Archäologisches Institut der Universität zu Köln ( Germany )
Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece )
Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College ( USA )
Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University ( USA )
Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn ( Germany )
Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire ( USA )
Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz ( Germany )
Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool ( UK)
Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts , Boston ( USA )
Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece )
Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA
Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada )
Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece )
Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University ( USA )
Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary ( Canada )
Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University ( USA )
E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia ( Canada )
Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily , University of British Columbia , Vancouver ( Canada )
Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany )
Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University ( USA )
Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln ( Germany )
Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany )
cc: J. Biden, Vice President , USA
H. Clinton, Secretary of State USA
P. Gordon, Asst. Secretary-designate, European and Eurasian Affairs
H.L Berman, Chair, House Committee on Foreign Affairs
I. Ros-Lehtinen, Ranking Member, House Committee on Foreign Affairs
J. Kerry, Chair, Senate Committee on Foreign Relations
R.G. Lugar, Ranking Member, Senate Committee on Foreign Relations
R. Menendez , United States Senator from New Jersey

Το ποδόσφαιρο

2012-01-28T03:05:00.002+02:00

Λαϊκό άθλημα είναι το ποδόσφαιρο και κυρίως στις λαϊκές τάξεις απευθύνεται, τόσο για την ψυχαγωγία τους, όσο και για την καλλιέργεια του φιλάθλου πνεύματος στα εκατομμύρια των πολιτών που το παρακολουθούν.
Το δημοφιλές αυτό άθλημα, το κοσμαγάπητο ποδόσφαιρο, το οποίο ουσιαστικά χρηματοδοτείται από το λαό, αιμοδοτείται από τις λαϊκές τάξεις και από τον δημόσιο «κορβανά», πάλι δηλαδή από χρήματα του λαού, από τον ΟΠΑΠ που οφείλει την ύπαρξή του και τα πολύ υψηλά κέρδη του στον επίσημο «τζόγο» που οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί μας, έχουν μπλέξει τις τελευταίες δεκαετίες τους έλληνες πολίτες, μικρούς και μεγάλους και κατά ένα μικρό ποσοστό από τα ακριβά εισιτήρια των… ηρωικών φιλάθλων, στην πραγματικότητα έχει καταστεί είδος πολυτελείας για τους φιλάθλους πολίτες, για όλους εμάς που το χρηματοδοτούμε από το υστέρημά μας.
Μάλιστα, το ποδόσφαιρο που συγκινεί τον λαό, στον οποίο οφείλει την ύπαρξή του, τη ζωή του και την πρόοδό του, έχει γίνει θέαμα μόνο για τους… έχοντες και κατέχοντες!
Οι μεταδόσεις των αγώνων από τους διάφορους σταθμούς της τηλεόρασης έχουν σταματήσει εδώ και χρόνια, διότι τις έχει κατ’ αποκλειστικότητα το σύστημα της συνδρομητικής τηλεόρασης, για τη σύνδεση με το οποίο απαιτείται ένα σεβαστό μηνιαίο ποσόν και επιπλέον απαιτούνται αποκωδικοποιητές, οι οποίοι βέβαια δεν δίδονται δωρεάν!
Αραιά και που, σπάνια, κάποιο ελεύθερο κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας ή και δορυφορικής, μεταδίδει αγώνα ποδοσφαίρου που… δεν έχει αγοραστεί από τη συνδρομητική τηλεόραση, διότι δεν συμφώνησε με τα χρήματα που ζητούσαν οι ομάδες ή οι παράγοντες λίγων, ελάχιστων ομάδων, διαθέτουν φιλότιμο που δεν τους επιτρέπει να πουλήσουν την ψυχαγωγία του λαού και την αγάπη του για το άθλημα.
Το θέμα είναι ότι οι ποδοσφαιρόφιλοι, οι φίλαθλοι, ο λαός στη μεγάλη του πλειοψηφία, έχει στερηθεί το προσφιλές του άθλημα και θέαμα, διότι απλούστατα δεν διαθέτει τα χρήματα, τώρα μάλιστα που διανύουμε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης, για να πληρώσει συνδρομές και αποκωδικοποιητές.
Τους έχουν αποξενώσει από το αγαπημένο τους άθλημα, τα πολυεθνικά συμφέροντα, η ανοησία και ανικανότητα κυβερνήσεων και πολιτικών, καθώς και η αδηφαγία ντόπιων και ξένων μεγαλόσχημων παραγόντων του ποδοσφαίρου, καθώς και διαφόρων μεγιστάνων του πλούτου!
Τι πρέπει να γίνει λοιπόν;
Τι πρέπει να γίνει για να βλέπει ελεύθερα και δωρεάν όλος ο κόσμος τους αγώνες ποδοσφαίρου, πράγμα που άλλωστε δικαιούται;
Προτείνω και μαζί μου, πιστεύω, προτείνουν εκατομμύρια πολίτες και φίλαθλοι :
1)Προσφορές οικονομικές των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας στους ποδοσφαιρικούς συλλόγους για τη μετάδοση των αγώνων τους.
2)Προτάσεις ακόμη και για ποσοστά επί των διαφημίσεων που θα μεταδίδουν τα κανάλια στις ώρες των αγώνων.
3)Κάθε τηλεοπτικό κανάλι θα μπορεί να κάνει προσφορές για τις ομάδες και τα γήπεδα που το ενδιαφέρουν.
4)Ιδιαίτερες προσφορές θα είναι δυνατό να γίνονται για τα «ματς» του Κυπέλλου Ελλάδας, για τα «ματς» επίσημα ή φιλικά με ξένες ομάδες και για τους αγώνες της εθνικής μας ομάδας, επί ελληνικού πάντοτε εδάφους.
5)Με ανάλογο τρόπο είναι δυνατόν να μεταδίδονται οι αγώνες της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.
6)Ελεύθερη και αδάπανη μετάδοση των αγώνων από τους νόμιμους ραδιοσταθμούς που το επιθυμούν.

Το όλο πρόβλημα μπορεί να ρυθμιστεί.
Το θέμα είναι να βλέπει ο κόσμος ελεύθερα και ανέξοδα, το ποδόσφαιρο που αυτός χρηματοδοτεί, αυτός πληρώνει και συντηρεί!

Η ελληνική «καμόρα» και η διαφθορά που πνίγει τη χώρα

2012-01-25T02:57:00.000+02:00

Είναι πρωτοφανή, είναι απίστευτα αυτά που γίνονται, αυτά που βλέπουμε κι αυτά που ακούμε!
H διαφθορά στην Ελλάδα παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, κατακτά έδαφος και «στρατολογεί» πλέον ανθρώπους επώνυμους και υπεράνω κάθε υποψίας.
Η μεγάλη επιτυχία της αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη, με την εξάρθρωση τεσσάρων συμμοριών εκβιαστών, απατεώνων, τοκογλύφων κλπ. και η σύλληψη 53 ατόμων, πολιτών γνωστών και ορισμένων από αυτούς διακεκριμένων, εξέπληξε το πανελλήνιο, όταν μάλιστα η διεύθυνση της αστυνομίας της συμπρωτεύουσας, ανακοίνωσε πως αναζητούνται ακόμη περίπου δέκα επώνυμα άτομα για τα οποία έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης.
Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μια ελληνική «καμόρα», η εγκληματική δραστηριότητα της οποίας είχε εκδηλωθεί κυρίως στη συμπρωτεύουσα και απλωνόταν σε ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα.
Τα θύματα των εγκληματικών αυτών συμμοριών, οι πολίτες, οι επιχειρηματίες που είχαν την ατυχία και την αφέλεια να εμπλακούν στα πλοκάμια της «καμόρας» της Θεσσαλονίκης, κυριολεκτικά καταστράφηκαν οικονομικά, κατάντησαν ανθρώπινα ερείπια και το χειρότερο ένα από τα θύματα, 44 χρόνων, αυτοκτόνησε πηδώντας από τον τέταρτο όροφο κτιρίου όπου είχε το γραφείο του, ενώ ένα άλλο αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει με τον ίδιο τρόπο και σακατεύθηκε.
Οι διάλογοι μεταξύ των μελών της «μαφίας», των εγκληματιών, δηλαδή τοκογλύφων, εκβιαστών και απατεώνων και των θυμάτων τους είναι συγκλονιστικοί και αποκαλύπτουν την πώρωση και την ωμότητα των ήδη κατηγορουμένων, οι οποίοι αχόρταγα εισέπρατταν στο πολλαπλάσιο τα χρήματα που είχαν δανείσει σε διάφορους έχοντες ανάγκη επιχειρηματίες και επαγγελματίες κατά το πλείστον, με επιτόκια ασύλληπτου ύψους και με εκβιασμούς πρωτοφανείς, απάνθρωπους που στόχευαν στην πλήρη καταστροφή των δανειοληπτών, πολλοί από τους οποίους είχαν εξοφλήσει διπλά και τριπλά τα ποσά που είχαν πάρει και πλήρωναν και ξαναπλήρωναν τους ατέλειωτους τόκους.
Περιουσίες χάθηκαν, σπίτια αρπάχθηκαν, άνθρωποι κακοποιήθηκαν και υπέστησαν εγκεφαλικά, ένας αυτοκτόνησε κι άλλος αποπειράθηκε να αυτοχειριασθεί!
Το πιο απάνθρωπο, το πιο βάρβαρο, το πιο προσβλητικό για την μνήμη του ανθρώπου που αυτοκτόνησε ήταν τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυνε ο «εκτελεστής» καθώς και οι… εκδηλώσεις τιμής στη μνήμη του νεκρού, του θύματός του!
Ο απαίσιος αυτός τύπος με όσα απεχθή και ειδεχθή διέπραξε δεν οδήγησε μόνο στο θάνατο αυτόν που αποκαλούσε νεκρό πλέον, φίλο του, αλλά προσέβαλε, εκτός της μνήμης του νεκρού, και την ίδια την κοινωνία.
Τώρα που οι ένοχοι, η «μαφία», η «καμόρα», η «σπείρα», βρίσκονται στα χέρια της δικαιοσύνης και πολλοί έχουν ήδη προφυλακισθεί, ενώ άλλοι είναι προσωρινά ελεύθεροι με χρηματικές εγγυήσεις και άλλους περιοριστικούς όρους, τώρα που ο «βούρκος», ο «υπόκοσμος» της Θεσσαλονίκης καλείται να δώσει λόγο των πράξεών του, μια σκέψη έρχεται στο μυαλό των έντιμων και φιλόνομων πολιτών.
Πως τόσον καιρό, τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, η ελληνική «καμόρα» κατάφερνε να ξεγελάει τις αρχές και την κοινωνία, να μας ξεγελάει όλους και να καταστρέφει συνανθρώπους μας, να οδηγεί σε απόγνωση και θάνατο, να αρπάζει περιουσίες, να «ξεπλένει» και μάλιστα μέσω κερδών του ΟΠΑΠ το μαύρο εγκληματικό της χρήμα και να το καταθέτει στις τράπεζες σαν νόμιμο;
Πως;
Λυπάμαι για την έστω και απλή γνωριμία που είχα πριν από χρόνια με έναν από τους κατηγορούμενους.
Λυπάμαι.
Τον είχα γνωρίσει σαν ένα ευυπόληπτο πολίτη και άψογο επαγγελματία που όλοι, και εγώ, τον θεωρούσαμε άτομο ανώτερο πάσης υποψίας.
Και πάλι λυπάμαι και θα χαιρόμουν, μια και ισχύει πάντοτε το τεκμήριο της αθωότητας, να καλύπτει και αυτόν, γιατί σε αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή αποδειχθεί ένοχος κατά το κατηγορητήριο, η απογοήτευσή μου θα είναι πολύ μεγάλη.
Θα έχει καταρρεύσει μέσα μου μια αξία που εγώ θεωρούσα βέβαια, εδώ και πολύ καιρό.
Εύχομαι ειλικρινά τα πράγματα τουλάχιστον γι’ αυτόν να είναι διαφορετικά και όχι όπως παρουσιάστηκαν και να πρόκειται για παρεξήγηση.
Εύχομαι η αξία να μην καταρρεύσει και η καθαρή επαγγελματική του προσφορά να συνεχισθεί, όπως μέχρι την ημέρα της σύλληψής του.
Είθε…
Αν όμως είναι και αυτός ένοχος και μαφιόζος και μας ξεγέλαγε, να τιμωρηθεί αυστηρά.
Κλείνοντας θα πρέπει όλοι να παραδεχθούμε ότι η υπόθεση της «μαφίας» της Θεσσαλονίκης, αποτελεί μια ακόμη τρανή απόδειξη της διαφθοράς που έχει θεριέψει σε βαθμό που πνίγει τη χώρα κι εμάς τους πολίτες και καταστρέφει την εθνική μας οικονομία, τα πάντα.

Το… ξαναπέταγμα του «Πελαργού»

2012-01-21T02:50:00.005+02:00

O «Πελαργός»… ξαναπέταξε τις ημέρες αυτές στη μνήμη και στην φαντασία των κατοίκων της Νέας Κίου και της περιοχής της, παλιών, νέων και νεότερων, με τα «φτερά» του βιβλίου του γιου του δημιουργού του Γεράσιμου Καραμέλη, του κ. Τάσου Καραμέλη, ο οποίος διετέλεσε και διευθυντής της βιομηχανίας, από το 1951, μετά το θάνατο του πατέρα του.
Ο «Πελαργός», του οποίου η πορεία από το 1930 που ιδρύθηκε μέχρι την πώλησή του, το 2000 στην ΕΛΑΙΣ, περιγράφεται λεπτομερώς από τον κ. Τάσο Καραμέλη, στο βιβλίο του «Ο ΠΕΛΑΡΓΟΣ της Νέας Κίου» (Ναυπλιακή Εταιρεία Κονσερβών - Ανώνυμος Εταιρεία - Έδρα εν Ναυπλίω), υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες κονσερβών της Ελλάδας, με ιδιαίτερη δραστηριότητα στον τοματοπελτέ, αλλά και στην κονσερβοποίηση μπάμιας, αγκινάρας, φρέσκων φασολακιών, κληματόφυλλων, κομποστών, μαρμελάδων κλπ.
Ο συγγραφέας παραθέτει επίσημα στοιχεία, σχετικά με την διαδρομή της βιομηχανίας, η οποία ίδρυσε και λειτούργησε και δεύτερη αδελφή της στη Γαστούνη, ενώ επί δεκαετίες πραγματοποιούσε μεγάλες εξαγωγές και κέρδιζε βραβεία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για την άριστη ποιότητα των προϊόντων της.
Ακόμη, ο Τάσος Καραμέλης, θυμάται και παραθέτει τα ονόματα (και φωτογραφίες), όχι μόνο των κυρίων επιτελικών και εργατικών στελεχών του «Πελαργού», αλλά και απλών εργατών που ανέδειξαν τη βιομηχανία με την φιλότιμη εργασία τους.
Και αυτό είναι προς τιμήν του.
Τέλος, παραθέτει φωτογραφίες των κτιριακών εγκαταστάσεων των δύο εργοστασίων, της Νέας Κίου και του θυγατρικού της Γαστούνης και των απολύτως σύγχρονων, για την εποχή τους, μηχανημάτων.
Ο «Πελαργός»… πέταξε πάλι, με μορφή οράματος, με τα φτερά που του έδωσε για μια ακόμη φορά, ο γιος του ιδρυτή και δημιουργού του, ο ηλικιωμένος πλέον και αξιοσέβαστος κ. Τάσος Καραμέλης!

Υ.Γ. Δεν συνηθίζω να γράφω κριτικές για πονήματα διαφόρων, διότι πιστεύω πως ενας «γραφιάς» όπως εγώ, δεν πρέπει να κρίνει δουλειές άλλων… «γραφιάδων».
Σήμερα κάνω παρουσίαση ενός βιβλίου που έχει μόνον ενδιαφέρον για την πορεία μιας ιστορικής βιομηχανίας της Νέας Κίου και βέβαια δεν διεκδικεί περγαμηνές λογοτεχνικού έργου.
Γι’ αυτό γράφω δυο λόγια.

Η πρόκληση

2012-01-19T03:42:00.000+02:00

-Πρόκειται για πρόκληση, μεγάλη πρόκληση…
-Πρόκειται για πρόκληση στο λαό, στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους επαγγελματίες και μικρομεσαίους που κάνουν θυσίες για τη σωτηρία της χώρας, που οι αποδοχές τους και τα έσοδά τους έχουν συρρικνωθεί και έχουν φθάσει ή φθάνουν οσονούπω στα όρια της ανέχειας.
-Πρόκειται για πρόκληση σε όλους αυτούς και επίσης για βαριά, για σοβαρή προσβολή σε όλους τους προαναφερθέντες, αλλά και για πρόκληση κα προσβολή στο δημοκρατικό μας πολίτευμα, στον κοινοβουλευτισμό, στην ίδια τη δημοκρατία και στη λειτουργία της.
Περί τίνος πρόκειται λοιπόν;
Πρόκειται για τα εξήντα εκατομμύρια ευρώ που εισέπραξαν επιπλέον τα κόμματα, πέρσι, το 2011, από τον κρατικό «κορβανά», από τον ελληνικό λαό που έχει γονατίσει, από εμάς τους ίδιους, από τη χώρα που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας!!
Από τη μια μεριά, οι πολιτικοί μας, οι βουλευτές μας, οι λειτουργοί του δημοκρατικού μας πολιτεύματος με τα απίστευτα και εξοργιστικά προνόμια… κόπτονται για την αποκατάσταση των δημοσιονομικών μας, την επανάκτηση των απωλειών του εισοδήματός μας και τη σωτηρία της πατρίδας από τη χρεοκοπία, τη στάση πληρωμών και τον εξευτελισμό και από την άλλη φροντίζουν να γεμίζουν τα ταμεία των κομμάτων και των… αποκομμάτων τους, με ποσά που αντλούν από τις θυσίες του λαού, τον οποίο υποτίθεται πως υπηρετούν.
Ο λαός υποφέρει, η ανεργία καλπάζει, οι περικοπές μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων συνεχίζονται, η χώρα επαιτεί, οι δανειστές μας εκβιάζουν και μας χρηματοδοτούν με επαχθείς όρους και τοκογλυφικά επιτόκια, και τα δημοκρατικά μας κόμματα «βυζαίνουν» το χρήμα μας, το αίμα του λαού μας.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Τα πολιτικά κόμματα με πρωτοφανή αναλγησία αγνοώντας τις μεγάλες δυσκολίες της χώρας και τις αγωνιώδεις προσπάθειες του λαού για να βγει από το οικονομικό τέλμα, έκαναν το 2011 μία επί πλέον «αρπαχτή» εξήντα εκατομμυρίων ευρώ για την «πάρτη» τους.
Προφανώς, οι εθνοπατέρες μας και οι πολιτικές τους παρατάξεις αγνοούν, ότι η πολιτική είναι προσφορά και όχι τρόπος, μέσον καλοπέρασης και πλουτισμού.
Προφανώς δεν έχουν τίποτα διδαχθεί από τους αείμνηστους, τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο που, για την πολιτική και την πατρίδα, για την εξυπηρέτηση του λαού διέθεσε την περιουσία της συζύγου του Έλενας, το Νικόλαο Πλαστήρα που πέθανε φτωχός σε ξένο σπίτι και ξένο κρεβάτι, τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον Γέρο της Δημοκρατίας, ο οποίος όταν συνελήφθη από τη χούντα, είχε στο συρτάρι του γραφείου του στο σπίτι, ένα πεντοχίλιαρο και φεύγοντας με άδειες τις τσέπες είπε στην οικονόμο του να το πάρει για να περάσει λίγες ημέρες!
Αυτά τα αγνοούν τα κόμματα και οι τωρινοί πολιτικοί ή θέλουν, τους βολεύει να τα αγνοούν.
Ο κοινοβουλευτισμός είναι το στήριγμα, το θεμέλιο της δημοκρατίας.
Δυστυχώς όμως με τέτοιες ενέργειες «αρπαχτής» των κομμάτων, υπονομεύεται επικίνδυνα.
Ας φροντίσουν να επανορθώσουν τα μεγάλα λάθη τους προς το συμφέρον της χώρας και του λαού της.

Το τέλος του δικομματισμού και των μονοκομματικών κυβερνήσεων

2012-01-18T01:58:00.002+02:00

Πλησιάζουμε στις εκλογές που επιμόνως ζήτησε ο Αντώνης Σαμαράς, ένας από τους λίγους αθώους για τα αμαρτήματα της εξαετίας της ΝΔ, ο οποίος όμως εθελοντικά ανέλαβε την… άρση τους. Ανέλαβε τον ρόλο του «αίροντος τις αμαρτίες άλλων»!

Φθάνουμε στις εκλογές που βέβαια, το αργότερο, εκτός δραματικού απροόπτου, θα γίνουν τον Απρίλιο, λίγο πριν το Πάσχα που είναι στα μέσα του μήνα (15 Απριλίου) ή λίγο μετά. Ωστόσο, τι περιμένουμε από τις επί θύραις αυτές εκλογές;

Τα γεγονότα, τα φαινόμενα, τα προγνωστικά, τα οποία οπωσδήποτε ανατρέπονται στην κάλπη, αλλά και οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, παρά τα παρακινδυνευμένα αποτελέσματά τους, καταλήγουν στα ακόλουθα συμπεράσματα :

-Κανένα από τα δύο… ισχυρά κόμματα της «πάλαι ποτέ» εξουσίας, δεν πρόκειται να αποκτήσει αυτοδυναμία.

-Είναι από πολύ πιθανόν μέχρι βέβαιον, ότι και τα δύο μαζί, δεν θα μπορέσουν να έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή.

Αυτό προκύπτει, όχι μόνον από τις δημοσκοπήσεις, αλλά και από τις λαϊκές εκδηλώσεις, τις συνεχείς διαμαρτυρίες των αγανακτισμένων πολιτών, των χαμηλών και μεσαίων οικονομικώς τάξεων, που οσονούπω φθάνουν στα όρια της ανέχειας, από τις «αφαιμάξεις» που τους έγιναν και τους γίνονται!

-Το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλη, τεράστια φθορά που οφείλεται πρωτίστως στην πλήρη ανικανότητά του να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση που βέβαια κληρονόμησε από την εξαετή διακυβέρνηση της ΝΔ και κατά δεύτερο λόγο στην ασυναρτησία της εν γένει πολιτικής του, στην αντιπαλότητα και τις αντιθέσεις υπουργών και υφυπουργών των κυβερνήσεων του, ακόμη και βουλευτών, οι οποίες πολλές φορές έπαιρναν μορφή «εμφυλίου πολέμου».

Υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη και τώρα που τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ για το κίνημα, αντιπαραθέσεις που προκαλούν δυσφορία και αγανάκτηση στους λίγους οπαδούς και φίλους της παράταξης που απέμειναν και ειρωνικά σχόλια στους αντιφρονούντες!

Για όλους αυτούς τους λόγους, η πλειοψηφία της κοινής γνώμης και μεγάλη μερίδα των οπαδών και φίλων του κινήματος που ίδρυσε ο μέγας Ανδρέας, πιστεύουν ότι ο ρόλος που η παράταξη αυτή θα διαδραματίσει στις προσεχείς εκλογές δεν πρόκειται να είναι πρωταγωνιστικός, αλλά ούτε καν σημαντικός! Το πιθανότερο θα είναι ένας ρόλος δευτερεύων, ένας ρόλος μικρού κόμματος που θα φιλοδοξήσει να γίνει ρυθμιστής της κατάστασης, ρίχνοντας το μικρό βάρος του υπέρ της πλευράς που θα το συμφέρει.

-Τα κόμματα της αριστεράς και της… δήθεν αριστεράς, θεωρείται βέβαιο ότι θα έχουν εκλογική άνοδο και μάλιστα σημαντική.

-Κάποια άνοδο πιθανότατα θα παρουσιάσει και ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος το τελευταίο διάστημα και συγκεκριμένα την τελευταία διετία, επέδειξε ιδιαίτερα έντονη πολιτική δραστηριότητα, τάραξε τα νερά και αρκετές φορές εντυπωσίασε και ανέδειξε θέματα που συζητήθηκαν ευρύτατα, με αποτέλεσμα να δρομολογηθεί η λύση ή η διευθέτησή τους.

Ανάλογη υπήρξε η δραστηριότητα και των βουλευτών του ΛΑΟΣ σε σημείο μάλιστα, οι μη γνωρίζοντες πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, κρίνοντας τον κ. Καρατζαφέρη και τους συνεργάτες του από τις δηλώσεις και τις απόψεις που εξέφραζαν και εκφράζουν, δεν αντιλαμβάνονται τους πραγματικούς πολιτικούς προσανατολισμούς τους, που βέβαια βρίσκονται προς την δεξιά και γιατί όχι, προς την ακροδεξιά. Αυτό διότι η ηγεσία και τα στελέχη του ΛΑΟΣ, πάρα πολλές φορές με τις αγορεύσεις τους και γενικά την στάση τους σε ορισμένα θέματα που συζητούνται στη Βουλή αλλά και εκτός αυτής, δεν διστάζουν να παίρνουν και να υποστηρίζουν θέσεις κεντροαριστερές ή ακόμη και σοσιαλιστικές.

Συμπερασματικά, το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, αν και αναμφισβήτητα ανήκει στην δεξιά, συχνά μάχεται την ελληνική δεξιά και ακροδεξιά, τη ΝΔ και την ηγεσία της και δείχνει περισσότερο φιλικό προς το κέντρο και άλλους προοδευτικούς σχηματισμούς.

Ακόμη και τώρα που ο ΛΑΟΣ μαζί με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου, υπουργοί του, κυρίως δε ο κ. Μάκης Βορίδης, παίρνουν θέσεις ενισχυτικές των αιτημάτων διαφόρων λαϊκών τάξεων, οι οποίες είναι και θέσεις των προοδευτικών, κεντροαριστερών ή ακόμα και αριστεριζόντων πολιτικών σχηματισμών.

Προφανώς στην πολιτική αυτή και στην δραστήρια αντιπολιτευτική τακτική του, κατά τη διετία που διέρρευσε, οφείλεται η διαφαινόμενη ενίσχυση των δυνάμεων του κόμματος του κ. Γιώργου Καρατζαφέρη.

-Είναι όμως και τα άλλα, τα μικρά και πολύ μικρά κόμματα, τα οποία παρουσιάζουν, σύμφωνα πάντοτε με τις παρακινδυνευμένες δημοσκοπήσεις και τα προγνωστικά, κάποια άνοδο που μάλιστα στην περίπτωση της «Δημοκρατικής Αριστεράς» του κ. Φώτη Κουβέλη είναι απρόσμενη και αξιοσημείωτη.

-Δραστηριοποιούνται τον τελευταίο καιρό και άλλα πολύ μικρά κόμματα, μεταξύ των οποίων η «Δημοκρατική Συμμαχία» της κ. Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία βάσιμα μπορεί να υπολογίζει στην είσοδό της στη Βουλή και το «Άρμα Πολιτών» του Γιάννη Δημαρά.

Ο δικομματισμός

Συμπερασματικά, με τις παρούσες συνθήκες και την πολιτική πραγματικότητα που δημιουργήθηκε από τη μεγάλη κρίση που μαστίζει την χώρα μας και έχει τις ρίζες της σε κακοδιαχειρίσεις δεκαετιών κυρίως όμως στην «ρεμούλα» της εξαετίας της ΝΔ των Κώστα Καραμανλή και Γιώργου Αλογοσκούφη και το «μπάχαλο», της ασυνάρτητης κυβερνητικής διετίας του ΠΑΣΟΚ, υπάρξη ισχυρού δικομματισμού ή μονοκομματικής κυβέρνησης, πρέπει να αποκλείεται.

Ακόμη, όπως δείχνουν τα πράγματα και κυβέρνηση από δύο κόμματα δεν θα είναι δυνατόν να συγκροτηθεί, διότι :

-Η ΝΔ θα υπολειφθεί πολύ της αυτοδυναμίας και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο και τώρα ακόμη συνεχίζει την διαλυτική του πορεία, θα βγει από τις επικείμενες εκλογές με πολύ μικρή δύναμη, για να μην πούμε πως θα υποστεί πανωλεθρία, και οι έδρες που θα καταλάβει στη νέα Βουλή δεν θα επαρκούν για την συμπλήρωση των απαιτούμενων για τον σχηματισμό δικομματικής κυβέρνησης.

Ανεξαρτήτως αυτού μια συγκυβέρνηση Σαμαρά - Παπανδρέου ή Σαμαρά – ΠΑΣΟΚ με άλλο ηγέτη πρέπει να αποκλείεται, να θεωρείται ενδεχόμενο ουτοπικό.

-Απίθανο είναι επίσης και το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης ΝΔ – ΛΑΟΣ. Τα δύο αυτά κόμματα έχουν κοινές ρίζες, ο ΛΑΟΣ μάλιστα είναι «βλαστάρι» της ΝΔ, αλλά επίσης έχουν τεράστιες διαφορές στη θεώρηση των πολιτικών πραγμάτων. Εκτός αυτού ο Αντώνης Σαμαράς, βλέπει τον Γιώργο Καρατζαφέρη σαν διεκδικητή της ηγεσίας της ΝΔ, σαν… επίδοξο διάδοχό του που θα κινησει διαδικασίες αμφισβήτησής του, με σκοπό την «εκθρόνισή» του και την κατάληψη της ηγεσίας.

Τα δύο κόμματα της δεξιάς, η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ, μπορεί να έχουν κοινές καταβολές, μπορεί να υπήρξαν κατά το παρελθόν συγκάτοικοι στην ίδια πολυκατοικία, έχουν όμως και απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες πάνω σε καίρια πολιτικά θέματα και το χειρότερο τα χωρίζει η καχυποψία και η δυσπιστία της ηγετικής ομάδας της ΝΔ και των περισσοτέρων στελεχών της για την ειλικρίνεια των προθέσεων του κ. Καρατζαφέρη.

-Τι περιμένουμε λοιπόν από τις εκλογές; Τι θα βγάλει η κάλπη; Θα υπάρξει νικητής και αν υπάρξει ποιος θα είναι; Θα έχουμε κυβέρνηση σταθερή και ικανή να κυβερνήσει ή θα πάμε σε συμμαχικές πολυκομματικές κυβερνητικές λύσεις με μέλλον αβέβαιο και διαλυτικά μικρόβια στους κόλπους της, ήγουν… σκορποχώρι;

Η χώρα μας έχει πικράν πείραν από τέτοιες καταστάσεις και γι’ αυτό υπάρχει ανησυχία για το αποτέλεσμα των εκλογών που πλησιάζουν.

Με ποιους θα κάνει κυβέρνηση ο Αντώνης Σαμαράς αν έλθει πρώτος και πάρει την εντολή;

- Με το ΠΑΣΟΚ όχι.

- Με τον Καρατζαφέρη, μάλλον όχι.

- Με την αριστερά ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, κατά το πρότυπο του «Συνασπισμού»; Εκ των πραγμάτων και λόγω «τρόικας», αδύνατον, εκτός αν οι «συνεταίροι» ανακρούσουν πρύμναν και κάνουν στροφή 180 μοιρών. Μπορεί. Στην πολιτική όλα γίνονται, γιατί η «πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού»…

Πιθανόν λοιπόν να το δούμε κι αυτό. Πιθανόν αλλά ποια θα είναι η διάρκειά του;

-Αυτά είναι μερικά από τα ενδεχόμενα του προσεχούς πολιτικού διμήνου, τα οποία κατά την άποψη του υπογράφοντος, δεν είναι καθόλου ευχάριστα.

Εκλογές λοιπόν.

Και μετά τις εκλογές τι;

Ίδωμεν.

Υ.Γ.1

Ενώ η οικονομική κρίση έχει γονατίσει τη χώρα και τον λαό μας και μας απειλεί με πλήρη χρεοκοπία και στάση πληρωμών, τα κόμματά μας πέρσι (2011) εισέπραξαν 6 εκ. ευρώ περισσότερα από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τι να πούμε;

ΝΤΡΟΠΗ, ΑΙΣΧΟΣ!

Υπονομεύουν τη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό.

Και πάλι ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ. ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Υ.Γ.2

Ο Γιώργος Παπανδρέου, κατά την διετή περίοδο της πρωθυπουργίας του, αγωνισθηκε με όλες του τις δυνάμεις για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που κληρονόμησε από τη εξαετή περίοδο της κυβέρνησης της ΝΔ, με την πρωθυπουργία του Κώστα Καραμανλή.

Δυστυχώς, οι συνεργάτες του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν τον βοήθησαν. Αντίθετα, με τα καμώματά τους και την αλλοπρόσαλλη δραστηριότητά τους, υπονομευσαν τις προσπάθειες του.

Πρέπει όμως να σημειωθεί, ότι τους συνεργάτες του αυτούς, ο ίδιος τους επέλεξε και ο ίδιος φέρει την ευθύνη για την ποιότητα και την ανεπάρκειά τους.

Όταν τον άκουσα να μιλάει το Σάββατο 14 Ιανουαρίου στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, μου δημιουργήθηκαν πολλά ερωτηματικά και διερωτήθηκα πως είναι δυνατόν να πιστεύει και να εκτιμά ακόμη και τώρα, μετά την παταγώδη αποτυχία των κυβερνήσεών του, τους συνεργάτες του, οι οποίοι δύο ολόκληρα χρόνια αδρανούσαν ή έκαναν ότι τους κατέβαινε ή αλληλοδιαψεύδονταν και καλλιεργούσαν την αντιπαλότητά στους κυβερνητικούς κόλπους;

Πως είναι δυνατόν οι ανεπαρκείς ή μειονεκτικοί υπουργοί και υφυπουργοί, οι οποίοι την διετία 2009-2011 μας κορόιδευαν όλους, να εξακολουθούν να κοροϊδεύουν τον πρώην πρωθυπουργό τους;

Έφθασε ο κ. Παπανδρέου στο σημείο να εκθειάζει τον «Καλλικράτη» του… εκλεκτού του φίλου και συνεργάτη κ. Ραγκούση, ο οποίος, κατά τον εμπνευστή και δημιουργό του και δυστυχώς και για τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, υπήρξε… σωτήριος για την διοίκηση, ενώ η αλήθεια είναι πως υπήρξε ο καταστροφέας της διοίκησης, ο διαλυτής της!!

Καλά κ. Παπανδρέου, αν δεν γνωρίζετε, πράγμα ανεπίπτρεπτο που δεν σας τιμά, δεν ρωτάτε η τουλάχιστον δεν ρίχνετε μια ματιά τριγύρω σας;

Εξακολουθείτε να πιστεύετε αυτούς που σας κορόιδευαν, αυτούς που εκούσια ή ακούσια «σαμποτάριζαν» το έργο σας;

Υ.Γ.3

Οι κύριοι, τα στελέχη που διεκδικούν τώρα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, έχουν άραγε αντιληφθεί πως διεκδικούν την προεδρία όχι ενός κινήματος ή ενός κόμματος, αλλά ενός… αποκόμματος; Οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ σήμερα εμφανίζονται σχεδόν ίσες με εκείνες του κ. Κουβέλη.

Υ.Γ.4

Πέθανε σε μεγάλη ηλικία (88 ετών), ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος υπήρξε σκληρός ανθέλληνας και επίσης, σκληρός «συνομιλητής» του Γλαύκου Κληρίδη και των άλλων ελληνοκυπρίων ηγετών για τη δήθεν επίλυση του Κυπριακού, την οποία στην πραγματικότητα δεν επιθυμούσε!

Ο Ντενκτάς που «έφυγε» υπήρξε μια προσωπικότητα με… σκοτεινό παρελθόν και επίσης σκοτεινή καταγωγή.

Κάποιοι υποστήριζαν ότι επρόκειτο για εξισλαμισθέντα έλληνα από χριστιανική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης και πρόσθεταν, ότι οι θείες του ελληνίδες, έζησαν και πέθαναν στην βασιλεύουσα.

Έφθασαν ακόμη να λένε κάποιοι πολιτικοί του αντίπαλοι ή εχθροί του, ότι «στο στήθος του υπάρχουν τα σημάδια του σταυρού που του είχαν κρεμάσει στο λαιμό οι συγγενείς του, στα παιδικά του χρόνια»!

Απλώς αυτά τα περί εξισλαμισμού, τα αναφέρω από καθήκον δημοσιογραφικό, χωρίς και να τα υπογράφω.

Η δημοσιογραφική τραγωδία

2012-01-13T16:05:00.002+02:00

Μια αληθινή τραγωδία έζησε και ζει, περίπου τα δύο τελευταία χρόνια, ο κλάδος των δημοσιογράφων, τόσο στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, όσο και στην επαρχία.

Και ασφαλώς δεν είναι μόνον οι δημοσιογράφοι της χώρας που ζουν την τραγωδία. Είναι συγχρόνως και τραγωδία της ελευθεροτυπίας, του θεμέλιου αυτού της δημοκρατίας.

Είναι τραγωδία της ενημέρωσης του πολίτη, της σωστής, της έντιμης, της σφαιρικής, της πολύπλευρης ενημέρωσης και της διαφωτιστικής έρευνας.

Τέσσερις χιλιάδες δημοσιογράφοι υπολογίζεται ότι έχουν χάσει τη δουλειά τους, έχουν απολυθεί, έχουν μείνει άνεργοι.

Μάλιστα, τέσσερις χιλιάδες λειτουργοί της ενημέρωσης των εφημερίδων, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και γενικά των υπηρεσιών τύπου απομακρύνθηκαν από τα πόστα τους, από τις επάλξεις του αγώνα τους, κατά τα δύο τελευταία χρόνια και ήδη βρίσκονται επί ξύλου κρεμάμενοι…

Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγε κανείς, ότι οι μισοί ή λίγο λιγότεροι από τους μισούς συντάκτες, ρεπόρτερς των διαφόρων μέσων ενημέρωσης, είδαν την πόρτα της εξόδου και μάλιστα, κάποιοι χωρίς αποζημιώσεις και χωρίς να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους αρκετών, πολλών μηνών!

Η τραγωδία του κλάδου όμως δεν τελειώνει εδώ.

Είναι ακόμη μεγαλύτερη και αποτελεί τραγωδία και των… τυχερών, αυτών δηλαδή που εξακολουθούν να εργάζονται.

Γιατί;

- Γιατί, πολλοί από αυτούς έχουν να πληρωθούν ακόμη και 10 – 11 μήνες.

- Γιατί, δώρα, νυχτερινά, υπερωρίες κλπ., είναι γι’ αυτούς… όνειρο απατηλό.

- Γιατί, οι μισθοί τους έχουν συρρικνωθεί περίπου κατά 20% και περισσότερο, με απαίτηση των εργοδοτών, οι οποίοι εκβιαστικώς και με την απειλή απόλυσης, τους… ξεζουμίζουν!

- Γιατί, οι περισσότεροι εργοδότες απαιτούν από τους συντάκτες και το λοιπό προσωπικό των επιχειρήσεών τους, να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις αρνούμενοι να εφαρμόσουν τις συλλογικές συμβάσεις.

- Γιατί, τηλεοπτικό κανάλι μεγάλης εμβέλειας πανελλαδικής, ουσιαστικά έκλεισε, αφού οι μεγαλομέτοχοί του καταβρόχθισαν τεράστια ποσά, αμέτρητα εκατομμύρια κι άφησαν απλήρωτο 10 – 11 μήνες το προσωπικό τους, εκατοντάδες δημοσιογράφους και άλλους υπαλλήλους, βύθισαν στην ανέχεια εκατοντάδες οικογένειες.

- Γιατί, και άλλα τηλεοπτικά κανάλια περιορίζουν τα έξοδά τους με περικοπές των αποδοχών των δημοσιογράφων και γενικώς των εργαζομένων.

- Γιατί, εκδότες έκλεισαν ή κλείνουν τα έντυπά τους για να τα «εκδώσουν» στο διαδίκτυο, καταπίνοντας το αγγελιόσημο και τις λοιπές εργοδοτικές εισφορές και πληρώνοντας το συντακτικό και μη προσωπικό τους με ποσά εξευτελιστικά, λόγω της αδιαφορίας των κυβερνήσεων, ιδιαίτερα εκείνης του ΠΑΣΟΚ, που επέτρεψαν την ασυδοσία των διαφόρων ακατονόμαστων σαλταδόρικων τύπων, στην λεγόμενη ηλεκτρονική ενημέρωση, μέσω Ίντερνετ με τα sites, τα blogs, τα portals, τις ιστοσελίδες, τις ηλεκτρονικές εφημερίδες κλπ. Εκατοντάδες συνάδελφοί μας δημοσιογράφοι και άλλοι εργάζονται για πενταροδεκάρες, χωρίς ασφάλιση και χωρίς δυνατότητα απόκτησης συνδικαλιστικής επαγγελματικής στέγης.

- Γιατί, για λόγους άγνωστους φαινομενικά, αλλά πολύ γνωστούς σ’ εμάς του κλάδου, οι κυβερνήσεις αποφεύγουν να θίξουν τα συμφέροντα των φίλων τους εκδοτών που καταφεύγουν στο διαδίκτυο με εξασφαλισμένη «κονόμα» και επίσης τα συμφέροντα των… διαφημιστών! Υπενθυμίζουμε, ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο σημερινός υπουργός Υγείας και διαπρεπής συνταγματολόγος, όταν ήταν υπουργός Εργασίας επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, απέσυρε από τη Βουλή, λίγα λεπτά πριν να ψηφισθεί, την τροπολογία για την επιβολή αγγελιοσήμου στο διαδίκτυο, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις και πιέσεις των διαφημιστών, οι οποίοι στη συνέχεια ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς! Ναι, ο κ. Λοβέρδος…

- Γιατί, η μία μετά την άλλη διακόπτουν (αναστέλλουν επί το… ευγενέστερο και λιγότερο θλιβερό) την έκδοσή τους, επαρχιακές εφημερίδες και μάλιστα ιστορικές, οι οποίες, εκτός των άλλων, αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και αυτά τα ταχυδρομικά τέλη της αποστολής τους στους αναγνώστες - συνδρομητές τους, τα οποία οι προηγούμενες κυβερνήσεις αύξησαν παράλογα!

- Γιατί, η ΕΡΤ, το μεγάλο αυτό θύμα των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Γιώργου Παπανδρέου, η ΕΡΤ το θύμα απερίγραπτης πολιτικής και τακτικής του αλήστου μνήμης σοσιαλιστή υπουργού Επικρατείας κ. Μόσιαλου, που βάλθηκε να την ακρωτηριάσει και να την ευνουχίσει, αντί να προχωρήσει στην ορθή της αναδιάρθρωση, στον εξορθολογισμό της, απολύει τους συμβασιούχους δημοσιογράφους της και προσπαθεί να στραγγαλίσει το σύνολο του προσωπικού της. Προφανώς, η πολιτική και η τακτική Μόσιαλου, ζουν και βασιλεύουν!

- Γιατί, επιχειρήθηκε και ακόμη, κατά κάποιο τρόπο, επιχειρείται η δημοσιοϋπαλληλική μεταχείριση των δημοσιογράφων που εργάζονται σε κρατικές υπηρεσίες, δημοτικούς ραδιοσταθμούς κ.α.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι βέβαια είναι άξιοι κάθε τιμής και επαίνου, αλλά άλλο το δημοσιοϋπαλληλικό επάγγελμα και άλλο το δημοσιογραφικό επάγγελμα – λειτούργημα.

Αυτά, εν ολίγοις, συμβαίνουν στον δημοσιογραφικό κλάδο, ο οποίος βρίσκεται σε δεινή θέση, κυριολεκτικά σε απόγνωση, αγωνιζόμενος σκληρά με «μπροστάρηδες» τις δημοσιογραφικές οργανώσεις και την ομοσπονδία τους, την ΠΟΕΣΥ, για να αποφύγει την πλήρη εξόντωση του που θα αποτελέσει μέγα, καίριο πλήγμα για την ελευθεροτυπία, τις ελευθερίες των πολιτών και τη δημοκρατία που με αγώνες, θυσίες και αίμα αποκτήσαμε.

Τέλος, η ανεργία, οι απολύσεις, οι μειώσεις αποδοχών, οι… ατομικές συμβάσεις εργασίας, η μη καταβολή δεδουλευμένων και δώρων και γενικώς, τα δεινά του δημοσιογραφικού κλάδου, προκαλούν, όπως είναι φυσικό και αυτονόητο, μεγάλη μείωση των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων με τις γνωστές συνέπειες, με ό,τι αυτή συνεπάγεται।

Τα «σκουλήκια», ξένα και δικά μας!

2012-01-09T14:08:00.002+02:00

Δεν έχουμε μόνο κάποιους, μερικούς ξένους, κυρίως τους Γερμανούς, που μας κάνουν πόλεμο και προσπαθούν κυριολεκτικά, να μας διαλύσουν, να μας εκμηδενίσουν.

Δεν είναι μόνον αυτοί, οι γνωστοί ανθέλληνες, με πρώτους πάντοτε τους Γερμανούς, από την καγκελάριό τους κ. Μέρκελ και τον δηλητηριώδη υπουργό της των οικονομικών κ. Σόιμπλε, μέχρι το τελευταίο οικονομικό και μη έντυπο, την τελευταία κίτρινη και πρόστυχη φυλλάδα, που συνεχώς και συστηματικώς συκοφαντούν την Ελλάδα και υπονομεύουν, σαμποτάρουν, την οικονομία μας, έχουμε και άλλα, ντόπια «σκουλήκια».

Δεν είναι μόνον οι υποκριτές Άγγλοι με την… ερμαφρόδιτη, την επαμφοτερίζουσα πολιτική τους και όχι μόνον και τα «τσιράκια» τους της ίδιας υπόστασης και ποιότητας, των ίδιων με αυτούς συνηθειών και «προτιμήσεων», έχουμε και τους δικούς μας ανθέλληνες, οι οποίοι για το δικό τους συμφέρον ή ως μίσθαρνα όργανα άλλων, ιδίως μεγιστάνων, ακόμη όμως και από καθαρή ηλιθιότητα, στρέφονται κατά της πατρίδας και φθάνουν στο σημείο να τηλεφωνούν σε ομογενείς μας στο εξωτερικό και να τους προτρέπουν να βγάλουν, να πάρουν τα χρήματά τους από τις ελληνικές τράπεζες και να τα καταθέσουν έξω, σε ξένες, σε άλλες χώρες, όπως στην Ελβετία, στην Αυστραλία, στις Η.Π.Α.!!

Αυτοί είναι οι χειρότεροι εχθροί της Ελλάδας και γι’ αυτούς πρέπει να κινηθούν οι κατά τόπους εισαγγελείς, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, για να κλείσουν τα αχρεία, τα προδοτικά τους στόματα και να σταματήσει η πρόστυχη δραστηριότητά τους, η οποία εν πολλοίς αποβλέπει στην πλήρη καταστροφή της οικονομίας της χώρας και τη δημιουργία πληθωρισμού που θα επιτρέψει στα αφεντικά τους, να εξοφλήσουν τα τεράστια χρέη τους με ένα πακέτο τσιγάρα!

Αυτούς υπηρετούν, με το αζημίωτο, οι περισσότεροι από τους «σαμποτέρς» της οικονομίας μας, ακόμη και πολλοί ηλίθιοι και κατάπτυστα ρεμάλια…

Αυτά τα «σκουλήκια» είναι πιο επικίνδυνα για τον αγώνα της χώρας να ορθοποδήσει, γιατί δρουν σε περίοδο κατά την οποία γίνεται σοβαρή προσπάθεια, μια προσπάθεια που μάλιστα τώρα φτάνει στο τέλος της, με σκοπό να εντοπιστούν όλοι εκείνοι που έβγαλαν μεγάλα ποσά (οι μεγιστάνες φοροφυγάδες και φοροκλέφτες δηλαδή), στην Ελβετία, για τα περαιτέρω…

Ανάλογα, οπωσδήποτε μέτρα θα ληφθούν και για πολλούς άλλους που «μετανάστευσαν» το χρήμα τους σε άλλες χώρες, στεγνώνοντας τις ελληνικές τράπεζες.

Και βέβαια μιλάμε μόνο για παράνομες ενέργειες, για παράνομα κόλπα με στόχο την «σπέκουλα», ήγουν την… χοντρή κονόμα!

Με το νέο χρόνο, η κυβέρνηση Παπαδήμου θα πρέπει να επιστρατεύσει όλες τις δυνάμεις που διαθέτουμε, σ’ έναν αγώνα ανελέητο για την πάταξη της φοροδιαφυγής και φοροκλοπής αφενός και κατά των εσωτερικών εχθρών της εθνικής μας οικονομίας, αφετέρου.

Ο Κώστας Καραμανλής και η αλήστου μνήμης παρέα του κατάφεραν να βουλιάξουν τα δημοσιονομικά μας στα έξι χρόνια που κυβέρνησαν.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι ανίκανοι (εκτός από λίγες εξαιρέσεις) υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς και στελέχή του δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι αξιόλογο για την βελτίωση του κλίματος στην οικονομία στα δύο χρόνια που ήσαν στην κυβέρνηση. Αντίθετα έφεραν σε απόγνωση μεγάλη μερίδα του λαού, τους εργαζόμενους τους συνταξιούχους, τους επαγγελματίες, γενικώς τους χαμηλόμισθους οικονομικά πολίτες με τα σκληρά και άστοχα μέτρα που επέβαλαν και με την εφαρμογή, όχι βέβαια πάντοτε, εντολών της «τρόικα»…

Τα σκληρά, άσκοπα, ερασιτεχνικά και ακατανόητα και πολλές φορές, παράλογα, σχιζοφρενικά θα έλεγα μέτρα, έφεραν την ανέχεια.

Τώρα ο Λουκάς Παπαδήμος, ας προσπαθήσει να ελέγξει τα πράγματα και να συμμαζέψει την κατάσταση.

Αυτός είναι η μοναδική μας ελπίδα!

Σ’ αυτόν ελπίζουμε!

Παντελής Οικονόμου – Καθαρές κουβέντες – Κρίση αυτοπεποίθησης

2012-01-08T11:19:00.002+02:00

Tον υπουργό αναπληρωτή Oικονομικών κ. Παντελή Οικονόμου, δεν γνωρίζω προσωπικά, δεν έτυχε να τον συναντήσω ποτέ κατά την πολυετή δημοσιογραφική μου σταδιοδρομία, αλλά, παρά ταύτα, ήμουν πάντοτε και εξακολουθώ να είμαι, θαυμαστής του!

Ήμουν και είμαι θαυμαστής του, διότι ο Παντελής Οικονόμου, είναι ένα από τα λίγα ζωντανά και ενεργητικά κύτταρα του ΠΑΣΟΚ, ένα στέλεχος που συνεχώς «ταράζει τα λιμνάζοντα νερά» στο ήδη υπό διάλυσιν κίνημα, εξ’ αιτίας των «αεριτζήδων» και πολλών, πάρα πολλών μεγαλόσχημων και δήθεν μεγαλόσχημων «προσωπικοτήτων» του, τα οποία μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση.

Ο Παντελής Οικονόμου είναι ένας… εσωτερικός «επαναστάτης» του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ποτέ δεν δίστασε, ούτε και τώρα, υπουργός πλέον σε βασικό πόστο, διστάζει, να πει τη γνώμη του, να εκφράσει τις απόψεις του, ακόμη και αν αυτές είναι αντίθετες με την γραμμή και την πολιτική της παράταξής του.

Ο Παντελής Οικονόμου λέει πάντα την αλήθεια, τη δική του ίσως αλήθεια, χωρίς να φοβάται το πολιτικό κόστος της αλήθειας αυτής, χωρίς να τον τρομάζουν οι απειλές για κυρώσεις διαγραφές κλπ.

Είναι πραγματικός, αληθινός «αντάρτης» της πολιτικής και γι’ αυτό δεν κάνει πίσω, δεν εγκαταλείπει τις απόψεις και τα «πιστεύω» του, δεν… κωλώνει, με το συμπάθιο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το πολύ ικανό αυτό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δεν είχε αξιοποιηθεί, δεν είχε καταλάβει τις θέσεις που του άξιζαν και αν’ αυτού καταλάμβαναν πρόσωπα ανήκοντα στον χώρο της μετριότητας ή ακόμη και ακαταλληλότητας!

Έτσι το ΠΑΣΟΚ σαν κόμμα, σαν κίνημα και σαν κυβέρνηση, απέτυχε παταγωδώς και είναι βέβαιο, θα δει τα ποσοστά του στις επικείμενες εκλογές, να πέφτουν δραματικά.

Δύο ολόκληρα χρόνια, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και οι «παρακεντέδες» της, οι αυλικοί της, κυβέρνησαν τη χώρα, χωρίς να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς την άθλια, την ερειπιώδη κατάσταση που κληρονόμησαν από την αλήστου μνήμης εξαετή διακυβέρνηση της ΝΔ, η οποία με τα σκάνδαλα, τις σπατάλες της, τις ατασθαλίες της, την ανικανότητά της και τα ψέματά της, οδηγούσαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της στάσης πληρωμών, με άλλα λόγια στον προθάλαμο της διάλυσης, του πλήρους εκμηδενισμού, του εξευτελισμού, της ανυπαρξίας!

Οι καλοί και ικανοί δεν αξιοποιήθηκαν ή όταν σπανίως αξιοποιούνταν, κάποιοι φρόντιζαν να τους… καπελώσουν, με την ανοχή του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Αυτά είναι γνωστά και ισχύουν ακόμη και σήμερα σε πολλές περιπτώσεις.

Βέβαια, ο Γιώργος Παπανδρέου και οι κυβερνήσεις του, οι κυβερνητικοί συνεργάτες του, με το «ξεζούμισμα» του λαού (όχι των εχόντων και κατεχόντων, των μεγιστάνων), ήλεγξε κατά κάποιο τρόπο τα φοβερά δημοσιονομικά μας ελλείμματα και απέφυγε έτσι η χώρα, έστω και προσωρινά, την καταστροφική χρεοκοπία.

Πως όμως;

Πως έγινε και η μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων έγινε λιγότερο επικίνδυνη;

Με τις θυσίες των χαμηλότερων οικονομικά κοινωνικών τάξεων που έφθασαν στα όρια της φτώχειας, της πλήρους και απόλυτης ανέχειας, είναι η απάντηση.

Μισθοί και συντάξεις κουτσουρεύτηκαν, δώρα κόπηκαν, φόροι και «χαράτσια» αβάσταχτα επιβλήθηκαν, ύφεση και ανεργία εμφανίστηκαν και άλλα πολλά που κατατρώγουν τις σάρκες των μεσαίων και χαμηλών οικονομικά τάξεων και φέρνουν στο λαό κάθε μέρα και πιο πολλές στερήσεις, ενώ οι πλούσιοι και οι μεγιστάνες εξακολουθούν να αρνούνται να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν αυτά που χρωστάνε!

Ευτυχώς, μας απέμειναν οι αεροφωτογραφίες των πισίνων και των επαύλεων…

Ας επανέλθουμε όμως στον Παντελή Οικονόμου, τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών τον οποίο, επαναλαμβάνω δεν γνωρίζω προσωπικά, ούτε τον έχω συναντήσει κατά τη δημοσιογραφική μου διαδρομή των εξήντα δύο χρόνων (1950 – 2012).

Ο κ. Οικονόμου ο «αντάρτης», το παλικάρι του ΠΑΣΟΚ που έγινε υπουργός αναπληρωτής και μάλιστα σε βασικό και κρίσιμο υπουργείο (άραγε με ποιου παρέμβαση ή εισήγηση; Νομίζω όμως όχι ΠΑΣΟΚΟΥ), στην τηλεόραση MEGA 5/1/2012, στην πρωινή ενημέρωση των καλών συναδέλφων Δημήτρη Καμπουράκη και Γιώργου Οικονομέα, είπε σταράτα με γλώσσα καθαρή, όπως άλλωστε συνηθίζει, ορισμένα πράγματα, δίνοντας σαφείς απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα.

Είπε ο Παντελής Οικονόμου, ότι ο γενικός γραμματέας του υπουργείου κ. Καπελέρης, ο οποίος παραιτήθηκε με υπόδειξη του υπουργού Οικονομικών και β΄ αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, ενήργησε κατ’ εντολήν του για την εξεύρεση λύσης στα πολύ μεγάλα πρόστιμα των βενζινοπωλών, τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν αφορούσαν σε λαθρεμπόριο καυσίμων, αλλά σε παραβάσεις άλλες, προσθέτοντας ότι ο κ. Καπελέρης είναι καθαρός, ότι θα δικαιωθεί και θα ξαναπάρει τη θέση του. Ανέφερε επίσης πως τα κρατικά έσοδα πηγαίνουν καλά τους τελευταίους μήνες.

Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Παντελής Οικονόμου τόνισε επίσης ιδιαίτερα ότι στην Ελλάδα, στους Έλληνες, έχει εκδηλωθεί «κρίση αυτοπεποίθησης» με αποτέλεσμα οι Έλληνες πολίτες να αυταπατώνται και να θεωρούν τους εαυτούς τους, ανάξιους να εργαστούν με στόχο το συμφέρον και την ορθοπόδηση της πατρίδας τους.

Μας λείπει δηλαδή η αυτοπεποίθηση, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε λαός άξιος και δημιουργικός.

Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από τις χρυσές σελίδες που έχουμε γράψει κατά τη μακραίωνη ιστορία μας.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και μ’ αυτό που ακούγεται συχνά και από πολλούς, ότι δηλαδή «δεν παράγουμε τίποτα»!

Πρόκειται για μια πλάνη, για ένα αυτομαστίγωμα, ένα πεσιμισμό που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και μόνο κακό μας κάνει, δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την ανάκαμψη της οικονομίας μας και γενικά της χώρας.

Σ’ αυτά πρέπει να προστεθούν και οι κακόβουλες και αντεθνικές φημολογίες διαφόρων τύπων, ηλιθίων ή εχθρικών προς το ελληνικό έθνος, οι οποίοι καλλιεργούν τον πανικό στο λαό, διαδίδοντας και μάλιστα με κοντινούς χρονικούς προσδιορισμούς ότι επίκειται χρεοκοπία, επιστροφή στη δραχμή κλπ.

Μερικοί μάλιστα, φθάνουν στο σημείο να τηλεφωνούν σε συμπατριώτες μας στο εξωτερικό και να τους συνιστούν να πάρουν τις καταθέσεις τους στην Ελλάδα και να τις τοποθετήσουν σε ξένες τράπεζες, σε άλλες χώρες!

Κλείνοντας θα ήταν χρήσιμο να σημειώσουμε, ότι η παρούσα τριμερής κυβέρνηση Παπαδήμου, παρά τις… διακομματικές της αντιθέσεις, παρά δυσμενή αντίκτυπο που έχει στους κόλπους της, η προεδρολογία και πρωθυπουργικολογία των εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ και τέλος, παρά τον σκληρό πόλεμο που έχει κηρύξει εναντίον της η αριστερά και η δήθεν αριστερά, δείχνει να προχωρεί με σταθερά και δημιουργικά βήματα, διότι απλούστατα διαθέτει άξιο πρωθυπουργό και μερικούς άξιους και ικανούς υπουργούς που εργάζονται σοβαρά για την επίτευξη του κοινού μας στόχου, της σωτηρίας της οικονομίας μας και της χώρας. Αξιοσημείωτο είναι, ότι ραγδαία προωθήθηκε και το θέμα της εξόρυξης πετρελαίων, από τον υφυπουργό περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη που ήταν κουκουλωμένο μια δεκαπενταετία.

Υ.Γ. ΤΑ «ΚΟΥΡΕΜΑΤΑ»

Απλώς και η σκέψη για νέο «κούρεμα» μισθών και συντάξεων, είναι απαράδεκτη, όπως απαράδεκτο είναι και το «κούρεμα» των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες και αποτελούν ουσιαστικά αποταμιεύσεις τους.

Τα ιδιωτικά ομόλογα δεν είναι δυνατό να κουρευτούν γιατί είναι ομόλογα φυσικών προσώπων που αποτελούν αποταμιευτικές, ούτως ειπείν, καταθέσεις.

Η διαφθορά

2012-01-05T16:54:00.001+02:00

Η διαφθορά, αναμφισβήτητα, δεν υπάρχει και δεν ευδοκιμεί μόνον στην Ελλάδα.

Υπάρχει και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά εμείς έχουμε τα πρωτεία, είμαστε αχτύπητοι, ασυναγώνιστοι, δεν μας φθάνει κανείς!

Εδώ, στη χώρα μας, η διαφθορά αρχίζει από τα ανώτατα κλιμάκια και φθάνει πολλές φορές μέχρι το «λάδωμα» ενός κατώτερου οργάνου για να βοηθήσει σε κάποιο ρουσφέτι! Αρχίζει λοιπόν η διαφθορά, η μεγαλοδιαφθορά, από την παραγγελία στους γερμανούς των υποβρυχίων που… γέρνουν έπεται η “Siemens” με τα λαδώματα, ακολουθούν οι «πιέσεις» στους δύο οικονομικούς εισαγγελείς, φθάνουμε στις… δοσοληψίες παραγόντων με μεγαλοεπιχειρηματίες και καταλήγουμε σε κάποιους ασυνείδητους γιατρούς και σε άλλους επίορκους υπαλλήλους!

Διαφθορά και σαπίλα παντού!

Δεν πρόκειται βέβαια να αναφερθούν ονόματα στο άρθρο αυτό, διότι απλούστατα δεν υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις, ούτε καν πρωτόδικες και δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί το τεκμήριο της αθωότητας. Θα ήταν άδικο και ανήθικο.

Απλώς, για να φανούν στην πραγματική τους διάσταση τα μεγέθη της διαφθοράς, αξίζει να γυρίσουμε μερικές ημέρες πίσω όταν το αρμόδιο δικαστήριο του Μονάχου καταδίκασε τα διευθυντικά στελέχη της εταιρίας που ναυπήγησε και ναυπηγεί τα υποβρύχια για την Ελλάδα και την Πορτογαλία, με την κατηγορία ότι δωροδόκησαν με 62 εκατομμύρια ευρώ (!) τους αξιωματούχους που τα παρήγγειλαν.

Εξήντα δύο ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ «τσέπωσαν», σύμφωνα με την απόφαση του γερμανικού δικαστηρίου κάποιοι που κυκλοφορούν ακόμη ανάμεσά μας ελεύθεροι και γλεντάνε τα χρήματα που ουσιαστικά υπεξαίρεσαν από τον Έλληνα πολίτη, γλεντάνε τον ιδρώτα του λαού μας, χωρίς ίχνος ντροπής οι ασυνείδητοι, οι άθλιοι, και χωρίς ουσιαστικά, το ελληνικό κράτος, η ελληνική πολιτεία, να έχει κινηθεί σοβαρά εναντίον τους.

Το αστείο της υπόθεσης έρχεται από την Πορτογαλία, όπου ελέχθη : «Οι έλληνες έχουν δίπλα, τους τούρκους και παραγγέλνουν υποβρύχια, εμείς ποιούς έχουμε που μας βλέπουν με κακό μάτι; Τι να τα κάνουμε τα υποβρύχια;»

Τα χρήματα της δωροδοκίας, το «τραμπούκο» με άλλα λόγια, καταβλήθηκαν μέσω «οφ σορ» εταιρειών.

Εκτός δηλαδή της διαφθοράς, υπάρχει ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σαπίλα, βρώμα και δυσωδία!

Μένει να δούμε την πορεία της βρομερής αυτής υπόθεσης, στη χώρα μας, στα ελληνικά δικαστήρια.

Ίδωμεν…

Επίσης, καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσει το ταχύτερο δυνατόν η έρευνα της Βουλής για τους 3 – 4 βουλευτές που από τις δηλώσεις τους «πόθεν έσχες» δημιουργούνται υπόνοιες εξαγωγής συναλλάγματος.

Το ταχύτερον θα πρέπει να εκδοθεί πόρισμα, ώστε, αν οι βουλευτές αυτοί είναι αθώοι να αποκατασταθούν πλήρως και να μην τους βαραίνει η παραμικρή σκιά αμφιβολίας.

Έχουμε όμως και το μεγάλο θέμα των δύο οικονομικών εισαγγελέων, των κ. Γρηγόρη Πεπονή και Σπύρο Μουζακίτη, άριστων και άψογων δικαστικών που ευτυχώς μετά την επέμβαση του πρωθυπουργού, τις επαφές που είχαν με την ηγεσία του Αρείου Πάγου, ανακάλεσαν τις παραιτήσεις τους, αφού προηγουμένως υπέβαλαν πλήρες και απόλυτα κατατοπιστικό και διαφωτιστικό υπόμνημα στην ηγεσία της δικαιοσύνης. Επίσης έκαναν διευκρινήσεις και προφορικά.

Οι δύο εισαγγελείς είχαν αφήσει να εννοηθεί, ότι υπήρξαν δέκτες πιέσεων και επεμβάσεων στο έργο που τους είχε ανατεθεί, ενώ ήταν βέβαιο πως κυβερνητικά στελέχη επιθυμούσαν να τους απαλλάξουν από τα καθήκοντά τους, να τους… ξεφορτωθούν!

Γιατί άραγε;

Απλούστατα, διότι οι δύο αδέκαστοι εισαγγελείς, θα ερευνούσαν τα θέματα των μεγαλοφοροφυγάδων του δημοσίου, τη δανειοδότηση των πολιτικών κομμάτων, την αγορά των τεσσάρων γερμανικών υποβρυχίων, το λαθρεμπόριο καυσίμων, αλλά και τα CDS που εκποίησε το ελληνικό δημόσιο και την παραποίηση των στοιχείων για το έλλειμμα του 2009.

Ενδεικτική ήταν η σχετική ανακοίνωση της ΝΔ σύμφωνα με την οποία : «Από το ίδιο το κείμενο της παραίτησής τους προκύπτει σαφώς ότι αναγκάζονται να παραιτηθούν γιατί κάποιοι, προφανώς υψηλά ιστάμενοι, ενοχλούντο από την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα με την οποία ασκούσαν τα καθήκοντά τους».

Οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς και η υπηρεσία τους λειτουργούσαν 7 (επτά) μήνες και όλοι ελπίσαμε ότι το διεφθαρμένο κράτος και παρακράτος, θα αρχίσουν να ξηλώνονται.

Θα έβγαιναν όλα στη φόρα και τα «λαμόγια» θα έδιναν λόγο των πράξεών τους.

Ωστόσο, η κυβέρνηση εξακολουθεί να μην δίνει χείρα βοηθείας στις υπηρεσίες που ασχολούνται με την είσπραξη των βεβαιωμένων και δικαστικά οριστικοποιημένων χρεών των μεγιστάνων φοροφυγάδων και φοροκλεπτών.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, πολιτικός άξιος, ικανός και πάνω απ’ όλα με καθαρά χέρια και καθαρό κούτελο, μας εξέπληξε, όταν κατέθεσε στη Βουλή, νομοσχέδιο, με τη σύμφωνη γνώμη ασφαλώς του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο προβλέπει αύξηση του ορίου οφειλής από 73.000 ευρώ σε 300.000 ευρώ για όλους εκείνους που διώκονται για χρέη στο Δημόσιο.

Τι να πούμε εμείς;

Τι;

Μόνον Αιδώς για την ατιμωρησία των μεγιστάνων, των μεγαλόσχημων σφετεριστών του δημοσίου χρήματος.

Ευτυχώς κύριοι σοσιαλιστές (και ο υπογράφων ήταν μαζί σας, δυστυχώς, από νεαρός, έφηβος, μέχρι τελευταία), που φεύγετε και που το ποσοστό της εκλογικής σας δύναμης, πιστεύω και εύχομαι να πέσει κάτω από το 15% και να γλιτώσουμε από σας οριστικώς, για πάντα!

Σας γνωρίσαμε καλά, σας νοιώσαμε στο πετσί μας…

Υ.Γ. Εν τέλει, ο κ. Παπακωνσταντίνου, εφαρμόζοντας το σχεδιασμό και συνεχίζοντας το έργο του κ. Μόσιαλου (απ’ αυτόν απαλλαγήκαμε ευτυχώς, ελπίζω οριστικά), παίρνει τα χρήματα της ΕΡΤ για να τα κάνει… ηλεκτρικό ρεύμα!

Και η ΕΡΤ;

Ας διαλυθεί…

Δεν απομένει παρά ο υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας κ. Ραγκούσης, να πάρει και τα υπόλοιπα για να τα κάνει… άρβυλα για τους στρατιώτες!

Έτσι, θα παρουσιάσει και έργο…

Καλή του επιτυχία…

Το πώς και το πόθεν

2012-01-03T10:50:00.001+02:00

Απολαύσαμε στο διαδίκτυο και στον τύπο, τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία των εκπροσώπων του έθνους, των βουλευτών που εμείς εκλέξαμε με δημοκρατικές διαδικασίες.

Πρόθεση του άρθρου αυτού δεν είναι ο επιπόλαιος σχολιασμός του «πόθεν έσχες» πολιτικών προσώπων, ούτε η διατύπωση κατηγοριών αδίκων με στοιχεία λαϊκίστικα υπερβολικά και αστήρικτα.

Αντίθετα, καλοπροαίρετη πρόθεση του άρθρου είναι να ασχοληθεί πάνω σε πραγματικά στοιχεία περιουσιακά των βουλευτών νυν και πρώην και να επισημάνει ιδιαίτερα τα σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν, εξαιτίας κυρίως των αδυναμιών του συστήματος, του τρόπου που έγιναν και παρουσιάστηκαν στον ελληνικό λαό, οι δηλώσεις του «πόθεν έσχες».

Πολλοί βουλευτές, υπουργοί και άλλες πολιτικές προσωπικότητες νυν και τέως δηλώνουν στο «πόθεν έσχες» μεγάλα, υψηλά περιουσιακά στοιχεία σε μετρητά και ακίνητα. Τεράστιες περιουσίες.

Και αν τις έχουν νόμιμα, καλά τις έχουν και να τις χαίρονται.

Αν όμως οι περιουσίες αυτές προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες κυρίως σε βάρος του δημοσίου και του λαού, ο πέλεκυς της δικαιοσύνης πρέπει να πέσει βαρύς και ανελέητος! Και αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο του σημερινού άρθρου. Το «πως» και το «πόθεν».

Πως, που τα βρήκατε πως τα αποκτήσατε κύριοι και κυρίες όλα αυτά;

Εξηγήστε μας λεπτομερώς και με απόλυτη σαφήνεια.

Ακόμη και για τις κληρονομιές εξηγείστε μας που βρήκαν όλα αυτά τα περιουσιακά στοιχεία εκείνοι, θεός σχωρέστους, που σας τα άφησαν;

Εκείνοι που τους κληρονομίσατε;

Και εδώ είναι η αδυναμία του νόμου, του «πόθεν έσχες».

Δεν διαθέτει μηχανισμούς διερεύνησης, έστω και υποτυπώδεις. Για τον λόγο αυτόν ο νόμος του «πόθεν έσχες» των πολιτικών, όπως ισχύει και λειτουργεί, ελάχιστα διαφωτιστικός και χρήσιμος είναι.

Είναι αναγκαίο, απαραίτητο να διαθέτει τρόπους και μηχανισμούς ελέγχου, όχι βέβαια μόνο μέσω της Βουλής αλλά και μέσω της δικαιοσύνης, της τακτικής δικαιοσύνης, των εισαγγελέων και δικαστών του Αρείου Πάγου.

Αποτελεί επιτακτική ανάγκη ο έλεγχος κάθε αμφισβητούμενης υπόθεσης, όπως ακριβώς γίνεται τώρα για τους ένδεκα, που τελικά έγιναν (έμειναν) τρεις, οι οποίοι εμφανίζουν μείωση σημαντική του ρευστού τους και υπάρχουν υποψίες, έστω και αόριστες, νεφελώδεις, ότι έβγαλαν σημαντικά ποσά στο εξωτερικό.

Μακάρι να είναι εντάξει οι άνθρωποι. Μακάρι ο πρόεδρος της επιτροπής κ. Αργύρης, να επαληθευθεί.

Έλεγχος λοιπόν δικαστικός απαιτείται για να μην υπάρχουν έστω και σκιές υποψίας σε βάρος αθώων και απ’ την άλλη να μην καλύπτονται από τις αδυναμίες του «πόθεν έσχες», οι ανάξιοι ταγοί του έθνους!

Τα χρήματα της ΕΡΤ πετάνε με... σοσιαλιστικά φτερά

2011-12-29T02:38:00.004+02:00

Φθάσαμε λοιπόν σε σημείο απίστευτο!
Φθάσαμε σε σημείο που δεν έχουν φθάσει ούτε υπανάπτυκτες αφρικανικές χώρες και δικτατορίες!
Που φθάσαμε λοιπόν;
Είναι απίστευτο, αλλά αληθινό πέρα για πέρα.
Ο υπουργός Ενέργειας Περιβάλλοντος κλπ. κ. Παπακωνσταντίνου, γνωστός για άστοχες, ακατανόητες και άσκοπες ενέργειές του στο θέμα της οικονομικής μας κρίσης και για το «χαντάκωμά» μας, αναπτύσσει τώρα ανάλογη δραστηριότητα και στο νέο υπουργείο που, ατυχώς, του ανατέθηκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου συνεχίζοντας την πολιτική της προκατόχου του κ. Μπιρμπίλη (της κυρίας με το σακίδιο), στο «καπέλωμα» των συνεργατών του υφυπουργών και στην απραξία, αφού επί μια διετία «ξεχαρβάλωσε» τη νοσούσα ήδη σοβαρά από την εξαετή λαίλαπα της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και του Γιώργου Αλογοσκούφη οικονομία μας, ανέλαβε τώρα, από τη νέα του θέση, να διαλύσει την ΕΡΤ, εκτελώντας, κατά κάποιον τρόπο, τον… θεάρεστο και…. φιλολαϊκό σχεδιασμό, τον εμπνευσμένο σχεδιασμό του αλήστου μνήμης Ηλία Μόσιαλου!
Και να εξηγηθούμε.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου παίρνει τα χρήματα της ΕΡΤ, τις ανταποδοτικές συνδρομές που πληρώνουμε όλοι, μέσω της ΔΕΗ, που πληρώνουν ακόμη και τα αντλητικά συγκροτήματα των αγροτών και των ξωμάχων, για να τα… επενδύσει, να τα διαθέσει παράνομα, στην… Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.
Μάλιστα, ο κ. Παπακωνσταντίνου, υπουργός της κυβέρνησης του κ. Λουκά Παπαδήμου, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, παίρνει τα λεφτά με τα οποία εμείς, ο λαός, χρηματοδοτούμε ανταποδοτικά την ΕΡΤ, το δικό μας δημιούργημα, για να τα δώσει στην Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, παραβιάζοντας, όχι μόνον τους ελληνικούς νόμους αλλά και το ευρωπαϊκό δίκαιο!
Για να γίνουμε σαφέστεροι μεταφέρουμε αυτούσια την παράγραφο 2 της εξώδικης δήλωσης της ΠΟΣΠΕΡΤ, δευτεροβάθμιας οργάνωσης των εργαζομένων στην ΕΡΤ της 27/12/2011, προς την κυβέρνηση, τη διοίκηση της ΕΡΤ, τα κόμματα και κάθε αρμόδιο, η οποία έχει ως εξής :

«Ακρογωνιαία οικονομική, κοινωνική αλλά και νομική υποχρέωση της ΕΡΤ α.ε. ήταν και παραμένει η δεσμευτικά ορισθείσα από τον Νόμο 1730/1987 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, όπως αυτή αποτυπώνεται στο άρθρο 14 παρ. 2 (Πόροι – Απαλλοτριώσεις) : « Οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές της ΕΡΤ-ΑΕ αποβλέπουν στην εκπλήρωση των στόχων της Δημόσιας Υπηρεσίας, εξυπηρετούν τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες της κοινωνίας και αποτελούν παράγοντας της διασφάλισης της πολυφωνίας. Στην ΕΡΤ - Α.Ε. επιβάλλεται η υποχρέωση κάλυψης του συνόλου του πληθυσμού της χώρας, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τον κατάλληλο τεχνικό εξοπλισμό. Τα ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα της ΕΡΤ-Α.Ε. απευθύνονται σε όλα τα τμήματα του πληθυσμού, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες ειδικών κοινωνικών κατηγοριών, χωρίς να επηρεάζονται από το βαθμό θεαματικότητας και ακροαματικότητας των εκπομπών που προορίζονται γι΄ αυτές. Ως αντιπαροχή για το δικαίωμα λήψης των παραπάνω εκπομπών ορίζεται και εισπράττετε από την ΕΡΤ- ΑΕ, στην οποία και περιέχεται ανταποδοτικό τέλος (εισφορά).»

Δυστυχώς, ο χώρος δεν επιτρέπει την δημοσίευση ολόκληρης της εξώδικης δήλωσης, η οποία περιλαμβάνει ατράνταχτα στοιχεία για την πολιτική και τον τρόπο διοίκησης της ΕΡΤ και για την κατάσταση που αυτή βρίσκεται τώρα.
Ωστόσο, αξίζει να παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα από την επιστολή της εκπροσώπου των δημοσιογράφων της ΕΡΑ κ. Βασιλείας Ζερβού, στον υπουργό Επικρατείας αρμόδιο για την ΕΡΤ, συνάδελφό κ. Παντελή Καψή.
Η επιστολή στάλθηκε στις 27/12 /2011 και μεταξύ άλλων τονίζει :

«Να που φτάσαμε στα Χριστούγεννα, στην Πρωτοχρονιά και ακόμα βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ήμασταν το καλοκαίρι. Τότε που ο προκάτοχός του κ. Καψή έκανε εκείνες τις περιβόητες ανακοινώσεις για την τύχη της ΕΡΤ.
Και τι έγινε από τότε; Έγιναν στάσεις, έγιναν απεργίες 24ωρες, 48ωρες, έγινε και διάλογος, έγιναν συναντήσεις με τα κόμματα, γράφτηκαν τροπολογίες, υπογράφτηκαν οι τροπολογίες από 150 βουλευτές που συμφωνούσαν με τα αιτήματά μας.
Μέχρι και ο υπουργός Οικονομικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Ε. Βενιζέλος «πείστηκε» και έφερε μια άλλη τροπολογία στη Βουλή.
Δεν πέρασε όμως ούτε μια ώρα και την πήρε πίσω. Γιατί την πήρε πίσω; Μεγάλο κεφάλαιο και αυτό.»

Και πιο κάτω :

"Πραγματικά η εντολή είναι εκτέλεση της ΕΡΤ και του δημοσιογραφικού επαγγέλματος. Τα ξέρετε καλύτερα κύριε Υπουργέ και από τον ΔΟΛ, και το άλλο το συγγενικό συγκρότημα τον ΠΗΓΑΣΟ, και στην Ελευθεροτυπία, και τον ΑΛΤΕΡ, ότι δεν έχει τελειωμό, η σφαγή. Όμως αν χτυπηθεί η ΕΡΤ, αν εκτελεστεί η ΕΡΤ, η σφαγή στα υπόλοιπα θα γίνει πιο ομαλά. Αυτό είναι τελικά το σχέδιο;
Εσείς αυτό το όνειρο έχετε για την καριέρα σας; Να εκτελέσετε και να σφαγιάσετε τον χώρο που υπηρετήσατε; Με αυτή την ιστορία θα γράψετε τον επίλογο της καριέρας σας;"

Και καταλήγει :

«Σας μεταφέρω και τον τρόμο που ζουν κάποιοι συνάδελφοι που βρίσκονται στην ηλικία μεταξύ των 53-55 και οι οποίοι θα βγουν ταπεινωμένοι σε «αχρηστία» με την εθελουσία.
Παρεμπιπτόντως Σ’ αυτή την ηλικία δεν πρέπει να βρίσκεστε και εσείς κ. Υπουργέ;
Και ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Παπαδήμος;
Θα σας μεταφέρω και την αγωνία όλων μας για όλα αυτά που θα εφαρμοστούν σε λίγες ημέρες. Το Ενιαίο Μισθολόγιο, η κατάργηση των ΣΣΕ. Και θα επισημάνω ότι, επί των ημερών σας, θα το γράψει η ιστορία, πως οι Δημοσιογράφοι έγιναν Δημόσιοι Υπάλληλοι.
Ζητάμε διάλογο να ακούσετε αυτά που έχουμε να σας πούμε. Για το πώς η ΕΡΤ θα γίνει πραγματικά Δημόσια Τηλεόραση. Αν έχετε και εσείς κάποια σκέψη στο μυαλό σας καλέστε μας να την κουβεντιάσουμε.»

Κλείνοντας όμως το θέμα, παραθέτουμε μερικές αράδες από κείμενο του συναδέλφου κ. Γιώργου Παπαζαχαρίου για τον περίφημο εξορθολογισμό της ΕΡΤ :

«Τα μάθατε τα νέα; Ο Εξορθολογισμός στην ΕΡΤ συνεχίζεται !!! Αυτό ισχυρίστηκε την περασμένη Πέμπτη στην βουλή ο πρώην συνάδελφος στο ΔΟΛ και νυν Υπουργός Επικρατείας Παντελής Καψής . Τί σημαίνει κατ΄αυτόν εξορθολογισμός; Η μείωση του αριθμού των συμβασιούχων,την οποία η κυβέρνηση δεν την χρεώνεται ως απόλυση αλλά ως λήξη της συνεργασίας. Η μείωση των μισθών των εργαζομένων στην Δημόσια Ραδιοτηλεόραση, που εάν εφαρμοσθεί το ενιαίο μισθολόγιο θα αγγίξει τα όρια του στραγγαλισμού... Η προσπάθεια μεταφοράς του πλεονάσματος της ΕΡΤ-που αιμοδοτείται από τους πολίτες μέσω του ανταποδοτικού τέλους -στην μάυρη τρύπα του Υπουργείου Οικονομικών, για να επικαλούνται εκ των υστέρων την συρρίκνωση της Δημόσιας Τηλεόρασης, λόγω των ... ελλειμμάτων της.
Αυτό δεν είναι νοικοκύρεμα κύριε Καψή , αυτό είναι συνειδητή απαξίωση της Δημόσιας Ραδιοτηλέορασης εν καιρώ κρίσης ...»

Σ’ αυτό το χάλι έφεραν την ΕΡΤ, οι δήθεν σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι επί δύο χρόνια, αντί να διορθώσουν το «μπάχαλο» της ΝΔ, εξάρθρωσαν τα πάντα, κατά τρόπον… σοσιαλιστικό!!
Κι εμείς (μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων) που τους είχαμε πιστέψει, τι κάνουμε τώρα;
Τι άλλο να κάνουμε, από το να ζητήσουμε συγγνώμη πρώτα, από όλους όσους υφίστανται τα… σοσιαλιστικά δεινά και μετά από τον εαυτό μας!

ΕΥΧΕΣ

2011-12-17T15:53:00.003+02:00

Καλά Χριστούγεννα, ευτυχισμένα για όλες και όλους και ένα νέο χρόνο, ει δυνατόν, χωρίς τα βάρη και τις δυσκολίες αυτού που φεύγει।
ΥΓΕΙΑ - ΕΥΤΥΧΙΑ - ΧΑΡΑ σε όλους και όλες!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΟΥΝΗΣ
Δημοσιογράφος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ

2011-12-17T15:50:00.003+02:00

Γιώργος Τσιούνης

Παλαίμαχος Δημοσιογράφος
Tακτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.
και της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ.

ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Παλαίμαχος αλλά όχι απόμαχος...

Οι δημοσιογράφοι δεν… αποστρατεύονται ούτε… παροπλίζονται.

Παραμένουν δημοσιογράφοι ισοβίως. Ισόβια δεσμά στην υπηρεσία ενός δύσκολου, κοπιαστικού, ανθρωποβόρου θα έλεγα, λειτουργήματος. Ναι λειτουργήματος…

Η «απελευθέρωση» τους έρχεται μαζί με την τελευταία τους ανάσα, όταν αρχίζουν το, χωρίς επιστροφή, μεγάλο ταξίδι.

Μιλάμε βέβαια για τους πραγματικούς δημοσιογράφους, όχι για κάποιους άλλους…

Μπήκα (εγώ) στον χορό, στην μεγάλη περιπέτεια, έφηβος, σχεδόν παιδί, πριν από εξηνταδύο (62) χρόνια.
Το καλοκαίρι του 1950, απόφοιτος (για την ακρίβεια μετεξεταστέος που καθάρισε τον Σεπτέμβρη) του τότε οκταταξίου γυμνασίου, μεγαλοφυούς δημιουργήματος του μεγαλοφυούς δικτάτορα Γιάννη Μεταξά (Θεός σχωρέστον).

Λίγο πριν από τον πόλεμο, μικρό παιδί 7 - 8 χρόνων, «επιστρατεύτηκα» μαζί με όλα τα παιδιά στη νεολαία της 4ης Αυγούστου, ως «σκαπανέας»

Ήμουν ένα μικρό «σκαπανάκι» που έλεγε κάποτε ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης.

«Σκαπανάκι» 7 - 8 χρόνων που μαζί με τα άλλα «σκαπανάκια» μας τραβολογούσαν από δω κι από κει με αποτέλεσμα, από την ταλαιπωρία και την κούραση, να κατουριόμαστε στα βρακιά μας!!
Μπράβο στην Ε.Ο.Ν. (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Μπράβο...

Το μεγάλο δημοσιογραφικό ταξίδι αρχίζει με όχημα τον «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ», το καλοκαίρι του 1950.

Παιδί για όλες τις δουλειές, τις δημοσιογραφικές εννοείται, αλλά και για μερικά μικροθεληματάκια, σα νεαρούλης. «Κύριε συναδελφάκο» με προσαγόρευε, ο μακαρίτης Γιώργος Αποστολόπουλος, βοηθός, τότε, του μεγάλου Γιώργου Καράντζα, στην αρχισυνταξία της εφημερίδας και αργότερα αρχισυντάκτης στο «ΒΗΜΑ».

Οι πρώτοι μου δάσκαλοι Νίκος Ευαγγελόπουλος (διευθυντής), Γιώργος Καράντζας, Γιάννης Μαρής (Τσιριμώκος), Γιώργος Αποστολόπουλος, Νίκος Τσιφόρος, Γιώργος Δρόσος, Μέμος Φαράκος (νεαρός τότε αλλά φθασμένος δημοσιογράφος) Λούης Δάνος και βέβαια ο κολοσσός ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, με οδήγησαν στους σωστούς δρόμους. Τους ευγνωμονώ.

Μετά τον Πλαστηρικό «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» στεγάστηκα δημοσιογραφικά στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ» (και στις δύο φάσεις της ημερήσιας έκδοσής του), του άλλου μεγάλου δασκάλου μου, του αξέχαστου Δημήτρη Πουρνάρα. Αργότερα, καθιερωμένος πλέον συντάκτης, πρόσφερα τις υπηρεσίες μου και στην εβδομαδιαία έκδοσή του που η κυκλοφορία της ήταν ιλιγγιώδης.

Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» υπήρξε μια έπαλξη λαϊκών δημοκρατικών αγώνων, ταγμένος στην Κεντροαριστερά.

Η περιπετειώδης επαγγελματική μου πορεία συνεχίστηκε σε πολλές άλλες, μεγάλες και μικρές εφημερίδες, αθηναϊκές, επαρχιακές, κυπριακές και σε αρκετά περιοδικά και άλλα έντυπα.
Μερικές στάσεις της περιπλάνησης μου, αν θυμάμαι καλά : «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» Κύπρου, «ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ ΝΕΑ», «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΚΑΙ «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ» Κερκύρας, «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» και «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Αθήνας.

Παράλληλα για μια περίπου εικοσαετία μέχρι την συνταξιοδότησή μου την 1η Μαρτίου 1988, διετέλεσα συντάκτης, προϊστάμενος και υπεύθυνος ύλης, καθώς και αρχισυντάκτης των ραδιοφωνικών δελτίων ειδήσεων της Ε.Ρ.Τ. 2, της παλιάς Υ.ΕΝ.Ε.Δ, η οποία έγινε Ε.Ρ.Τ. από τον αείμνηστο Βαγγέλη Αβέρωφ που με τιμούσε με την φιλία του.

Μετά την μεταπολίτευση νάμαι σε καίρια πόστα στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», που δημιούργησε σχολή κι έβγαλε πολλούς άξιους συναδέλφους, οι οποίοι τώρα μεσουρανούν.

Όλοι μαζί, οι μακαρίτες Κίτσος Τεγόπουλος (ιδιοκτήτης), Αλέκος Φιλιππόπουλος (διευθυντής) Λυκούργος Κομίνης, Σταύρος Απέργης, Δημήτρης Μαρούδας και οι καλοί μου φίλοι και συνάδελφοι που δραστηριοποιούνται ακόμη σαν έφηβοι, πάντα γεροί και δυνατοί, Δημήτρης Κουμπιάς, Νίκος Νικολαΐδης, Σπύρος Καρατζαφέρης και ο Σεραφείμ Φυντανίδης που άξια κουμαντάρησε την «Ε» μετά τον Φιλιππόπουλο, όλοι μαζί δουλέψαμε για την εφημερίδα μας, τη δημοσιογραφία και την ελευθεροτυπία.

Η σύνταξη ήρθε, όπως είπα την 1η Μαρτίου του 1988 αλλά η περιπέτεια συνεχίζεται…

Ίδρυσα με φίλους το σταθμό «ΡΑΔΙΟ ΝΕΑ ΚΙΟΣ», που πέτυχε, αλλά τελικά «κατέβασε ρολά» παρά την επιτυχία του, για λόγους που, οπωσδήποτε, δεν θα ενδιέφεραν τον αναγνώστη.

Άσκησα μια δημοσιογραφία αθόρυβη, χωρίς φανφάρες και ρεκλάμες.

Αν ξαναγινόμουν νέος (τι λέω τώρα…), πάλι δημοσιογράφος θα γινόμουν και πάλι την αθόρυβη και σεμνή δημοσιογραφία θα προτιμούσα.

Σας αγαπώ όλες και όλους.

Εύχομαι προκοπή, καλή πρόοδο, υγεία, ευτυχία, δύναμη.

Γιώργος Ν. Τσιούνης

Υ.Γ. Από την χούντα κυνηγήθηκα γιατί ήμουν πιστός στη μνήμη και τις υποθήκες του ΓΕΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Γεωργίου Παπανδρέου.
Βέβαια δεν διεκδικώ δάφνες αντιστασιακού.

Ο αγώνας για την ελευθεροτυπία και την ενημέρωση

2011-12-16T15:12:00.001+02:00

Σε αγώνα επιβίωσης έχουν αποδυθεί οι Έλληνες δημοσιογράφοι τον τελευταίο καιρό.

Ιδιαίτερα, το 2011 που λήγει σε λίγες ημέρες, υπήρξε για τον κλάδο, η χειρότερη χρονιά της μεταπολεμικής περιόδου.

Μέσα στο 2011 που φεύγει, οι δημοσιογράφοι δεχτήκαμε πολλά και επώδυνα χτυπήματα κάτω από την μέση, τόσο από την πολιτεία (διάβαζε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) όσο και από τους μεγιστάνες των ΜΜΕ, δηλαδή τους γνωστούς και μη εξαιρετέους καναλάρχες (εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβους δημόσιων έργων, μεγαλοεπιχειρηματίες,… μεγαλοτσαρλατάνους) και τους εκδότες εφημερίδων, παλιούς και νέους, με τις ευλογίες πάντοτε της κυβέρνησης που προαναφέρθηκε και ευτυχώς μας έχει απαλλάξει από την παρουσία της, αφήνοντας όμως πίσω της τις μεγάλες ζημιές που προκάλεσε στα δύο χρόνια της ζωής της.

Ζημιές ολέθριες που έχουν διαλύσει κυριολεκτικά την οικονομία της χώρας, έχουν καλλιεργήσει την ύφεση και την ανεργία, έχουν κόψει περίπου στο μισό μισθούς και συντάξεις, έχουν προκαλέσει καίρια πλήγματα σε επαγγελματίες και εμπόρους και άλλα πολλά!

Ας επανέλθουμε όμως στους δημοσιογράφους που τώρα παλεύουν σκληρά, αγωνίζονται τον υπέρ όλων αγώνα.

Οι εργοδότες, πολλοί από τους οποίους με διαπλεκόμενα συμφέροντα, εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες που τους προσφέρουν οι νόμοι και οι αποφάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, μειώνουν μισθούς, εκβιάζουν με απειλές απολύσεων, δεν εφαρμόζουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και απαιτούν ατομικές με μειώσεις μισθών που φθάνουν και το 30%.

Ιστορικές εφημερίδες καθυστερούν πολλούς μήνες να πληρώσουν ενώ άλλες απειλούν να πετάξουν στο δρόμο το προσωπικό τους, αν οι τράπεζες δεν τις δανειοδοτήσουν.

Και όλα αυτά δεν ισχύουν μόνον για τους δημοσιογράφους, αλλά και για όλο το προσωπικό των επιχειρήσεων, για τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους λογιστές, τους τεχνικούς, τους εργάτες, όλους.

Υπάρχουν εφημερίδες και κανάλια που έχουν να πληρώσουν το προσωπικό τους δέκα μήνες και πάνω ενώ οι τρίμηνες καθυστερήσεις αποτελούν κυρίαρχο φαινόμενο!

Κάθε μέρα έχουμε και νέες απολύσεις δημοσιογράφων και υπαλλήλων που υπερασπίζουν τα νόμιμα δικαιώματά τους και αρνούνται να υπογράψουν εξευτελιστικές και επονείδιστες ατομικές συμβάσεις με μεγάλες μειώσεις αποδοχών, με μισθούς πείνας!

Κάθε μέρα έχουμε και νέα κανόνια από κανάλια και εφημερίδες!

Τηλεοπτικοί σταθμοί που νεκρώνονται από τις δίκαιες απεργίες του προσωπικού, άλλοι που μεταδίδουν προγράμματα «κονσέρβες» για τον ίδιο λόγο.

Ανάλογη κατάσταση και στο ραδιόφωνο. Επίσης εφημερίδες που σήμερα εκδίδονται και αύριο όχι ή ίσως εκδοθούν!

Και με την ΕΡΤ τι γίνεται;

Η ΕΡΤ ζει μια τραγωδία. Βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου. Την έχουν καταδικάσει οι αμελέτητες, ανάλγητες, άσκοπες και άστοχες ενέργειες της κυβέρνησης Παπανδρέου, κυρίως δε ο τελευταίος υπουργός της Επικρατείας κ. Ηλίας Μόσιαλος, ο οποίος, εκτός από τα άλλα δεινά που της προκάλεσε, επιχείρησε να την ακρωτηριάσει, να την ευνουχίσει, καταργώντας την ΕΤ1 (την μητέρα της τηλεόρασης στην Ελλάδα) και ακόμη 10 από τους 19 ραδιοφωνικούς της σταθμούς!

Ο Μόσιαλος για την ΕΡΤ ήταν ο μοιραίος άνθρωπος που, ευτυχώς, ο καλός Θεός κι ο καλός λαός δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει και να συμπληρώσει το καταστροφικό του έργο, την κατεδάφιση δηλαδή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Τον εξωπέταξαν και ελπίζουμε πως δεν θα τον ξαναδούμε στην πολιτική σκηνή.

Ωστόσο, οι πληγές που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην ΕΡΤ, είναι μεγάλες και δύσκολα θα επουλωθούν, όπως μεγάλες είναι και οι ζημιές στα δημοσιογραφικά ασφαλιστικά ταμεία.

Είναι η απαξίωση που βέβαια είχε αρχίσει επί κυβέρνησης ΝΔ με το «αλαλούμ» και τις εξωφρενικές σπατάλες του δημοσίου χρήματος από την τότε διοίκηση που ήδη έχουν πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.

Έτσι, το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση ανέλαβε να… αποκαταστήσει το κρατικό αυτόν φορέα και να τον… αποτελειώσει με :

1)Την «υπαλληλοποίηση», δημοσιοϋπαλληλοποίηση του προσωπικού της ΕΡΤ , του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας και των δημοτικών ραδιοφωνικών σταθμών.

2)Την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

3)Την συρρίκνωση των προαναφερόμενων φορέων.

4)Την ομηρία των συμβασιούχων.

5)Την κατάργηση θέσεων εργασίας.

6)Την εφαρμογή των ρυθμίσεων του ενιαίου μισθολογίου – βαθμολογίου στους δημοσιογράφους και λοιπούς.

7)Την εγκατάλειψη της προστασίας του αγαθού της δημόσιας ενημέρωσης.

8)Την απαξίωση της δημοσιογραφικής προσφοράς.

Οι δημοσιογράφοι και οι διοικητικοί υπάλληλοι των δημόσιων μέσων ενημέρωσης, έχουν δεχτεί μια άνευ προηγουμένου, μια σκληρή επίθεση τα δύο τελευταία χρόνια, μια επίθεση εξοντωτική και είδαν καθαρά το χειρότερο πρόσωπό της κυβέρνησης που δια των διαφόρων σοσιαλιστών (!) αξιωματούχων της, ιδιαίτερα δε του κ. Μόσιαλου τους έθεσε υπό απηνή διωγμό, με αποτέλεσμα να προκαλέσει και τεράστιες ζημιές στις υπηρεσίες που εργάζονται και ήδη υπολειτουργούν.

Τώρα με τη νέα κυβερνηση Παπαδήμου, πάνω από εκατόν πενήντα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και ανεξάρτητοι, υπέβαλαν τροπολογία στη Βουλή, με την οποία κατά κάποιο τρόπο, θα διορθώνόταν η κατάσταση και θα σταματούσε ο «διωγμός» των δημοσιογράφων της δημόσιας ενημέρωσης που έχουν ήδη δει τις αποδοχές τους να μειώνονται σε μεγάλο ποσοστό!

Δυστυχώς η τροπολογία απεσύρθη από τον αντιπρόεδρο Βενιζέλο, ο οποίος έφερε, μια δική του που θεωρήθηκε απαράδεκτη και επίσης απεσύρθη από τον ίδιο για να κατατεθεί σήμερα – αύριο μια καλύτερη, όπως είπε.

Ας ελπίσουμε, ότι θα υπάρξει σύντομα βελτίωση στις συνθήκες δουλειάς και αμοιβής των δημοσιογράφων, γενικώς, που διέρχονται μια εξοντωτική κρίση μεγάλης διάρκειας.

Ας ελπίσουμε…

Oι λιποθυμίες…

2011-12-13T02:21:00.001+02:00

Οι Έλληνες μπορεί να έχουμε πολλά ελαττώματα και συχνά να τα κάνουμε θάλασσα ζημιώνοντας τους εαυτούς μας και τη χώρα μας, έχουμε όμως και πολλά προτερήματα, έμφυτα, ενστικτώδη, τα οποία μας ανεβάζουν παγκόσμια στην πρώτη θέση.

Ποια είναι;

- Είναι το φιλότιμο

- Είναι η γαλαντομία, δηλαδή το κουβαρνταλίκι

- Είναι η συγγνώμη που δίνουμε εύκολα, συγχωρώντας ακόμη και αυτούς που μας έσφαξαν (Οι Κρητικοί συγχώρησαν τους γερμανούς που τους εκτελούσαν και τους δέχονται, υπέργηρους πλέον, τους φιλοξενούν και τους περιποιούνται.)

- Είναι ο ανθρωπισμός και ο αλτρουισμός.

- Είναι η καλή μας καρδιά

- Είναι η αγάπη

- Είναι η αξιοπρέπεια

- Είναι το δάκρυ για τον πόνο του άλλου

- Είναι η αυταπάρνηση

- Είναι η προθυμία να βοηθήσουμε οποιονδήποτε έχει ανάγκη

- Είναι η καλοσύνη

- Είναι η τήρηση της ρήσης του Χριστού μας : «ο έχων δύο χιτώνες να δίνει τον ένα» (καθαρά σοσιαλιστική)

- Είναι… Είναι… Είναι…

Μόνον κορόιδα δεν είμαστε οι έλληνες. Δεν πιανόμαστε κορόιδα. Δεν περνούν σε μας οι κοροϊδίες και δεν «μασάμε» τα ψέματα, όταν μάλιστα αυτά προέρχονται από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους καναλάρχες και από τα μίσθαρνα όργανά τους, από τους πρόθυμους αβανταδόρους για την προώθηση των συμφερόντων των αφεντικών.

Λοιπόν, τελευταίως κάποια κανάλια δια των πλουσιοπάροχα αμειβόμενων μεγαλοδημοσιογράφων όπως μερικοί τους θεωρούν ή τους χαρακτηρίζουν, πιπιλίζουν την καραμέλα των δήθεν λιποθυμιών μαθητών, από την πείνα στα σχολεία τους!

Μα που, σε ποιους και για ποιόν σκοπό, τα λέτε αυτά, κύριοι;

Στην Ελλάδα, είναι βέβαιο, ότι λόγω της κατάστασης, υπάρχει ανέχεια σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν άνεργοι που αδυνατούν να διαθέσουν και το παραμικρό ποσόν για να αποκτήσουν ακόμη και τα στοιχειώδη για την συντήρηση των οικογενειών τους, και για την απαιτούμενη διατροφή τους, σε βαθμό ικανοποιητικό. Αυτό είναι βέβαιο και αδιαμφισβήτητο.

Όμως είναι βέβαιο πως στην Ελλάδα, υπάρχει και η «διπλανή πόρτα», η οποία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ελεημοσύνη.

Όχι, δεν είναι ελεημοσύνη.

Είναι η κατανόηση των προβλημάτων του συνανθρώπου, η αγάπη γι’ αυτόν και η πρόθυμη παροχή βοήθειας, χωρίς μάλιστα να έχει ζητηθεί.

Μην μας λέτε ότι υπάρχουν μαθητές που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία, γιατί θα σας απαντήσουμε ότι δίπλα στους μαθητές αυτούς, είναι οι συμμαθητές τους, είμαστε όλοι και ότι αυτά τα παραπλανητικά που μεταδίδετε, είναι εκ του πονηρού!

Τα μεταδίδετε επειδή πουλάνε στη δική σας πιάτσα.

Επειδή προσελκύουν πελατεία, ανεβάζουν τις θεαματικότητες και τις ακροαματικότητες και, κατά συνέπειαν, τα έσοδα από τις ρεκλάμες!

Αυτή είναι η αλήθεια.

Όλοι μας, οι γείτονες, οι φίλοι, ακόμη και οι ξένοι είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε και βοηθούμε τους έχοντες ανάγκη βοήθειας.

Η εκκλησία με παροχή τροφής, οι δήμοι, κρατικές υπηρεσίες και άλλοι βοηθούν κατά δύναμιν.

Ακόμη και πακέτα με τρόφιμα και φαγητά στέλνονται στα σπίτια των μη εχόντων, όπως μαθαίνουμε.

Όσον αφορά τους μαθητές, οι συμμαθητές δίνοντας παράδειγμα αλτρουισμού, κατανόησης και καλοσύνης, δίνουν το μισό από το δικό τους σάντουιτς, όταν αντιληφθούν ότι κάποιος συμμαθητής τους δεν έχει χρήματα για να αγοράσει από το κυλικείο. Και οι δάσκαλοι βοηθούν.

Είναι οι χρυσές ελληνικές καρδιές.

Είναι η χρυσή μας νεολαία που μας κάνει υπερήφανους και στηρίζει γερά την κοινωνία και την πατρίδα.

Τις προάλλες, δάσκαλος επιβεβαίωσε δημόσια, μπροστά στο φακό, όσα αναφέρθηκαν για το σάντουιτς…

Άλλωστε, η προθυμία των μαθητών να προσφέρουν από το υστέρημά τους, είναι σε όλους γνωστή.

Ακόμη και πριν από τον πόλεμο, όταν εγώ, ο γέρος, πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, όσοι είχαμε από το σπίτι κολατσιό, το μοιράζαμε με τους συμμαθητές μας που δεν είχαν, γιατί και τότε υπήρχε ανέχεια.

Ούτε τότε λοιπόν κύριοι ψευταράδες, δεν είχαμε… λιποθυμίες από πείνα.

Θα εξαιρέσω την περίοδο της γερμανοϊταλικής κατοχής που οι άνθρωποι μεγάλοι και μικροί πέθαιναν από την πείνα και τους κουβαλούσαν με τα καροτσάκια για να τους θάψουν όπως – όπως.

Τότε όμως έτρωγαν μόνον οι κατακτητές και οι προδότες συνεργάτες τους, οι ασυνείδητοι μαυραγορίτες, οι χαφιέδες, οι δωσίλογοι και μερικά άλλα καθάρματα!

Οι άλλοι υποφέραμε, πεθαίναμε, γιατί το ψωμί μας το άρπαζαν από το στόμα τα προαναφερόμενα σκυλιά.

Η βαθιά οικονομική κρίση έφερε στην Ελλάδα στερήσεις και μεγάλες δυσκολίες σε πάρα πολλά νοικοκυριά, όμως δεν έφερε λιποθυμίες μαθητών στα σχολεία από ασιτία, ούτε θανάτους από πείνα.

Όσοι διαδίδουν το αντίθετο, απλώς είναι επονείδιστοι ψεύτες και προσβάλλουν την ελληνική αξιοπρέπεια και το ελληνικό φιλότιμο!

Σχολιασμοί…

2011-12-10T19:08:00.002+02:00

Επιτέλους, τα κανάλια αποφάσισαν πριν από μερικές ημέρες, να πουν για μια φορά, ίσως την πρώτη, την αλήθεια, εγκαταλείποντας τα ψέματα που… πουλάνε για να ικανοποιούν κάποιες πολιτικές παρατάξεις και κάποιους «συνδικαλιστές» που πρόσκεινται σ’ αυτές τις παρατάξεις ή σκοπεύουν αλλού…

Είναι ίσως η πρώτη φορά, επαναλαμβάνω, που τα κανάλια ενημέρωσαν σωστά τους τηλεθεατές και ακροατές τους, γιατί άλλωστε δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά (όποιος έχει μάτια, βλέπει), ότι τα τελευταία συλλαλητήρια και οι πορείες, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στις άλλες πόλεις, υστερούσαν εμφανώς σε σύγκριση με το παρελθόν.

Με άλλα λόγια είχαν λιγότερο κόσμο και πολύ λιγότερο παλμό.

«Υπάρχει απεργιακή κόπωση» μας είπαν τα κανάλια και είχαν απόλυτο δίκιο, για πρώτη φορά, διότι για πρώτη φορά είπαν την αλήθεια.

Το θέμα όμως είναι αν την αλήθεια αυτήν την έχουν αντιληφθεί οι «συνδικαλιστές», οι οποίοι οργανώνουν και πραγματοποιούν αδιέξοδες απεργίες και πορείες που το μόνο αποτέλεσμά τους είναι να χάνουν άδικα οι εργαζόμενοι τα μεροκάματά τους και μάλιστα σε μια εποχή λιτότητας, περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, σε μια εποχή ύφεσης και ανεργίας.

Πέραν αυτού, οι πορείες και τα συλλαλητήρια νεκρώνουν τους κεντρικούς δρόμους, κάνουν δύσκολη τη ζωή των πολιτών, ταλαιπωρούν τους πολίτες που φθάνουν στα όριά τους και δίνουν ευκαιρίες στα κακοποιά στοιχεία να καταστρέφουν περιουσίες του Δημοσίου και ιδιωτών.

Την αντιλαμβάνονται λοιπόν την αλήθεια αυτήν οι αδίστακτοι «συνδικαλιστές» ή καλύτερα, έχουν αποφασίσει να την αντιληφθούν και να παραδεχθούν τα αποτελέσματα της τακτικής που εφαρμόζουν;

Της τακτικής που είναι ολέθρια για τους δυστυχείς «υπηκόους» τους εργαζόμενους, συνταξιούχους, επαγγελματίες, εμπόρους κλπ., αλλά και για την προσπάθεια που γίνεται για να ορθοποδήσουμε οικονομικώς, να συνέλθουμε.

Οι αγώνες, τους οποίους αποφασίζουν οι «συνδικαλιστές» δεν είναι δυνατό να φέρουν κανένα αποτέλεσμα, δεν υπάρχουν περιθώρια για το παραμικρό αποτέλεσμα και αυτό το γνωρίζουν καλά οι υποκινητές τους και τα δύο κόμματα που τους ενθαρρύνουν. Τα μέτρα που λαμβάνονται είναι μονόδρομος.

Ιδιαίτερα πρέπει να προσέξουν καθηγητές και δάσκαλοι που βγάζουν κάθε τόσο τα παιδιά στους δρόμους. Χάνουν μαθήματα και γίνονται καταστροφές. Ντροπή τους!

Ο διάλογος πάνω στα διάφορα θέματα, θα ήταν δυνατόν να οδηγήσει στην εφαρμογή των μέτρων που έχουν αποφασισθεί και νομοθετηθεί από την πολιτεία με βάση τις συμφωνίες με τους δανειστές μας, με τρόπο πιο ομαλό και λιγότερο οδυνηρό. Θα ήταν δυνατόν να υπάρξουν κάποιες συμφωνίες, προς όφελος των εργαζομένων.

Εκτός από τις συνεχείς απεργίες, τις στάσεις εργασίας, τις πορείες, τα συλλαλητήρια και το «μπάχαλο» που δημιουργείται καθημερινά σχεδόν, με συνέπειες ολέθριες για όλους, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για την, κατά το δυνατόν, βελτίωση της θέσης των εργαζομένων.

Ας το καταλάβουν αυτό καλά οι «συνδικαλιστές» και οι πάτρωνές τους.

Οι Η.Π.Α.

Ανακοινώθηκε επίσημα εσχάτως, ότι το 50% των αμερικανών ζει σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας.

Αυτή είναι η αλήθεια για την πιο ισχυρή και την δήθεν, ευημερούσα χώρα του κόσμου, η οποία, παρά τα χάλια της, επιμένει να αστυνομεύει ολόκληρη την υφήλιο και να παίζει το ρόλο του χωροφύλακα σε όλο τον κόσμο.

Κάποτε, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι Η.Π.Α., με τα διάφορα σχέδια που είχαν εκπονήσει, στήριζαν πολλές χώρες στην προσπάθειά τους να συνέλθουν από τα δεινά του πολέμου και πολλές άλλες για να τους κλείσουν το δρόμο που οδηγούσε στις αγκάλες του κομμουνισμού και την σφαίρα επιρροής της Μόσχας. Μεταξύ αυτών και την Ελλάδα. «Στείλε κι άλλα θείε Τρούμαν…» φωνάζαμε!

Με την πάροδο του χρόνου και όταν η απειλή της κομμουνιστικοποίησης εξέλιπε, οι Η.Π.Α. χωρίς να φείδονται αίματος και χρήματος, έστελναν τα παιδιά τους να μάχονται, στις διάφορες χώρες, να πολεμούν όσους τολμούσαν να εναντιωθούν στις απόψεις και τα συμφέροντά τους.

Έτσι έχουμε επεμβάσεις απόλυτα παράνομες σε ξένα κράτη, λουτρό άφθονου αίματος, στο οποίο κολυμπούν τόσον τα αμερικανόπαιδα, οι στρατιώτες των αμερικανών, όσον και οι πολίτες των χωρών στις οποίες η Ουάσιγκτον βίαια και, εκτός πάσης λογικής, επιχειρεί με κάθε τρόπο ακόμη και με βομβαρδισμούς και εν πάση περιπτώσει με τα αποτελεσματικά όπλα που διαθέτει σε αφθονία.

Έχουμε με άλλα λόγια, συνεχή αιματοκυλίσματα και διάθεση τεράστιων χρηματικών πιστώσεων.

Όταν κλείνει το ένα μέτωπο, ο ένας πόλεμος που κάνουν οι Η.Π.Α. σε ξένες χώρες, οι αμερικανοί ανοίγουν άλλο μέτωπο, προκαλούν νέο πόλεμο σε άλλη χώρα!

Με την τακτική αυτή, με την πολιτική που εφαρμόζουν οι Η.Π.Α. που θεωρούν τον εαυτό τους υποχρεωμένο να κάνει τον χωροφύλακα και να επεμβαίνει στρατιωτικώς για να… αποκαταστήσει την τάξη, όπου αυτή διασαλεύεται κατά τη γνώμη τους, όπου εμφανίζεται η κοινή γνώμη κάποιας χώρας ή τουλάχιστον μερίδα της κοινής γνώμης, αντίθετη προς τις θελήσεις και τα συμφέροντα τους, έχουν προκαλέσει συμφορές σε όλο τον κόσμο και τον έχουν στρέψει εναντίον τους.

Αυτή είναι η πάγια τακτική και πολιτική των Η.Π.Α., που άνευ λόγου και χωρίς άλλη αντίπαλο αξιόλογη δύναμη, δεν διστάζουν να επεμβαίνουν με τα όπλα, σε ξένα εδάφη, να σκοτώνουν και να σκοτώνονται, να ρημάζουν και να οργιάζουν στην πραγματικότητα σε βάρος των εθνών και των λαών.

Έφθασε λοιπόν η μοναδική υπερδύναμη σε πολύ δύσκολες καταστάσεις.

Έφθασε στο σημείο να θρηνεί δικά της παιδιά που πέφτουν άδικα, σε πολέμους επίσης άδικους, οι οποίοι αποσκοπούν στο πνίξιμο στο αίμα αυτών που έχουν αντίθετες απόψεις και λένε ΟΧΙ στα συμφέροντά τους, όπως άλλωστε έχουν δικαίωμα.

Έφθασε επίσης στο σημείο η μοναδική υπερδύναμη, να αντιμετωπίζει σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα και να έχει το 50% των πολιτών της σε απόλυτη φτώχεια!

Έτσι τα καταφέρνουν οι εκάστοτε κυβερνήτες – πρόεδροι των Η.Π.Α., Δημοκρατικοί ή Ρεπουμπλικάνοι.

Όλοι, ακόμη και ο τωρινός, ο κ. Ομπάμα, ο οποίος πολλά είχε τάξει στον λαό, στο αμερικανικό έθνος και σ’ όλο τον κόσμο, αλλά έκανε τα αντίθετα.

Έκανε ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ηγέτες και, δυστυχώς, όπως προβλέπεται, ό,τι θα κάνουν και οι επόμενοι.

Κι αυτό, διότι η αμερικανική πολιτική είναι πάγια, όπως άλλωστε προαναφέρθηκε, τα συμφέροντά της είναι πάντοτε ίδια και οι τρόποι αντιδράσεων και επεμβάσεων, δυστυχώς και πάλι, ίδιοι.

Υ।Γ. 1 Για μια ακόμη φορά ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. κ. Μπάιντεν ζήτησε από την Τουρκία την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης. Ο κ. Μπάιντεν είχε θερμή συνάντηση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι, στον οποίο εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη της Ουάσιγκτον.

Υ.Γ. 2 Οι συνδικαλιστές του ΜΕΤΡΟ πλακώθηκαν στο ξύλο μεταξύ τους!

Στη συνέχεια, πιθανόν για να εκτονωθούν ή ίσως για να ξεχάσουν τα γρονθοκοπήματα, για να συνέλθουν και να… διασκεδάσουν το ρεζίλι τους, κήρυξαν μια 48ωρη ανεργία (!), την οποία αργότερα ανέστειλαν, κάτω από τη γενική κατακραυγή και οργή.

Κατάφεραν δηλαδή να γίνουν ρεζίλι των σκυλιών…

Αυτή, δυστυχώς, είναι η ποιότητα του συνδικαλισμού μας!!

Όσον αφορά αυτούς του ΜΕΤΡΟ, να τους θυμίσουμε, ότι για να προσληφθούν στη δουλειά, δεν δίσταζαν να κάνουν τεμενάδες για να μην πω κάτι χειρότερο…

ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ…

Ο συνδικαλισμός πρέπει να στηρίζει τη δημοκρατία και να αγωνίζεται γι’ αυτήν και βέβαια όχι να την υπονομεύει, ούτε να την δυναμιτίζει. Που οδηγούν λοιπόν τον συνδικαλισμό; Στην καταστροφή;

Δεν βλέπουν σε τι χάλια τον έχουν φέρει;

Και πάλι ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ…

Υ.Γ. 3 Ενώ η χώρα, ο λαός μας, αγωνίζονται για την ανόρθωση της εθνικής μας οικονομίας και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ύφεσης και της ανεργίας, υπάρχουν, δυστυχώς, έλληνες (;), οι οποίοι σαμποτάρουν την όλη προσπάθεια.

Πρόσφατα ενημερώθηκα, ότι κάποιο άτομο τηλεφωνεί σε συμπατριώτες μας του εξωτερικού με σκοπό να τους συστήσει και να τους πείσει να αποσύρουν τα χρήματα που έχουν σε ελληνικές τράπεζες και να τα βγάλουν στο εξωτερικό.

Ο κύριος αυτός που δεν είναι ο μόνος, εκτός της ζημιάς που προξενεί στην ελληνική οικονομία, καλλιεργεί οικονομικό πανικό μεταξύ των ομογενών.

Βεβαίως, ο εισαγγελέας πρέπει να ασχοληθεί, γενικώς, με το θέμα αυτό.

Ο Παντελής Καψής

2011-12-08T12:24:00.001+02:00

Μέσα από τα σπλάχνα της ελληνικής δημοσιογραφίας έχει βγει ο νέος υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο διακεκριμένος συνάδελφος Παντελής Καψής.

Εγγονός δημοσιογράφου που τίμησε το λειτούργημά μας σε Σμύρνη και Αθήνα, γιος επίσης άξιου δημοσιογράφου που πρόσφερε πολλά από υψηλές θέσεις και, μάλιστα, ασχολήθηκε επιτυχώς με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής και υπουργός, ακόμη, αδελφός έστω και νεότερου σε ηλικία δημοσιογράφου που διαπρέπει ως έγκυρος πολιτικός συντάκτης και σχολιαστής σε ειδησεογραφικές τηλεοπτικές εκπομπές, ο Παντελής Καψής, κλήθηκε από την πολιτεία να προσφέρει τις υπηρεσίες του στη χώρα.

Ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, ανέλαβε κυβερνητικό έργο σ’ ένα επίσης πολύ δύσκολο τομέα. Στον τομέα της ενημέρωσης, των ΜΜΕ, κυρίως δε της πολύπαθης κρατικής ραδιοτηλεόρασης, της ΕΡΤ, την οποία, ως γνωστόν, προσφάτως, ο ομόλογός του της προηγούμενης κυβέρνησης κ. Μόσιαλος, επιχείρησε να διαλύσει, καταργώντας το πρώτο τηλεοπτικό κανάλι, την ΕΤ1 και 10 από τους 19 ραδιοφωνικούς σταθμούς, μεταβάλλοντας τους δημοσιογράφους σε δημοσίους υπαλλήλους, περικόπτοντας άγρια τις αποδοχές των εργαζομένων σε όλους γενικώς τους τομείς, καταργώντας εκπομπές, ρημάζοντας τα πάντα.

Ευτυχώς ο κ. Μόσιαλος δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το καταστροφικό και απεχθές έργο του, το οποίο περιέργως ουδείς επιχείρησε να εμποδίσει!

Ουδείς, ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος προφανώς ενέκρινε τα καμώματα του εκλεκτού του, ούτε οποιοσδήποτε άλλος από την κυβέρνησή του αντέδρασε στα σχέδια Μόσιαλου για την καταστροφή, την κατεδάφιση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, η οποία «κτίσθηκε» με τον ιδρώτα και τις θυσίες του ελληνικού λαού και ανήκει στο λαό.

Είναι κτήμα του λαού, από τον οποίο κανείς δεν μπορεί να την αποσπάσει.

Αν τα σχέδια του Μόσιαλου για την ΕΡΤ ευδοκιμούσαν, στην ουσία θα επρόκειτο για ένα πλούσιο δώρο στους ιδιώτες καναλάρχες, οι οποίοι θα υποδέχονταν με ενθουσιασμό τις διαφημίσεις της κρατικής ραδιοτηλεόρασης. Μάλιστα άρχισαν να «ακονίζουν» τα δόντια τους για να… μασήσουν τις σάρκες της ΕΡΤ.

Ο νέος υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παντελής Καψής καλείται τώρα να αποκαταστήσει τις «ζημιές» που έκανε ο προκάτοχός του και να αποτρέψει τις περαιτέρω συνέπειες τους.

Ο κ. Καψής έχει υποχρέωση πρωτίστως να «εμφυσήσει» ζωή στην ΕΡΤ, να αποκαταστήσει το κύρος της και να κάνει πραγματικές οικονομίες, όχι βέβαια σε βάρος της έγκυρης ενημέρωσης και του πολιτιστικού και μορφωτικού της ρόλου, αλλά ελέγχοντας αυστηρά την κατασπατάληση των χρημάτων της που είναι χρήματα του ελληνικού λαού και επίσης ελέγχοντας τις προνομιακές παροχές σε ημέτερους τεμπελχανάδες!

Αλόγιστες δαπάνες, σπατάλες και παροχές απίστευτων ποσών σε ημετέρους, που είχε κάνει η διοίκηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης επί ΝΔ, είναι απολύτως απαράδεκτες και γι’ αυτό άλλωστε η δραστηριότητα της διοίκησης εκείνης, έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.

Ο κ. Καψής πρέπει και να εξετάσει τα δίκαια αιτήματα των συναδέλφων του δημοσιογράφων, οι οποίοι ήδη αντιμετωπίζουν μεγάλη ανεργία, εκβιασμούς των εργοδοτών, μειώσεις αποδοχών, συνεχείς απολύσεις και άλλα πολλά που η ΠΟΕΣΥ και η ΕΣΗΕΑ έχουν θέσει ήδη υπ’ όψιν του.

Τέλος, θα πρέπει να τον απασχολήσει η κατάσταση στα δημοσιογραφικά ασφαλιστικά ταμεία, στα οποία παρατηρείται μεγάλη απώλεια πόρων, ενώ έχουν τεράστιες υποχρεώσεις, λόγω της ανεργίας και των συνεχών απολύσεων.

Τα ταμεία αυτά συνεχώς βλέπουν τα έσοδά τους, τους πόρους τους, να μειώνονται και εξαιτίας των «τζαμπατζήδων», των «αετονύχηδων» δήθεν εκδοτών και ιδιοκτητών των portals, των ηλεκτρονικών εφημερίδων και των ενημερωτικών ιστοσελίδων, οι οποίοι νέμονται παράνομα το αγγελιόσημο που έχει αντικαταστήσει την εργοδοτική εισφορά και επί πλέον αμείβουν τους συντάκτες τους με ποσά εξευτελιστικά.

Ευχόμαστε όλοι οι δημοσιογράφοι, καλή δύναμη και καλή επιτυχία στο έργο σου, συνάδελφε Παντελή Καψή.

Βρετανική «επίθεση φιλίας» Πρώτη στον κόσμο η Σαντορίνη μας

2011-12-07T22:31:00.002+02:00

Σπανίως η Αγγλία παίρνει με ειλικρίνεια, θέσεις υπέρ της Ελλάδας!

Αυτό είναι σε όλους γνωστό, όπως σε όλους γνωστή είναι η βρετανική κακότητα και υποκρισία, που συχνά φτάνει μέχρι το σημείο να διαβάλει, να υποσκάπτει, να υπονομεύει την Ελλάδα, κάθε ελληνική ενέργεια και τέλος πάντων κάθε τι ελληνικό, κάθε τι που θα μπορούσε να ωφελήσει και να ανεβάσει τη χώρα μας. Η «γηραιά αλβιών» τορπιλίζει συνήθως τις ελληνικές επιτυχίες και τα ελληνικά συμφέροντα, παρά το γεγονός, ότι έχει πολεμήσει μαζί με την Ελλάδα για τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας και για τους αγώνες αυτούς η Ελλάδα έχει κάνει θυσίες δυσανάλογες με το μέγεθος και τις δυνατότητές της.

Μια ματιά στην ιστορία αρκεί για να αποκαλυφθούν οι υπουλότητες της Αγγλίας στις σχέσεις με την Ελλάδα.

Οι Βρετανοί, οι οποίοι δια του πρωθυπουργού τους και «πατέρα της νίκης» Ουίνστον Τσώρτσιλ μας έπλεκαν εγκώμια και μας… λιβάνιζαν για τις πολεμικές μας αρετές και τον ρόλο μας κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την εθνική μας αντίσταση που συνέβαλαν πάρα πολύ στη νίκη των συμμάχων, υποσχόμενοι κατά τη διάρκεια του πολέμου, ότι μετά τη νίκη θα «τρώμε με χρυσά κουτάλια»(!), έφθασαν στο σημείο να οδηγούν στην κρεμάλα τα παλικάρια μας του αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου και την ένωση του ελληνικού αυτού νησιού με τη μητέρα πατρίδα!

Εμείς δώσαμε στους συμμάχους την πρώτη νίκη κατά του άξονα και αυτοί, αντί για ευχαριστώ, έπνιγαν στο αίμα τον αγώνα της Κύπρου, του κυπριακού λαού, για λευτεριά και αυτοδιάθεση.

Επέμεναν να κρατούν την Κύπρο στη σκλαβιά, με τα όπλα και με την διάπραξη φρικιαστικών εγκλημάτων.

Την εποχή του κυπριακού αγώνα και των βαρβαροτήτων των βρετανών αποικιοκρατών, των ειδεχθών εγκλημάτων τους σε βάρος αθώων πολιτών που διψούσαν για λευτεριά, εκδηλώθηκαν έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο για το ανθελληνικό βρετανικό όργιο.

Χαρακτηριστικά, ο διακεκριμένος αείμνηστος συνάδελφος Νίκος Δεληπέτρος (Ασμοδαίος), υπενθυμίζοντας τους κοινούς αγώνες Ελλάδας - Βρετανίας και τους δεσμούς αίματος των δύο χωρών, που δημιουργήθηκαν κατά τους πολέμους που κάναμε ο ένας δίπλα στον άλλο, έγραφε στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Ακρόπολις» που είχε τότε, ιλιγγιώδη κυκλοφορία, τους στίχους :

Δύο τάφοι

δεν μου βγαίνουν απ’ το νου

Ιωάννης Ιωάννου

Κι ένα βήμα παραπάνω

ένας τάφος δεκανέα βρετανού…

Οι άγγλοι, οι βρετανοί και η Βρετανία σαν κράτος, η επίσημη Βρετανία, τηρούν πάντοτε με υποκρισία και υπουλότητα, μια στάση υπονόμευσης της Ελλάδας.

Ακόμη και τώρα διακηρύσσουν, ότι η χώρα μας έχει χρεοκοπήσει 100%, προσπαθώντας να ακυρώσουν τη βοήθεια της «τρόικας», ενώ στην πραγματικότητα, αυτοί είναι από καιρό χρεοκοπημένοι και εντέχνως το κρύβουν!

Σε ανύποπτο χρόνο, πριν από πολλά χρόνια, όταν στην Ελλάδα η οικονομική κατάσταση δεν ήταν άσχημη, είδα με τα μάτια μου, στο Λονδίνο, φτωχούς ανθρώπους να τρώνε από τα σκουπίδια!

Κάτι παρόμοιο δεν είχα δει ποτέ στην Ελλάδα.

Μερικοί μάλιστα από τους «σκουπιδοφάγους» του Λονδίνου έψαχναν και για άδεια κουτιά κόκα κόλας (τότε στην Ελλάδα δεν υπήρχε το αναψυκτικό αυτό σε κουτιά) για να συνοδεύσουν το… φαγητό τους με τυχόν υπολείμματα του ποτού στα κουτιά αυτά!

Αυτή είναι η κατάσταση και απόλυτα γνωστή και ανεξήγητη είναι η έχθρα της Βρετανίας για την… φίλη και σύμμαχό της Ελλάδα, όπως συχνά τονίζει, η οποία ήταν και είναι πάντοτε ειλικρινής στις σχέσεις της με τους φίλους της και ουδέποτε κινήθηκε εχθρικά εναντίον τους , ουδέποτε ανέπτυξε υπόγεια δραστηριότητα σε βάρος τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, με έκπληξη ακούσαμε και διαβάσαμε οι έλληνες, ότι το βρετανικό BBC, το οποίο συχνά χύνει δηλητήριο κατά της Ελλάδας, έπειτα από επισταμένες έρευνες και δημοσκοπήσεις σε όλο τον κόσμο, ανακήρυξε την Σαντορίνη μας, ως το πιο όμορφο νησί της υφηλίου.

Πράγματι η Σαντορίνη μας είναι νησί μοναδικής, εξαιρετικής ομορφιάς και γραφικότητας, πλην όμως δεν περιμέναμε να το μάθουμε αυτό, μαζί με πλήθος εγκωμίων, επαίνων και εξάρσεων της καλλονής της, από το εχθρικό BBC, το οποίο δεν παραλείπει ευκαιρία για να δυσφημεί και να συκοφαντεί τη χώρα μας και τον τουρισμό μας για τα όργια που κάνουν μεθύστακες, ναρκομανείς και αλήτες βρετανοί δήθεν τουρίστες στην Κρήτη, στη Ρόδο και σε άλλες τουριστικές μας περιοχές, αντί να ζητά συγγνώμη!

Έκπληξη λοιπόν μας προκάλεσε η φιλελληνική αυτή ενέργεια, η «επίθεση φιλίας» του BBC που συνήθως αφιερώνει μόνον δυσμενή σχόλια για τη διαμονή την εξυπηρέτηση των τουριστών στην Ελλάδα, για τις τιμές κλπ.

Με δίκαιη δυσπιστία ως εκ τούτου, ακούσαμε τα τόσο καλά λόγια του βρετανικού BBC για την Σαντορίνη μας.

Με δυσπιστία για τις πραγματικές προθέσεις των βρετανών και για τις επόμενες ενέργειές τους, δεδομένης της ανθελληνικής πολιτικής της Βρετανίας και των ανθελληνικών αισθημάτων μεγάλης μερίδας του λαού της.

Αυτά, χωρίς να αναφερθεί κανείς στα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα που οι Βρετανοί κρατούν παράνομα!

Τα δάνεια, οι πτωχεύσεις και οι έλεγχοι των ξένων

2011-12-05T13:00:00.001+02:00

Αγωνιζόμαστε, κάνουμε θυσίες και στερούμεθα ακόμη και τα απαραίτητα πολλές φορές, για να καταφέρει η χώρα να αποφύγει την ολέθρια πτώχευση και να ορθοποδήσει οικονομικώς, με την κερδοσκοπική και καπιταλιστική βοήθεια της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, της «Tρόικα» δηλαδή. Ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες και γι’ αυτό επιμένουμε στη λιτότητα και βέβαια, αν οι προσπάθειές μας φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε την τακτική της ευδαιμονίας του παρελθόντος που μας έφερε στην κατάσταση που τώρα ζούμε.

Δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε το σύστημα «ξοδεύουμε περισσότερα από όσα μπορούμε να διαθέσουμε, απ’ όσα βγάζουμε», που μας κατάστρεψε.

«Μαζί τα φάγαμε» είπε προσφάτως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, παλιάς και νέας, κ. Θόδωρος Πάγκαλος, και είχε απόλυτο δίκιο, κατά την άποψή μου!

Ήταν μια σοφή κουβέντα που οι ανόητοι παρερμήνευσαν και την χρησιμοποίησαν για να ειρωνευτούν, να εξευτελίσουν, να λοιδορήσουν τον αντιπρόεδρο.

«Μαζί τα φάγαμε»!

Και βέβαια μαζί θα τα πληρώσουμε, συμπληρώνω εγώ!

Μαζί εμείς οι πολίτες, οι ανάξιες και οι άχρηστες κυβερνήσεις, οι φαγάνες και αιματορουφήχτρες τράπεζες και οι τραπεζίτες, καθώς και οι μεγιστάνες, οι οποίοι, δυστυχώς, συνεχίζουν το βιολί τους της αρπαχτής και της μη πληρωμής των φόρων και των λοιπών υποχρεώσεων τους στο Δημόσιο. Πρέπει και αυτοί, επιτέλους, να υποχρεωθούν να πληρώσουν, έστω και μέσα από τις φυλακές. Κυρίως όμως οι ανάξιες κυβερνήσεις που δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να βάλουν τάξη στην οικονομία μας.

Σκοπός του σημερινού άρθρου είναι, να ριχθεί φως στην οικονομική ιστορία της νεότερης Ελλάδας, μέσα από τις πτωχεύσεις, τα δάνεια από τους ξένους τοκογλύφους εκμεταλλευτές και τους ελέγχους που αυτοί οργανώνουν και εκτελούν με σκληρότητα σε βάρος μας, σε βάρος του λαού μας, της Ελλάδας και του ελληνικού έθνους.

Ιδού λοιπόν :

Οι φόβοι και οι άσχημες προβλέψεις που εκφράστηκαν και εκφράζονται τελευταίως για ενδεχόμενη πτώχευση και στάση πληρωμών της Ελλάδας, δεν αποτελούν κάτι πρωτόγνωρο για τη χώρα μας.

Αντίθετα τέτοιες καταστάσεις και μάλιστα χειρότερες, γιατί οι πτωχεύσεις και οι στάσεις πληρωμών είχαν γίνει πραγματικότητα, γνώρισαν η Ελλάδα και οι Έλληνες άλλες τρεις φορές!

Ήτοι :

1)Το 1827 ενώ το ελληνικό κράτος ακόμη δεν είχε επίσημα αναγνωρισθεί, οι τοκογλυφικές και ανάλγητες Αγγλικές τράπεζες, μας… πρόσφεραν δάνειο 2.800.000 λιρών, δήθεν για να συνέλθουμε οικονομικώς από τον αγώνα του 1821.

Επρόκειτο για το δάνειο που οι Άγγλοι το ονόμασαν «δάνειο της ανεξαρτησίας».

Οι όροι του δανείου αυτού ήταν επαχθείς και αξιοσημείωτο είναι, ότι μόνον ένα μικρό ποσόν του συνολικού δανείου διατέθηκε για τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν από την επανάσταση, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα δαπανήθηκαν :

α)Για την αποπληρωμή τόκων και προμηθειών! και

β)Για παραγγελίες πολεμικού υλικού που… ποτέ δεν έφθασε στη χώρα μας!

Για το ψευτοδάνειο αυτό, οι δανειστές απαίτησαν και πέτυχαν υποθήκες σε κτήματα που οι τούρκοι προύχοντες είχαν εγκαταλείψει φεύγοντας από την Ελλάδα.

Ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας ζήτησε και νέο δάνειο και όταν οι δανειστές αρνήθηκαν, οδηγηθήκαμε στην πρώτη πτώχευση.

2)Το 1832 το καθεστώς του Όθωνα έφερε μαζί του και νέο δάνειο 60 εκ. γαλλικών φράγκων, το οποίο ουσιαστικά αποτελούσε τμήμα του προηγούμενου δανείου του 1827, που για διάφορους λόγους δεν είχε εκταμιευθεί.

Και βέβαια, για δεύτερη φορά εισπράξαμε πολύ μικρότερο ποσόν, το οποίο δαπανήθηκε για ανάγκες του στρατού και για οργάνωση της διοίκησης.

Ο Όθωνας και οι βαυαροί συνεργάτες του, για να αντιμετωπίσουν την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, προχώρησαν σε περικοπές μισθών και άλλα αντιλαϊκά μέτρα, πράγμα που άλλωστε γίνεται και τώρα. Στο μεταξύ, στο Λονδίνο οι «δανειστές» μας συγκρότησαν επιτροπή ελέγχου της ελληνικής οικονομίας, με αυστηρούς όρους για να εξασφαλίσουν την εξόφληση των κουτσουρεμένων δανείων που μας έδωσαν.

Έτσι γεννήθηκε ο πρώτος έλεγχος της ελληνικής οικονομίας από τους τοκογλύφους της Ευρώπης, κυρίως της Αγγλίας.

Μια άλλη Επιτροπή Διεθνούς Ελέγχου δημιουργείται το 1857 από τους αγγλογάλλους και τους ρώσους, με σκοπό την εξεύρεση πόρων για την αποπληρωμή των δόσεων του δανείου του 1832.

Ήταν ο δεύτερος έλεγχος των ιμπεριαλιστών.

Το 1881 την πρωθυπουργία αναλαμβάνει ο Χαρίλαος Τρικούπης και τον ίδιο χρόνο προσαρτώνται στην Ελλάδα, η Θεσσαλία και η Άρτα, ενώ τα χρέη της χώρας στο εξωτερικό όλο και αυξάνονται, δεδομένου ότι πρέπει να καταβληθούν αποζημιώσεις στην Τουρκία για την παραχώρηση των περιοχών αυτών.

Ο Άλκης Αντωνιάδης γράφει στο www.iskra.gr, ότι :

«Από το 1879 ως το 1890 η χώρα δανείζεται αλόγιστα ενώ αναγκάζεται να εκχωρεί σε δάνεια το 40 με 50% των εσόδων της. Ο κρατικός προϋπολογισμός τις χρονιές εκείνες είναι μονίμως ελλειμματικός και το ισοζύγιο πληρωμών αρνητικό. Τη δεκαετία του 1880 υπάρχει ραγδαία πτώση στις εξαγωγές του κύριου εξαγωγικού προϊόντος, της σταφίδας, εξαιτίας και της ανάκαμψης των γαλλικών εξαγωγών. Η ελληνική οικονομία φτάνει στην κατάρρευση καθώς τα έσοδα από την εξαγωγή της σταφίδας διοχετεύονταν στην αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους. Το 1893 ο Τρικούπης αναφωνεί στη βουλή το ιστορικό « Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Επρόκειτο δηλαδή για την δεύτερη πτώχευση.

Απότοκες της χρεοκοπίας αυτής ήσαν απεργίες και γενικώς εργατικές κινητοποιήσεις, όπως εκείνη των μεταλλωρύχων του Λαυρίου, το 1896.

Ακολουθεί η εξέγερση της Κρήτης και η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων το Φεβρουάριο του 1897, όταν οι μεγάλες δυνάμεις παίρνουν ουσιαστικά το μέρος της Οθωμανικής διοίκησης της Κρήτης και προχωρούν σε ναυτικό αποκλεισμό του νησιού.

Η μεγάλη ήττα της Ελλάδας από την Τουρκία το Μάιο του 1897, έφερε τον τουρκικό στρατό στην περιοχή της Λαμίας, έξω από την πόλη και τους τούρκους να απαιτούν από την Ελλάδα πολεμικές αποζημιώσεις ύψους 4 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών.

Έτσι, συγκροτείται ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, ο οποίος είχε συμφωνηθεί στην συνθήκη ειρήνης της 20^ης Σεπτεμβρίου 1897.

Ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος και διαρκέστερος έλεγχος. Για την εξυπηρέτηση του ελληνικού δημοσίου χρέους, εκχωρήθηκαν στον Δ.Ο.Ε., οι ακόλουθες πηγές εσόδων :

1.Μονοπώλια άλατος, πετρελαίου σπίρτων, παιγνιοχάρτων, σμυρίδος Νάξου

2.Φόρος κατανάλωσης καπνού

3.Τέλη χαρτοσήμου

4.Δασμοί τελωνείου Πειραιώς.

Η Δ.Ο.Ε. είχε επίσης την εποπτεία των δημοσίων υπηρεσιών που ήταν αρμόδιες για την είσπραξη των υπεγγύων προσόδων. Ένα μεγάλο μέρος των παραπάνω εσόδων συλλέγονταν από την «Εταιρία Διαχειρίσεως Μονοπωλίων», η οποία ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Αθήνας.

Ο βίος του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην Ελλάδα, κράτησε 81 (ογδόντα ένα) ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1978, οπότε έπαψε να λειτουργεί και το γραφείο του στην Αθήνα, στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ, στο Κολωνάκι!!

Ας ελπίσουμε πως δεν θα γίνει το ίδιο και τώρα…

3)Η τρίτη πτώχευση - χρεοκοπία έγινε το 1932, εξαιτίας της αποσύνδεσης της δραχμής από τον «κανόνα χρυσού», λόγω της υποτίμησης της στερλίνας και της κατάρρευσης των παγκόσμιων αγορών και η σύνδεσή της με το αμερικανικό δολάριο, το Σεπτέμβριο του 1931.

Η αλλαγή αυτή προκάλεσε πανικό και φυγή 3.600.000 δολαρίων από ιδιώτες και τράπεζες, στο εξωτερικό.

Την άνοιξη του 1932 ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναγκάζεται να υποτιμήσει τη δραχμή και να ανακοινώσει επίσημα πτώχευση και στάση πληρωμών του εξωτερικού χρέους. Αυτή ήταν η τρίτη πτώχευση.

Αργότερα, μετά το 1936, ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς, αφού συνομολόγησε δύο νέα δάνεια με δυσβάστακτους και απεχθείς όρους, από την Αγγλία και τη Γερμανία, επανέλαβε την αποπληρωμή του εξωτερικού μας χρέους με δυσμενείς πάλι συνέπειες για τα εισοδήματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων και γενικότερα των ασθενών και μεσαίων τάξεων.

Έχουμε λοιπόν τρεις πτωχεύσεις και επιτηρήσεις των δανειστών μας με κορυφαία εκείνη του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, έζησε 81 χρόνια.

Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η οικονομική περιπέτεια της Ελλάδας κατά τη νεότερη ιστορία της από την επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση, μέχρι σήμερα που, κατά την άποψη ορισμένων, κινδυνεύουμε με νέα πτώχευση, την τέταρτη, την οποία απευχόμαστε, ενώ η νέα επιτήρηση, ο νέος έλεγχος αποτελεί ήδη γεγονός.

Ας ελπίσουμε ότι οι Κασσάνδρες της πτώχευσης δεν θα επαληθευθούν.

Κλείνοντας αυτό το άρθρο, αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα «Δυνατή Ελλάδα» τα ακόλουθα πολύ διαφωτιστικά και ενδιαφέροντα :

«Λόγος πολύς περί χρεοκοπίας της χώρας τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ τα παραδείγματα των χρεοκοπιών κρατών είναι αρκετά (η ισχυρή Γερμανία πτώχευσε δύο φορές, στο μεσοπόλεμο και μεταπολεμικά, το ίδιο και η Μ. Βρετανία το 1945 -6, η Ρωσία και η Αργεντινή πιο πρόσφατα)»

Ο Τύπος

2011-11-30T23:45:00.002+02:00

Στην δύσκολη περίοδο που διανύουμε τα τελευταία χρόνια, στην οικονομική κρίση αλλά και κρίση θεσμών και αξιών, δεν θα μπορούσε ο τύπος να αποτελέσει εξαίρεση.

Ο τύπος μάλιστα (μιλάμε βέβαια για τον πραγματικό τύπο, τις εφημερίδες και τα περιοδικά που γέννησαν και γεννούν δημοσιογράφους, για τις μητέρες των δημοσιογράφων), περνάει την τέταρτη μεγάλη κρίση της τελευταίας εξηκονταετίας.

Οι τρεις πρώτες, δηλαδή η πρώτη των αρχών της δεκαετίας του 1950, όταν δημοκρατικές εφημερίδες εγκατέλειψαν έστω και για λίγο την κεντρώα παράταξη για να ταχθούν στο πλευρό του «Ελληνικού Συναγερμού» του Παπάγου, η δεύτερη στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, δηλαδή του 1960, με την «προδοσία» του Γέρου της Δημοκρατίας Γεωργίου Παπανδρέου από μερίδα του λεγόμενου δημοκρατικού τύπου, η οποία τάχθηκε ή επιχείρησε ανεπιτυχώς να ταχθεί με το μέρος των αποστατών και η τρίτη το 1988 – 1989, όταν κάποιες «δημοκρατικές» εφημερίδες δεν δίστασαν να θεωρήσουν κλέφτη τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Και όπως είναι γνωστό, ο πρώην πρωθυπουργός δικάσθηκε «ωσεί παρών» από το ειδικό δικαστήριο, αθωώθηκε πανηγυρικά και επανεξελέγη νικητής και τροπαιούχος πρωθυπουργός, με ισχυρή κυβέρνηση.

Και ο… άπιστος τύπος τι;

Απλώς κατάπιε τα σάλια του και ξεδιάντροπα τάχθηκε πάλι στο πλευρό του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ (!!) και ξανάρχισε το… λιβάνισμα.

Λοιπόν οι τρεις αυτές «παρασπονδίες» μερίδας του «δημοκρατικού» τύπου, προκάλεσαν ισχυρές, σεισμικές θα έλεγα κρίσεις εμπιστοσύνης στις σχέσεις τύπου και αναγνωστών.

Οι κυκλοφορίες κλονίσθηκαν για να αποκατασταθούν εν μέρει, κατά κάποιο ποσοστό, όταν οι γενιές που έζησαν τα γεγονότα αυτά άρχισαν να φεύγουν και ήλθαν οι νεότερες που τα αγνοούσαν ή δεν τα γνώριζαν επαρκώς.

Η τέταρτη κρίση στον τύπο είναι αυτή που τώρα γνωρίζουμε και είναι, προφανώς η σοβαρότερη, η χειρότερη από τις τρεις προηγούμενες.

Πρόκειται για την έντονη ελληνική και παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έχει βέβαια αντίκτυπο στον τύπο που ήδη έχει σημαδευτεί από τις άλλες των δεκαετιών του 1950, του 1960 και του 1980.

Οι εκδότες, οι οποίοι πλέον στην πλειοψηφία τους αναπτύσσουν και διάφορες άλλες επικερδείς δραστηριότητες, όπως αναλήψεις μεγάλων δημόσιων έργων, πράγμα που δίνει λαβές σε όσους τους κατηγορούν για διαπλεκόμενα συμφέροντα, χρησιμοποιούν τον τύπο που ελέγχουν, για την εξυπηρέτηση των εξωδημοσιογραφικών συμφερόντων τους.

Εκτός αυτού, οι εκδότες στρέφονται, ορισμένοι στράφηκαν ήδη, παράλληλα προς το διαδίκτυο, το οποίο τους προσφέρει «ασυλία» ως προς το αγγελιόσημο των διαφημίσεων, ασυδοσία πλήρη στις αποδοχές των εργαζομένων και έξοδα μειωμένα στο ελάχιστο.

Κατά συνέπειαν το εκδοτικό κατεστημένο δεν μπορεί να έχει καμιά δικαιολογία για τις απολύσεις δημοσιογράφων και άλλων υπαλλήλων, για τις μειώσεις μισθών και για τους άμεσους ή έμμεσους εκβιασμούς του σε βάρος του προσωπικού των εφημερίδων του.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι μεγάλες εφημερίδες διατηρούν υψηλές κυκλοφορίες τα Σαββατοκύριακα με ανάλογες διαφημίσεις.

Ο τοπικός τύπος

Το δράμα είναι με τον τοπικό τύπο, τις μικρές επαρχιακές εφημερίδες, καθημερινές, εβδομαδιαίες ή δεκαπενθήμερες που αποτυπώνουν τη ζωή των περιοχών τους, που αναδεικνύουν τα τοπικά θέματα και γενικά που πληροφορούν για όσα συμβαίνουν στις πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά που καλύπτουν.

Ο ρόλος του επαρχιακού τύπου είναι πολύ σημαντικός, ιδιαίτερα στην επίλυση των προβλημάτων των διαφόρων περιοχών της χώρας, τα οποία δεν φτάνουν μέχρι τις αθηναϊκές εφημερίδες και τις εφημερίδες των άλλων μεγάλων πόλεων που άνετα μπορούν, από κάθε πλευρά, να συγκριθούν με τις αθηναϊκές και να τις συναγωνισθούν μια και τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν απ’ αυτές, σε πλούτο ειδήσεων, σε ενημέρωση, σε ποιότητα δημοσιογραφικής γραφής, σε εμφάνιση, σε εκτύπωση κλπ.

Ο επαρχιακός τύπος, οι μικρές εφημερίδες εκδίδονταν πάντοτε με θυσίες, τόσον των εκδοτών τους, όσον και των συντακτών, καθώς και του λοιπού προσωπικού τους.

Πάντοτε αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα οικονομικά, τεχνικά κλπ, ενώ η προσφορά τους ήταν και είναι μεγάλη στους τομείς της ενημέρωσης και της προβολής των τοπικών θεμάτων τα οποία είναι πολλές φορές ζωτικής σημασίας για την επαρχία.

Το κακό παράγινε με την οικονομική κρίση, η οποία πλήττει την Ελλάδα, αλλά τελευταία και την Ευρώπη και άλλες, εκτός αυτής χώρες.

Φυσικά θα έπρεπε οι ελληνικές κυβερνήσεις, να εξετάσουν με προσοχή τα προβλήματα του επαρχιακού τύπου, αναγνωρίζοντας τον ρόλο του στην ανάπτυξη και την πρόοδο, όχι μόνον των επαρχιακών περιοχών και της υπαίθρου, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Θα έπρεπε να δείξουν στοργικό ενδιαφέρον για τον τύπο της επαρχίας.

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν έγινε και οι επαρχιακές εφημερίδες, αφέθηκαν στην τύχη τους, όχι μόνον αβοήθητες αλλά αντίθετα και με την επιβολή εις βάρος τους σκληρών μέτρων και αποφάσεων που κατέστησαν την έκδοσή τους λίαν προβληματική έως αδύνατη.

Πολλές τοπικές εφημερίδες, αδυνατώντας πλέον να πληρώνουν ακόμη και τα ταχυδρομικά τέλη για την προώθησή τους, άρχισαν να κλείνουν η μία μετά την άλλη!

Κλείνουν ιστορικές επαρχιακές εφημερίδες που συνέδεσαν την έκδοση και την πορεία τους με τη ζωή των περιοχών που κάλυπταν. Εφημερίδες που σφράγισαν το πέρασμα του χρόνου και τα γεγονότα. Προσωπικά γνωρίζω δύο επαρχιακές εφημερίδες που έγραψαν ιστορία, πρόσφατα όμως αναγκάστηκαν να διακόψουν την έκδοσή τους. Υπήρξα για δεκαετίες συνεργάτης τους. Η μία ήταν περίπου 70 ετών και η άλλη πάνω από 60 και εκδίδονταν σε διαφορετικά διαμερίσματα της χώρας.

Μια άλλη, στην οποία συνεργαζόμουν μέχρι την αναστολή της έκδοσής της, ήταν εβδομαδιαία και είχε κυκλοφορία, περίπου 3.000 φύλλα!

Έκλεισε κι αυτή γιατί οικονομικά δεν τα έβγαζε πέρα!

Γνωρίζω ακόμη αρκετές μικρές αλλά αξιόλογες επαρχιακές εφημερίδες που ετοιμάζονται να βάλουν λουκέτο, λόγω της αναλγησίας της πολιτείας που δεν θέλει να αντιληφθεί τα προβλήματά τους και να δώσει χείρα βοηθείας.

Η ζημιά που δημιουργείται με το θάνατο του επαρχιακού τύπου, είναι μεγάλη, κυρίως για την επαρχιακή Ελλάδα και γι’ αυτό, έστω και αργά, πρέπει να ληφθούν σωτήρια μέτρα.

Οι μικρές εφημερίδες των επαρχιών μας, βοηθούν στην ανάπτυξη και πρόοδο ολόκληρης της χώρας, προβάλλοντας τα τοπικά προβλήματα και μαχόμενες για την λύση τους.

Γι’ αυτό πρέπει να βοηθηθούν και να σωθούν.

Ας το καταλάβουμε αυτό καλά, όλοι μας.

Ανακοίνωση

2011-11-29T21:17:00.000+02:00

Τα άρθρα και τα πάσης μορφής κείμενα του χώρου αυτού, μπορούν να δημοσιεύονται ή
να αναρτώνται ελεύθερα, με την προϋπόθεση να αναφέρονται η προέλευσή τους και τα στοιχεία του συντάκτη τους।

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΟΥΝΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ
(παλαίμαχος)

e-mail : gtsioun@otenet.gr
gtsiounis@yahoo.gr

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ

2011-11-29T21:16:00.000+02:00

Γιώργος Τσιούνης

Παλαίμαχος Δημοσιογράφος
Tακτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.
και της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ.

ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Παλαίμαχος αλλά όχι απόμαχος...

Οι δημοσιογράφοι δεν… αποστρατεύονται ούτε… παροπλίζονται.

Παραμένουν δημοσιογράφοι ισοβίως. Ισόβια δεσμά στην υπηρεσία ενός δύσκολου, κοπιαστικού, ανθρωποβόρου θα έλεγα, λειτουργήματος. Ναι λειτουργήματος…

Η «απελευθέρωση» τους έρχεται μαζί με την τελευταία τους ανάσα, όταν αρχίζουν το, χωρίς επιστροφή, μεγάλο ταξίδι.

Μιλάμε βέβαια για τους πραγματικούς δημοσιογράφους, όχι για κάποιους άλλους…

Μπήκα (εγώ) στον χορό, στην μεγάλη περιπέτεια, έφηβος, σχεδόν παιδί, πριν από εξηνταένα (61) χρόνια।
Το καλοκαίρι του 1950, απόφοιτος (για την ακρίβεια μετεξεταστέος που καθάρισε τον Σεπτέμβρη) του τότε οκταταξίου γυμνασίου, μεγαλοφυούς δημιουργήματος του μεγαλοφυούς δικτάτορα Γιάννη Μεταξά (Θεός σχωρέστον).

Λίγο πριν από τον πόλεμο, μικρό παιδί 7 - 8 χρόνων, «επιστρατεύτηκα» μαζί με όλα τα παιδιά στη νεολαία της 4ης Αυγούστου, ως «σκαπανέας»

Ήμουν ένα μικρό «σκαπανάκι» που έλεγε κάποτε ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης.

«Σκαπανάκι» 7 - 8 χρόνων που μαζί με τα άλλα «σκαπανάκια» μας τραβολογούσαν από δω κι από κει με αποτέλεσμα, από την ταλαιπωρία και την κούραση, να κατουριόμαστε στα βρακιά μας!!
Μπράβο στην Ε.Ο.Ν. (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Μπράβο...

Το μεγάλο δημοσιογραφικό ταξίδι αρχίζει με όχημα τον «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ», το καλοκαίρι του 1950.

Παιδί για όλες τις δουλειές, τις δημοσιογραφικές εννοείται, αλλά και για μερικά μικροθεληματάκια, σα νεαρούλης. «Κύριε συναδελφάκο» με προσαγόρευε, ο μακαρίτης Γιώργος Αποστολόπουλος, βοηθός, τότε, του μεγάλου Γιώργου Καράντζα, στην αρχισυνταξία της εφημερίδας και αργότερα αρχισυντάκτης στο «ΒΗΜΑ».

Οι πρώτοι μου δάσκαλοι Νίκος Ευαγγελόπουλος (διευθυντής), Γιώργος Καράντζας, Γιάννης Μαρής (Τσιριμώκος), Γιώργος Αποστολόπουλος, Νίκος Τσιφόρος, Γιώργος Δρόσος, Μέμος Φαράκος (νεαρός τότε αλλά φθασμένος δημοσιογράφος) Λούης Δάνος και βέβαια ο κολοσσός ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, με οδήγησαν στους σωστούς δρόμους. Τους ευγνωμονώ.

Μετά τον Πλαστηρικό «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» στεγάστηκα δημοσιογραφικά στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ» (και στις δύο φάσεις της ημερήσιας έκδοσής του), του άλλου μεγάλου δασκάλου μου, του αξέχαστου Δημήτρη Πουρνάρα. Αργότερα, καθιερωμένος πλέον συντάκτης, πρόσφερα τις υπηρεσίες μου και στην εβδομαδιαία έκδοσή του που η κυκλοφορία της ήταν ιλιγγιώδης.

Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» υπήρξε μια έπαλξη λαϊκών δημοκρατικών αγώνων, ταγμένος στην Κεντροαριστερά.

Η περιπετειώδης επαγγελματική μου πορεία συνεχίστηκε σε πολλές άλλες, μεγάλες και μικρές εφημερίδες, αθηναϊκές, επαρχιακές, κυπριακές και σε αρκετά περιοδικά και άλλα έντυπα.
Μερικές στάσεις της περιπλάνησης μου, αν θυμάμαι καλά : «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» Κύπρου, «ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ ΝΕΑ», «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΚΑΙ «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ» Κερκύρας, «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» και «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Αθήνας.

Παράλληλα για μια περίπου εικοσαετία μέχρι την συνταξιοδότησή μου την 1η Μαρτίου 1988, διετέλεσα συντάκτης, προϊστάμενος και υπεύθυνος ύλης, καθώς και αρχισυντάκτης των ραδιοφωνικών δελτίων ειδήσεων της Ε.Ρ.Τ. 2, της παλιάς Υ.ΕΝ.Ε.Δ, η οποία έγινε Ε.Ρ.Τ. από τον αείμνηστο Βαγγέλη Αβέρωφ που με τιμούσε με την φιλία του.

Μετά την μεταπολίτευση νάμαι σε καίρια πόστα στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», που δημιούργησε σχολή κι έβγαλε πολλούς άξιους συναδέλφους, οι οποίοι τώρα μεσουρανούν.

Όλοι μαζί, οι μακαρίτες Κίτσος Τεγόπουλος (ιδιοκτήτης), Αλέκος Φιλιππόπουλος (διευθυντής) Λυκούργος Κομίνης, Σταύρος Απέργης, Δημήτρης Μαρούδας και οι καλοί μου φίλοι και συνάδελφοι που δραστηριοποιούνται ακόμη σαν έφηβοι, πάντα γεροί και δυνατοί, Δημήτρης Κουμπιάς, Νίκος Νικολαΐδης, Σπύρος Καρατζαφέρης και ο Σεραφείμ Φυντανίδης που άξια κουμαντάρησε την «Ε» μετά τον Φιλιππόπουλο, όλοι μαζί δουλέψαμε για την εφημερίδα μας, τη δημοσιογραφία και την ελευθεροτυπία.

Η σύνταξη ήρθε, όπως είπα την 1η Μαρτίου του 1988 αλλά η περιπέτεια συνεχίζεται…

Ίδρυσα με φίλους το σταθμό «ΡΑΔΙΟ ΝΕΑ ΚΙΟΣ», που πέτυχε, αλλά τελικά «κατέβασε ρολά» παρά την επιτυχία του, για λόγους που, οπωσδήποτε, δεν θα ενδιέφεραν τον αναγνώστη.

Άσκησα μια δημοσιογραφία αθόρυβη, χωρίς φανφάρες και ρεκλάμες.

Αν ξαναγινόμουν νέος (τι λέω τώρα…), πάλι δημοσιογράφος θα γινόμουν και πάλι την αθόρυβη και σεμνή δημοσιογραφία θα προτιμούσα.

Σας αγαπώ όλες και όλους.

Εύχομαι προκοπή, καλή πρόοδο, υγεία, ευτυχία, δύναμη.

Γιώργος Ν. Τσιούνης

Υ.Γ. Από την χούντα κυνηγήθηκα γιατί ήμουν πιστός στη μνήμη και τις υποθήκες του ΓΕΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Γεωργίου Παπανδρέου.
Βέβαια δεν διεκδικώ δάφνες αντιστασιακού.

Η κατάληψη της «Αργούς»

2011-11-28T11:11:00.010+02:00

Οι «καταλήψεις», έστω και συμβολικές, δεν ήσαν ποτέ μεταξύ των επιλογών μου.

Δεν τις ενέκρινα ακόμη κι αν ήσαν ειρηνικές και σε κάθε περίπτωση τις αποδοκίμαζα.

Αυτά μέχρι την Κυριακή που μας πέρασε… Μέχρι χθες…

Μέχρι που έγινε η συμβολική κατάληψη από τους κατοίκους της Νέας Κίου Αργολίδας, των… πάλαι ποτέ δημοτικών κτιρίων του ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ, στα οποία από την ίδρυσή της το 1984 και τη λειτουργία της στις αρχές του 1990, στεγάζεται η επιχείρηση ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων, η οποία από το 2006, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ονομάσθηκε «Αργώ».

Το δημοτικό αυτό ξενοδοχειακό συγκρότημα διαθέτει 32 δωμάτια με 64 κλίνες, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, ασανσέρ, επιπλώσεις και εξοπλισμό άριστης ποιότητας και πολλά άλλα, τα οποία το αναδεικνύουν ως πρότυπο στο είδος του και για το λόγο αυτόν θεωρείται κόσμημα και καμάρι της περιοχής.

Η «ΑΡΓΩ» όπως και όλα τα κτίρια της κεντρικής πλατείας της Νέας Κίου έγιναν με θυσίες των κατοίκων της και με κόπους και πολύ μεγάλες προσπάθειες των κοινοτικών και δημοτικών συμβουλίων της.

Η πραγματική τους αξία είναι τεράστια και η λειτουργία τους στο κέντρο της Νέας Κίου, στην πλατεία δημάρχου Κατριλιώτη, δίνει ζωή, ομορφιά μοναδική και κίνηση έντονη στην κωμόπολη.

Δυστυχώς, το σχέδιο «Καλλικράτης» του κ. Ραγκούση, το οποίο ουσιαστικά προκάλεσε την εξάρθρωση, καταστροφή και διάλυση της τοπικής αυτοδιοίκησης, έπληξε καίρια και την «ΑΡΓΩ», όπως και τα άλλα δημοτικά κτίρια, τα οποία μαζί με ολόκληρη τη Νέα Κίο υπήχθησαν στο Δήμο Άργους – Μυκηνών, όχι βέβαια ότι ο «Καλλικρατικός» αυτός δήμος και οι δημοτικοί του άρχοντες μας είναι αντιπαθείς ή ανάξιοι, το αντίθετο μάλιστα, αλλά διότι τα δημιουργήματα και τα έργα των κατοίκων της Νέας Κίου, έπαυσαν να είναι δικά τους και πέρασαν σε ξένα χέρια που τα διαχειρίζονται και τα διοικούν κατά το δοκούν.

Έτσι :

1) Η έδρα της «Αργούς» μεταφέρθηκε από τη Νέα Κίο στο Άργος!

Γιατί;

Γιατί έτσι ήθελαν κάποιοι!!

2) Διορίσθηκε νέο Δ.Σ. της δημοτικής επιχείρησης και χορηγήθηκε στους πρόεδρο και αντιπρόεδρο του, έντιμους και καθ’ όλα άψογους πολίτες και δημόσιους υπαλλήλους, αντιμισθία συνολικού ύψους 22.000 ευρώ το χρόνο, την οποία δεν απαίτησαν, αλλά τους προσφέρθηκε!!

Να σημειωθεί ότι για την προηγούμενη διοίκηση επί ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ δεν υπήρχε ούτε και προεβλέπετο η παραμικρή αμοιβή.

Γιατί έγινε αυτό;

Γιατί έτσι ήθελαν κάποιοι, οι οποίοι κάποιοι, προφανώς δεν ζήτησαν σχετική γνωμάτευση της νομικής υπηρεσίας του Δήμου Άργους - Μυκηνών ή της προϊσταμένης αρχής!!

3) Οι πρόεδρος και αντιπρόεδρος δεν αποποιήθηκαν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, την αντιμισθία, η οποία τους εκθέτει άδικα. Άποψη του υπογράφοντος είναι να την αποποιηθούν, χωρίς καθυστέρηση, και να επιστρέψουν τα εισπραχθέντα, αν βέβαια έχουν εισπράξει οποιοδήποτε ποσόν.

Προσωπικά δεν αμφιβάλλω, ότι θα το κάνουν, διότι η εντιμότητα, η καθαρότητα και η σωφροσύνη, είναι αρετές που τους κοσμούν σε όλο τους τον βίο, δημοσιοϋπαλληλικό και μη.

4) Προσελήφθηκαν δύο νεαρές υπάλληλοι. Μία από τη Νέα Κίο και μία από το Άργος. Μπράβο, σιδεροκέφαλες, με το καλό. Καλώς δόθηκε δουλειά σε νεαρές. ΜΠΡΑΒΟ.

Θα μάθουν και οι δύο από την αρχή τη δουλειά του ξενοδοχείου, ενώ υπάρχει και άλλη νεαρή από τη Νέα Κίο που έχει εργασθεί με πλήρη επιτυχία για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην «ΑΡΓΩ» και πολύ καιρό τώρα βρίσκεται εκτός.

Γιατί την αγνόησαν αυτή την κοπέλα;

Γιατί έτσι ήθελαν!!

Αυτά για την «ΑΡΓΩ».

Έχουμε ωστόσο και άλλα θέματα που απασχολούν τη Νέα Κίο και τους κατοίκους της.

Και είναι :

1) Το αίτημα των ενοικιαστών των δημοτικών καταστημάτων της πλατείας δημάρχου Κατριλιώτη, για κάποια μείωση των ενοικίων, προκειμένου να αποφύγουν την χρεοκοπία και το κλείσιμο στη δύσκολη αυτή περίοδο.

2) Η απόφαση για αύξηση της τιμής του νερού που ήδη εφαρμόσθηκε και δεν ανακλήθηκε παρά τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις του δημάρχου κ. Καμπόσου.

Γιατί;

Γιατί, προφανώς, ο κ. δήμαρχος λησμόνησε την υπόσχεση – δέσμευσή του!!

Ας προσπαθήσει να τη θυμηθεί…

3) Η καθαριότητα, η οποία επί ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ, πριν τον «Καλλικράτη» ήταν άψογη, ενώ τώρα είναι… «άρπα κόλλα»!

4) Ο δημοτικός φωτισμός το ίδιο…

Τι άλλο να πω;

Μόνο να ευχηθώ και να παρακαλέσω τον κ. δήμαρχο και τους δημοτικούς άρχοντες να δείξουν ενδιαφέρον και στοργή για τη Νέα Κίο και όχι να την ξεγυμνώνουν και να την ξεδοντιάζουν!!

Η ελληνική υπερηφάνεια

2011-11-26T01:26:00.002+02:00

Αντί για άρθρο δικό μου, παραθέτω σήμερα, δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ» της 22ας Νοεμβρίου τ.έ.

Πρόκειται για κείμενο της κ। Δέσποινας Δημότση, γνωστής από την αρθρογραφία της στον τοπικό τύπο. Ιδού :

Η απάντηση μιας περήφανης Ελληνίδας στο channel 4

Τη δική της απάντηση έστειλε στο Βρετανικό κανάλι «4» που παρουσίασε ριάλιτι με θέμα την Ελλάδα।

(Η παρακάτω επιστολή στάλθηκε 9/11/2011 στο Κανάλι 4)

Αγαπητοί μου κύριοι του καναλιού 4,

Πληροφορήθηκα αυτές τις ημέρες, όπως και άλλοι Έλληνες, την προβολή του νέου σας ριάλιτυ το οποίο μας προσβάλει πάρα πολύ.

Επειδή είσθε αγενείς, και δεν μπορώ να σας κατηγορήσω γι’ αυτό διότι ως λαός δεν έχετε ποτέ προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα (πέρα από κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις) αλλά όλα τα πήρατε από εμάς, θα είμαι και εγώ όσο πιο ευγενική μπορώ διότι όπως βλέπετε ως Ελληνίδα δεν θα μπορούσα ποτέ να πέσω στο επίπεδο σας!

Πως θα σας φαινόταν φίλοι μου αν εμείς ξεκινούσαμε ένα ριάλιτι με ονομασία «Go British for a week» ; Θα είχαμε πολλά να δείξουμε εκεί.

Προπάντων το φέρσιμο σας όταν πίνετε όταν πάτε σε μία ξένη χώρα, ξεχνώντας βεβαίως την ευγένεια σας και τους νόμους σας.

Σας σέρνουν λιπόθυμους από το ποτό στα σπίτια σας.

Θα μπορούσαμε να δείξουμε επίσης, την εγκληματικότητα και τον χουλιγκανισμό που έχετε άφθονο. Τις έννοιες οικογένεια και ηθικές αξίες που σας είναι άγνωστες και τις έχετε προ πολλού καταπατήσει.

Και να μην ξεχάσω την εμμονή σας με την συνεύρεση που έχετε αναγάγει σε «εθνικό σπορ» ανάμεσα στα άτομα του ιδίου φύλου. Ειδικά το τελευταίο είναι η εθνική σας ξευτίλα παγκοσμίως. Και πριν σκεφτείτε για τα ψεύδη περί αρχαίας Ελλάδας, ανοίξτε κάποιο βιβλίο να πληροφορηθείτε περί του θέματος (από σοβαρές πηγές).

Αλλά δεν θα το κάνουμε (το ριάλιτι). Και ξέρετε γιατί;

Γιατί είμαστε περήφανοι ως λαός και όχι κομπλεξικοί.

Γιατί όλα μα όλα ξεκίνησαν από αυτόν τον ιερό τόπο.

Γιατί η ιστορία μας είναι η σημαντικότερη και η πιο μακρά παγκοσμίως.

Γιατί μετράμε τους περισσότερους ήρωες καθώς και επιστήμονες από την αρχαιότητα ως σήμερα παγκοσμίως.

Γιατί εμείς σας «ξελασπώσαμε» στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έχετε την κα Μέρκελ… καγκελάριο από την άλλη μεριά του καναλιού….

Γιατί, πολύ απλά, αν δεν υπήρχαμε εμείς το πολύ - πολύ να ήσασταν ακόμα ή σε καμιά σπηλιά ή πάνω στα δέντρα. Και τέλος :

Γιατί εμείς ότι και να συμβεί θα επιβιώσουμε…!!! Και θα συνεχίσουμε την ένδοξη ιστορία μας ως ΕΛΛΗΝΕΣ.

Προσωπικά, δεν έχω κάτι με τη χώρα σας. Την έχω επισκεφθεί στο παρελθόν, θα την ξαναεπισκεφθώ στο μέλλον και φυσικά θα την σεβαστώ. Διότι έχω τρόπους και δεν είμαι πίθηκος όπως είστε εσείς.

Εξάλλου, δεν έχω κάτι να ζηλέψω, εδώ τα έχουμε όλα. Αν δεν τα είχαμε δεν θα ασχολιόσασταν όλοι μαζί μας.

Όταν κάποιος ασχολείται με «κάτι» σημαίνει ότι αυτό το «κάτι» τον καίει. Και επειδή ο καθένας στο τέλος παίρνει αυτό που του αξίζει, πραγματικά χαίρομαι που δεν θα είμαι στη θέση σας στο προσεχές μέλλον.

Υ.Γ. Είναι τυχαίο που όσοι μας διασύρουν μας χρωστάνε και από κάτι; Επί την ευκαιρία μπορείτε να μας στείλετε πίσω τα μάρμαρα του Παρθενώνα καθώς και αρκετά χρήματα που βγάλατε ως χώρα από την έκθεση τους τόσα χρόνια.

Δημότση Δέσποινα

Αρθρογράφος

Η Νέα Κίος και ο «Καλλικράτης»

2011-11-24T16:21:00.001+02:00

Έχω απόλυτο και βαθύτατο σεβασμό στους θεσμούς και επίσης σ’ αυτούς που τους εκπροσωπούν, ιδιαίτερα δε αν αυτοί δεν είναι δοτοί, αλλά εκλεγμένοι από τον κυρίαρχο λαό.

Αυτούς, τους τελευταίους εκπροσώπους των θεσμών, τους εκλεγμένους, τους σέβομαι ακόμη περισσότερο.

Κατά συνέπειαν με απόλυτο σεβασμό θα απευθυνθώ σήμερα στο δήμαρχο Άργους - Μυκηνών κ. Καμπόσο για να του διατυπώσω μερικά παράπονα, όχι μόνον δικά μου, αλλά της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων της Νέας Κίου, η οποία ανησυχεί σοβαρά για την υποβάθμιση του τόπου τους, του χωριού τους, που ήταν και είναι, κατά κοινή ομολογία, κόσμημα και καμάρι της Αργολίδας.

Ακόμη, θα επιθυμούσα να εκθέσω στον κ. δήμαρχο και ορισμένες σκέψεις και απόψεις, γενικώς για το έργο του, την πολύ σκληρή δουλειά που κάνει για να διοικήσει τον τεράστιο «Δήμο – κράτος» και τις ευθύνες που έχει αναλάβει για την εύρυθμη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών και μάλιστα χωρίς επαρκή οικονομικά μέσα, στη δύσκολη αυτή περίοδο, με σκοπό την πλήρη εξυπηρέτηση του συνόλου των δεκάδων χιλιάδων δημοτών του απέραντου δήμου.

Να σημειωθεί, ότι ο δήμος Άργους – Μυκηνών, όπως και οι περισσότεροι «Καλλικρατικοί» δήμοι, μπορούμε να πούμε, ότι συμπίπτουν απόλυτα με τα αρχαία κράτη του ελληνικού χώρου!

Έτσι, οι «Καλλικρατικοί» δήμαρχοι ουσιαστικά έγιναν «κυβερνήτες» περιοχών και φορτώθηκαν, χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό και τις απαραίτητες πιστώσεις, έργα και ευθύνες τεράστιες.

Έχω υπ’ όψιν μου Δήμο που οι «επαρχίες» του απέχουν από το κέντρο 80 – 100 χιλιόμετρα, και μάλιστα, λόγω της φύσης του εδάφους χρειάζονται 2 – 3 ώρες για να τις προσεγγίσεις.

Λοιπόν, ο αγαπητός κ. Καμπόσος, ο δήμαρχος Άργους – Μυκηνών, αποτελεί στην ουσία και αυτός θύμα του «Καλλικράτη» του κ. Ραγκούση μια και φορτώθηκε ευθύνες και δουλειά χωρίς την απαιτούμενη υποστήριξη με μέσα και χρήμα!

Αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει όλοι να αναγνωρίσουμε.

Ερχόμαστε όμως τώρα στα δικά μας.

Τι γίνεται με τη Νέα Κίο;

Τα παράπονα είναι πολλά και έντονα.

Τις τελευταίες ημέρες ανέκυψε θέμα με το ξενοδοχειακό συγκρότημα ενοικιαζομένων διαμερισμάτων «ΑΡΓΩ», το οποίο δημιουργήθηκε με πολλούς κόπους και θυσίες από τους κατοίκους της Νέας Κίου, όταν η Νέα Κίος ήταν Δήμος αυτόνομος.

Το συγκρότημα αυτό εγκαταστάθηκε στα πάλαι ποτέ δημοτικά κτίρια της κεντρικής πλατείας που και αυτά έγιναν με κόπους και θυσίες από τους Κιώτες, επί εποχής «ανεξαρτησίας» της τότε κοινότητας Νέας Κίου.

Τώρα όλα αυτά περιήλθαν, ελέω «Καλλικράτη», στο Δήμο Άργους – Μυκηνών, ο οποίος μια και τα βρήκε όλα έτοιμα εφαρμόζει άνετα τη δική του πολιτική στη διοίκηση και διαχείρισή τους.

Έτσι, αφού πριν από καιρό προσέφερε (χωρίς να του ζητηθεί), αντιμισθία στους νέους πρόεδρο και αντιπρόεδρο του Δ.Σ. της «Αργούς», η οποία, κατά τις υπάρχουσες έγκυρες πληροφορίες είναι του συνολικού ύψους των 22.000 € το χρόνο, άλλαξε πρόσφατα τα μέλη της διοίκησης και μετέφερε την έδρα της στο… Άργος!

Δηλαδή πήρε το κέντρο της επιχείρησης από τον τόπο της λειτουργίας της, στον οποίο ανήκε και τον εγκατέστησε στην έδρα του δήμου, σε εκτέλεση, συγκεντρωτικού συστήματος, που είχε προαποφασισθεί!

Η «ΑΡΓΩ» λοιπόν δεν ανήκει πλέον στη Νέα Κίο. Διοικείται από το Άργος, από Αργείους και βέβαια δημιουργείται κατάσταση «αλλού ο παπάς και αλλού τα ράσα του»!!

Μπράβο. Συγχαρητήρια σε όσους είχαν και έχουν τέτοιες φαεινές ιδέες για πράγματα που δημιούργησαν άλλοι, για πράγματα στα οποία αυτοί δεν πρόσφεραν το παραμικρό και τώρα τα απολαμβάνουν, τα νέμονται!

Εδώ ωστόσο πρέπει να τονισθούν ιδιαίτερα, τα ακόλουθα:

1) Τόσον ο νέος Αργείος πρόεδρος και ο Κιώτης αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της «Αργούς» που πλέον μισθοδοτούνται, ενώ κατά παρελθόν οι αντίστοιχοι συνάδελφοί τους, οι οποίοι μάλιστα εργάσθηκαν σκληρά για τη δημιουργία και το στέριωμά της, ήσαν άμισθοι απολύτως, είναι πολίτες εντιμότατοι, άψογοι καθ’ όλα και άξιοι κάθε τιμής με λαμπρή, έντιμη και πεντακάθαρη δημοσιοϋπαλληλική σταδιοδρομία και προσφορά. Είναι άξιοι και εκλεκτοί δημόσιοι υπάλληλοι. Οι δύο αυτοί κύριοι, είναι βέβαιο δεν ζήτησαν, δεν καταδέχτηκαν να ζητήσουν ούτε ένα ευρώ για την προσφορά τους στην «Αργώ» ούτε ήταν δυνατόν να ζητήσουν. Δεν ήταν δυνατόν. Η αντιμισθία τους προσφέρθηκε και θα έπρεπε να την αποποιηθούν.

2) Το θέμα του νερού έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στη Νέα Κίο. Ο «Καλλικρατικός» δήμος Άργους – Μυκηνών, παρά το γεγονός, ότι το υδρευτικό δικτύο του μακαρίτικου Δήμου Νέας Κίου είναι νέο και χωρίς φθορές που απαιτούν έξοδα αποκατάστασης ζημιών κλπ., αποφάσισε και διέταξε την παράλογη και σημαντική αύξηση της τιμής του νερού. Αύξηση σε εποχή δύσκολη, σε εποχή μείωσης αποδοχών, σε εποχή φόρων επί φόρων, σε εποχή οικονομικής καχεξίας. Νέα επιβάρυνση απόλυτα αδικαιολόγητη, αυτή τη φορά, από τη δημοτική αρχή, στους ατυχείς κατοίκους της Νέας Κίου.

3) Οι δημοτικές υπηρεσίες, κυρίως δε η καθαριότητα, ο φωτισμός κλπ, χωλαίνουν στη Νέα Κίο. Πρόσφατα είχαμε φτάσει στο σημείο, να μένουν στις γωνίες των δρόμων, στα σταυροδρόμια, όγκοι διαφόρων αντικειμένων που δεν μπαίνουν στους κάδους, ένα ολόκληρο δεκαπενθήμερο ενώ γενικώς οι εργασίες της καθαριότητας γίνονται με το σύστημα… «άρπα – κόλλα»! Ανάλογη είναι η κατάσταση με τον δημοτικό φωτισμό, που περιμένει να καούν πολλοί λαμπτήρες για να γίνει… μια και καλή η αντικατάστασή τους (!) ενώ πριν η αντικατάσταση ήταν άμεση.

4) Η Νέα Κίος μέρα με την ημέρα εγκαταλείπεται όλο και περισσότερο, απογυμνώνεται όλο και περισσότερο, ξεδοντιάζεται όλο και περισσότερο! Αδικείται όλο και περισσότερο! Απαξιώνεται όλο και περισσότερο!

Στο κλείσιμο του σημερινού άρθρου, θα πρέπει να τονισθούν με έμφαση τα ακόλουθα :

· Κύριοι υπεύθυνοι για το χάλι της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ο κ. Ραγκούσης και ο «Καλλικράτης» του που διέλυσαν τα πάντα.

· Ο δήμαρχος Άργους - Μυκηνών κ. Καμπόσος αγωνίζεται νυχθημερόν για την όσο το δυνατόν καλύτερη εξέλιξη των θεμάτων και των προβλημάτων του τεράστιου δήμου του, για καλύτερες λύσεις, χωρίς τα απαιτούμενα μέσα και χωρίς τις απαραίτητες πιστώσεις। Οι καλές προθέσεις του δημάρχου και των συνεργατών του, η ειλικρίνεια, και η εντιμότης τους, δεν είναι δυνατόν να τεθούν εν αμφιβόλω. Έχουν μάλιστα όλοι την «έξωθεν καλήν μαρτυρίαν» και βέβαια, μεταξύ αυτών και ο φίλος αντιδήμαρχος της περιοχής της Νέας Κίου κ. Δημήτρης Κρίγγος, ο οποίος κάνει ό,τι είναι δυνατόν αλλά προσκρούει σε εμπόδια ανυπέρβλητα.

Ποικίλα, σοβαρά, ευτράπελα, τραγικά και φρικιαστικά…

2011-11-23T01:12:00.000+02:00

1.Ο εμπνευστής και δημιουργός του «δολοφονικού» για την τοπική αυτοδιοίκηση «Καλλικράτη» κ. Ραγκούσης, είχε την… γενναιότητα, για να μην πω κάτι άλλο, να εμφανιστεί στη ΝΕΤ (20/11/2011 ώρα 09.30) για να δικαιολογήσει την, ευτυχώς αποτυχούσα, ανεξήγητη και αδέξια δραστηριότητα του, κατά την αλήστου μνήμης «θητεία» του στο υπουργείο Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, στο θέμα της απελευθέρωσης του επαγγέλματος των ταξιτζήδων, η οποία μας αναστάτωσε και προκάλεσε τεράστιες ζημιές στη χώρα, σε πολλούς τομείς, κυρίως όμως στον τουριστικό τομέα, ο οποίος επλήγη πολύ σοβαρά.

Όχι βέβαια πως οι ταξιτζήδες είναι και τα καλύτερα παιδιά, αγγελούδια… Kάθε άλλο…

Ο κ. Ραγκούσης υποβιβάσθηκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Πάντως είναι αξιοπερίεργη η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, απλώς να τον υποβιβάσει και να του «προσφέρει» μια καρέκλα αναπληρωτή σε υπουργείο, τα θέματα του οποίου αγνοεί και στο οποίο αυτοσχεδιασμοί αδεξιότητας και… εξυπνάδες δεν περνούν, αντί να τον εξωπετάξει!

Τον αχρήστευσε ουσιαστικά, αλλά τον έχει στην κυβέρνηση συναίνεσης του κ. Λουκά Παπαδήμου, έστω και σαν «διακοσμητικό στοιχείο»

Τέτοια διακόσμηση καλύτερα να μας έλειπε…

Έτσι οι ταξιτζήδες, κατά κάποιο τρόπο προσωρινά σώθηκαν, κέρδισαν χρόνο και ελπίζουν σε μια ομαλότερη προσγείωση με τον άριστο νομικό και άψογο κοινοβουλευτικό κ. Μάκη Βορίδη.

Αυτοί, οι ταξιτζήδες, έχουν κάποιες ελπίδες.

Αλίμονο στην τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία κυριολεκτικά «κατεδαφίστηκε» από τον «οδοστρωτήρα» του κ. Ραγκούση και στηρίζει τις ελάχιστες ελπίδες της για την ανατροπή του καταστροφικού «Καλλικράτη» στη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2012, στην οποία ο κ. Ραγκούσης δεν θα έχει καμία θέση, ελπίζουμε μάλιστα να μην έχει και έδρανο στη νέα Βουλή. Μακάρι…

Το θέμα «Καλλικράτης» είναι τραγικό για την τοπική αυτοδιοίκηση.

2.Με τελεσίγραφα, δίκην ναζιστικών χιτλερικών μεθόδων, η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Μέρκελ επέβαλε την αύξηση από 21% σε 23% του ΦΠΑ της Ιρλανδίας και ο υπουργός της των οικονομικών κ. Σόιμπλε, προσβάλλοντας βάναυσα την εθνική μας αξιοπρέπεια και υπερηφάνια, δήλωσε ξερά ότι η 6^η δόση του δανείου χωρίς τις υπογραφές όλων των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου, δεν πρόκειται να εκταμιευτεί.

Μάλιστα κ. Σόιμπλε για να μην αναφέρουμε κάποιο άλλο φρικιαστικό όνομα. Μάλιστα, ό,τι διατάξετε…

Προσέξτε…

Έχετε κάνει πάλι πολλούς εχθρούς που σας μισούν, όπως τότε, και τα φιλιά της κ. Μέρκελ στο Γάλλο πρόεδρο κ. Σαρκοζί, δεν θα σας σώσουν…

Το καμπανάκι άρχισε να χτυπάει και για εσάς!

Προσέξτε γιατί έρχεται και η σειρά σας…

3.Οι αναλυτές και σχολιαστές των διεθνών γεγονότων, διακρίνουν, ως απώτερο σκοπό των κινήσεων και των ενεργειών του Βερολίνου, τη δημιουργία ενός νέου γερμανικού υπερκράτους στην Ευρώπη που θα έβαζε τη σφραγίδα του σε ό,τι αφορά την ΕΕ.

Και φυσικά ανακύπτει το ερώτημα :

Θα επιτραπεί στην κ. Μέρκελ και στην παρέα της, να δημιουργήσουν ένα πιστό αντίγραφο του τρίτου Ράιχ, όμοιο εκείνου που είχε δημιουργήσει ο Χίτλερ;

Ας ελπίσουμε, ΟΧΙ.

Αυτό δεν είναι ούτε σοβαρό, ούτε ευτράπελο.

Είναι φρικιαστικό!

4.Σε εφαρμογή των αποφάσεων της προηγούμενης κυβέρνησης, η ΕΡΤ, το ΑΠΕ η Γ.Γ.Τ., οι ΔΕΚΟ κλπ. μεταφέρουν στη δημοσιοϋπαλληλική τάξη, τους δημοσιογράφους που εργάζονται στις υπηρεσίες τους!

Θέλουν δηλαδή να κάνουν τους δημοσιογράφους δημόσιους υπαλλήλους, προφανώς για να τους ελέγχουν απόλυτα και για να κουρέψουν εκ νέου τις ήδη κουρεμένες αποδοχές τους!

Αυτό παραείναι ευτράπελο και… κουτοπόνηρο μαζί!

Η Νέα Κίος που αγωνίζεται…

2011-11-20T19:18:00.003+02:00

Της συνεργάτιδάς μου Αναστασίας Χαβιαρά

Λαϊκή Συνέλευση πραγματοποιήθηκε σήμερα Κυριακή στις 11 το πρωί στο Πνευματικό Κέντρο Νέας Κίου.

Η Συνέλευση αυτή ακολούθησε τις προηγούμενες συνελεύσεις που είχαν γίνει στην Πλατεία Δημάρχου Κατριλιώτη με θέμα τα χαράτσια που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες της Νέας Κίου.

Γιατί, στη Νέα Κίο, πέρα από το χαράτσι της ΔΕΗ, υπάρχει και το χαράτσι του νερού που επιβάλλει ο Καλλικράτειος Δήμος Άργους - Μυκηνών, ένα ακόμα χαράτσι που σύσσωμη η κοινωνία της Νέας Κίου δεν αποδέχεται...

Δυστυχώς ο "Καλλικράτης" μόνο προβλήματα φαίνεται πως δημιουργεί στον πρώην Δήμο Νέας Κίου που βρισκόταν σε τροχιά ανάπτυξης και προόδου...

Η Νέα Κίος "αργοπεθαίνει" καθώς χάνει σιγά - σιγά όλα όσα με κόπους, πολλή δουλειά και θυσίες είχε αποκτήσει.

Μέσα στους 11 μήνες της νέας αυτοδιοικητικής πραγματικότητας, η Νέα Κίος του Πολιτισμού έχει γίνει η Νέα Κίος της μιζέριας και της κατάντιας...

Η πρώην Δημοτική Επιχείρηση Τουριστικής Ανάπτυξης που μετατράπηκε σε Α.Ε., μια επιχείρηση που οι Κιώτες την έστησαν με το "αίμα της καρδιάς" τους, πέρασε στη δικαιοδοσία του νέου Δήμου, άλλαξε έδρα, άλλαξε και... νοοτροπία.

Οι πελάτες του ξενοδοχείου "ΑΡΓΩ" που είχαν μείνει και παλαιότερα στην περιοχή, βλέπουν τις διαφορές και ξαφνιάζονται δυσάρεστα.

Μια υγιής και βιώσιμη επιχείρηση έχει αρχίσει να... παραπαίει...

Το Πνευματικό Κέντρο για την κατασκευή του οποίου έβαλαν όλοι οι Κιώτες "ένα χεράκι" κινδυνεύει να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον από τους Κιώτες αφού ήδη υπήρξαν πολλές αντιδράσεις για τη σημερινή λαϊκή συνέλευση.

Η απειλή της περαιτέρω υποβάθμισης της Νέας Κίου δεν είναι απλώς ορατή. Έχει πάρει σχήμα και μορφή...

Ο μόνος τρόπος αντίστασης σ' αυτή την απειλή είναι η αντίδραση ΟΛΩΝ των κατοίκων της Νέας Κίου σε όσα συμβαίνουν, η διαρκής επαγρύπνηση, η παρέμβαση προς κάθε κατεύθυνση, η ενότητα όλων των κατοίκων της κωμόπολης ανεξάρτητα από κόμματα και παρατάξεις.

Η Νέα Κίος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ.

Η Νέα Κίος ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ. ΑΓΡΥΠΝΑ και ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ.

Αναστασία Χαβιαρά